Haantjes
Lodewijk Nasser
Illustratie: Anders Zorn
Anja Meulenbelt heeft weer een gloedvol betoog waarin zij een lans breekt voor homomeppers, die zij liefkozend haantjes noemt. Haar relaas vangt aan met ervaringen uit de tijd dat zij vormingswerk deed. (Mensen, dat is nog voor de oorlog). Dan volgt een ellenlange tekst waarin het hele feministische begrippenjargon uit de mottenballen wordt gehaald, om tot slot als volgt te eindigen:
Opvallend is dan ook dat geweld vooral de neiging heeft om los te barsten wanneer jonge mannen in de nabijheid van homo’s het gevoel krijgen als lustobject gezien te worden, dat maakt juist bij jonge mannen voor wie mannelijkheid problematisch is snel een afweerreactie wakker, die snel weggewerkt kan worden met agressief gedrag.
Anja heeft hier natuurlijk gelijk, zoals altijd overigens. En wie het daar niet mee eens is, moet natuurlijk een xenofoob met eenzijdige denkbeelden zijn, die bepaalde bevolkingsgroepen op de trein wil zetten.
Maar wat ze schrijft, is zéér herkenbaar. Zelf heb ik dat ook, dat ik mij agressief uit als mijn mannelijkheid wordt uitgedaagd. Behalve bij homo’s en lesbiennes, komt dat gevoel bij mij op als ik medewerkers van een voedselbank hun busje zie inladen, een kerkgebouw zie staan, in een treincoupé zit, ambulance-medewerkers aan het werk zie, een buschauffeur mij onvriendelijk gezind is, maar toch vooral als als ik kleuters in een lampionnentoptocht zie lopen.
Lodewijk Nasser schrijft weliswaar voor Het Vrije Volk, maar hij is geen slecht mens. Ook hij heeft zijn eigen weblog.
RSS