Angsthazen
Hassnae Bouazza
Illustratie: Anders Zorn
Stelt u zich eens voor: ik schrijf een boek waarin ik stel dat de moslims massaal afgetuigd worden en slachtoffer zijn van extreme haatuitingen. Red de moslims, roep ik hysterisch in de kranten en televisie-programma’s. De islam moet van ons allemaal worden. Hou deze haatzaaierij tegen! De journalisten slikken het voor zoete koek, en ik krijg ruim gelegenheid mijn geestelijke en emotionele diarree op de mensen af te laten. Ik roep politici op om maatregelen te treffen, want zo kan het niet langer.
Maar dan opeens blijkt er een journaliste te zijn die mijn onzin niet slikt en die mijn beweringen tegenspreekt. Die mij fel tegenspreekt. Quel horreur. Hoe durft ze mijn lumineuze, bijna goddelijke ingevingen in twijfel te trekken! Wat ik in zo’n geval zou doen? Met haar in discussie gaan. Laten zien waar ze de fout in gaat en de boel belazert. Tenzij ik weet van mezelf dat ik maar wat slap lul. Dan hou ik me koest en zorg ik dat ik haar uit de weg blijf gaan.
Een tijd geleden nodigde het blad Opzij me uit voor het debat over de seksualisering en de vraag of er een nieuwe seksuele revolutie moet komen, naar aanleiding van mijn stuk Pornoficatie op deze site. Toen al wist ik dat Myrthe Hilkens niet blij was met mijn mening, nadat ze hier onder een Marokkaans pseudoniem mijn motivatie in twijfel trok en me aanviel op mijn achtergrond. De nette journaliste, die met het moreel superieur gewaande vingertje ons allemaal op de vingers tikt, bleek in de kern een zuivere racist.
Niet alleen verschool Hilkens zich achter een pseudoniem om mij op mijn geloof en achtergrond aan te kunnen vallen, ze weigerde vervolgens ook om met mij in debat te gaan. Hetzelfde geldt voor haar oudere versie Ingeborg Beugel over wie nogal smakelijke verhalen de ronde doen over haar alles behalve zuivere manier van werken.
De beide dames willen dus niet met mij in discussie en maken dit luid kenbaar aan een ieder die een debat voorstelt. Hoe kan het toch dat mensen iets in de media roepen, de politiek er zelfs bij betrekken, maar dan vervolgens niet alleen geen kritiek willen, maar ook niet in debat willen met mensen die er anders in staan.
Bij De Leugen Regeert ging het niet door en nu heeft Opzij me dus afgebeld en me bedankt voor mijn deelname.
De reden? ‘De discussie over de seksualisering hebben we nu wel gehad’ (en ik maar denken dat we net begonnen waren) en nu gaan ze praten over hoe het verder moet. Dat ik daar misschien iets over te zeggen heb, mag niet baten. Liever organiseert Opzij een discussie tussen de gelijkgestemden Hilkens, Beugel en Mildred Roethof over hoe het verder moet. Opzij heeft in al haar wijsheid en feminiene zelfstandigheid besloten dat er ‘iets’ is en dat daar niet over gediscussieerd hoeft te worden.
Ik heb wel een suggestie hoe het verder moet: stoppen met die tendentieuze berichtgeving en met het gemanipuleer en terug naar de kern van documentaires maken en journalistiek bedrijven: verslag doen, registreren en het oordeel aan de kijkers en lezers overlaten.
En ophouden met die misselijkmakende strategie van het ontlopen van je tegenstander. Als je een punt hebt, moet je het kunnen en durven verdedigen. Als je dat niet kunt, is er misschien iets mis met je boodschap of jouw overtuiging.
Ik had met open vizier de discussie aan willen gaan, de dames hebben daar kennelijk moeite mee. De discussie blijft bij Opzij uit, maar hier op Frontaal Naakt zal die door blijven gaan. Tot groot ongenoegen van deze nep-feministes en beroepsoplichters.
Hassnae Bouazza (حسناء بوعزة) schrijft voor Vrij Nederland, OpZij, de website van het Vlaams-Nederlandse huis deBuren en de Arabische site van de Wereldomroep. Dat ze nog tijd heeft om in het geheim voorbereidingen te treffen voor de vestiging van het kalifaat in Nederland, mag een wonder heten.
RSS