Aangifte (2)

Peter Breedveld

Illustratie: Egon Schiele

Vandaag heb ik dus de hele middag besteed aan het afleggen van mijn verklaring op het politiebureau van Bos en Lommer. Inclusief mijn reis er naartoe. Ik ben tweeënhalf uur op dat bureau geweest. Als verdachte. Omdat ik een antisemitische oprisping een antisemitische oprisping heb genoemd.

En gelachen dat ik heb! Mijn plan was om het kort en zakelijk te houden. Raja Felgata beschuldigt me van smaad en laster omdat ik op mijn weblog en op Twitter schreef dat ik haar column over Robert Vuijsje antisemitisch vind. Vuijsje (met wie ze beweert bevriend te zijn) vindt dat zelf overigens ook, en de Raad voor de Journalistiek ook, en dat is natuurlijk niet raar want ik denk dat zelfs Gretta Duisenberg wit zou wegtrekken van zinnen als ‘Alle joden zijn vrouwonvriendelijk en meestal dik. Maar dat komt omdat de meeste joden rijk zijn. Welvaartsjoden zijn altijd dik.’

Ik wilde het dus kort houden: die column is antisemitisch, geen speld tussen te krijgen, bovendien geef ik mijn mening over Felgata’s mening en als ze daar niet tegen kan, moet ze geen columns schrijven. Klaar.

Maar de politieman die mijn zaak behandelde, hele aardige man overigens, had een heel klaagverhaal van Felgata over wat er allemaal aan voorafging, en dat we vroeger vrienden waren (yeah rrright) en dat ik al eerder stukjes over haar had geschreven, en dat ze toen dit zei en ik dat en Hassnae zus en zo en dikke boehoe huilie huilie en ik dacht: “What the @#$%*&?! Het lijkt wel of ik twaalf ben en bij de bovenmeester moet komen omdat ik meisjes pest!”

Ik dacht dat die aangifte ging over mijn kwalificatie ‘antisemitische oprisping’! In een stuk, overigens, dat die politieman heel goed vindt. Hij was het er helemaal mee eens en Felgata had gezegd dat ze nooit van antisemitisme zou worden beschuldigd als ze Marietje had geheten en een wit velletje had gehad en ik beweer het tegendeel, ik denk dat Felgata wegkomt met haar antisemitische oprisping omdat ze Marokkaan is en hij zei: “Ja, dat denk ik ook, maar nu zit ik mijn mening te geven en dat moet ik niet doen.”

Maar goed. Felgata heeft dus gewoon tegen de politie zitten liegen. Ze beweert, zo blijkt uit haar aangifte, dat ze Hassnae één mail heeft gestuurd naar aanleiding van mijn stukjes over haar, en dat ik haar zinnen ‘grammaticaal heb veranderd’ en op Frontaal Naakt gepubliceerd. Dat gaat over dit stukje.

Toen moest ik toch lachen! Want ergens vind ik het dan weer vertederend dat ze zich schaamt, niet voor haar gescheld en racisme (‘jou eigen soort’), maar voor haar eigen schrijfstijl en haar erbarmelijke Nederlands. Dat ze daarom maar gaat zitten liegen dat ik die spel-, grammatica-, en syntaxisfouten in haar zinnen heb gestopt.

Nee, mevrouw Felgata, ik heb geen letter, geen komma aan jouw fraaie zinnen veranderd, die uit een hele serie mails komen, die allemaal zijn gedateerd en voorzien van afzender, ip-nummer en alles, zodat iedereen met eigen ogen kan zien dat ze zijn verstuurd (in januari 2010) lang vóórdat ik kritische stukjes over jou en je vriendin Laila Nouamane schreef. Die mails waren ook niet naar aanleiding van mij, maar naar aanleiding van Hassnae’s spotternij met de kwalificatie ‘powervrouwen’, waarmee jij en je vriendinnen jezelf zo graag aanduiden.

Niet dat het er allemaal ook maar iets toe doet. Neen. Het gaat erom of ik zinnen als ‘alle joden zijn vrouwonvriendelijk en meestal dik. Maar dat komt omdat de meeste joden rijk zijn. Welvaartsjoden zijn altijd dik’ antisemitisch mag noemen. En dat mag ik. “En al zou een rechter mij honderd jaar opsluiten”, zei ik tegen de politie, “dan blijft het mijn stellige overtuiging dat haar column antisemitisch is. Misschien dat ik onder dwang zou verklaren dat het me spijt, dat ik inzie dat haar column zeer joodvriendelijk is, maar wéét dan”, zei ik, “dat ik er in mijn hart tóch van overtuigd ben dat het een antisemitische column is.”

En toen hebben we samen een fraaie verklaring opgesteld en die heb ik ondertekend en ik ga er vanuit dat daarmee de kous af is.

Behalve dan dat ik Raja Felgata, voorzitter van de vrouwencommissie van het Samenwerkingsverband van Marokkaanse Nederlanders, nu niet alleen een antisemiet vind, maar ook nog een jokkebrok. Ik condoleer de Marokkaanse vrouwen in Nederland met het feit dat ze door zo iemand worden vertegenwoordigd.

Peter Breedveld realiseert zich dat dit de tweede keer is dat hij met een vrouw op voet van oorlog verkeert over Robert Vuijsjes Alleen Maar Nette Mensen. Zou verboden moeten worden, dat gevaarlijke boek!