Antisemieten

Peter Breedveld

Je kunt er de klok op gelijk zetten: zodra er iets te doen is over antisemitisme door moslims, komen de Anne Frank Stichting, of het Meldpunt Discriminatie Internet, of één van de andere antidiscriminatieclubs die Nederland rijk is, binnen de kortste keren met een haastig in elkaar geflanst persbericht waaruit moet blijken dat niet allochtonen, maar autochtonen de boosdoeners zijn. Gisteren meldde dagblad Trouw dus inderdaad dat antisemitisme juist van autochtonen komt.

Het gaat over cijfers van het Meldpunt Discriminatie Internet (MDI) deze keer, dat op zijn eigen website aantekent dat het om ‘preview van MDI cijfers over 2010’. Met andere woorden: er is nog niet eens een rapport, de cijfers over het afgelopen jaar moeten nog in de juiste context worden geplaatst en geduid, maar het MDI hecht er wel aan om dit alvast naar buiten te brengen, omdat de berichtgeving in de media de organisatie niet bevalt.

Dat is gewoon politiek bedrijven, en het zou ook de redacties van de vaderlandse kwaliteitsmedia nou onderhand een keer duidelijk moeten zijn dat ’t het MDI en de Anne Frank Stichting niet gaat om het presenteren van een objectief verslag van wat er zoal aan discriminatie in Nederland plaatsvindt, maar om het in stand houden van het beeld dat het altijd blanke mensen zijn die discrimineren, en dat Joden en vooral niet-Westerse allochtonen altijd slachtoffer zijn.

Nu wil ik geenszins het antisemitisme door autochtonen bagatelliseren – dat is sinds de Middeleeuwen nooit weggeweest en het heeft nooit ingeboet aan virulentie. Deze website wordt regelmatig bezocht door een handvol (schat ik) autochtone antisemieten die qua fanatisme en volhardendheid hun weerga niet kennen. Ze plaatsen veel en lange reacties, zijn immuun voor IP-nummerblokkades en hebben een lange adem. Ik zie ze stuk voor stuk al sinds jaar en dag (en nacht) langskomen. Dezelfde namen zie ik ook op tal van andere websites prijken, van die van Trouw, NRC Handelsblad en Elsevier tot de marginale, activistische sites van geborneerde, middelbare prostaatpatiënten. Bijna iedereen kent J.J. van der Gulik wel, van wie het me niet zou verbazen als hij een flinke portie van het totale aantal antisemitische postings op Internet voor zijn rekening zou nemen. De man is een levende viral.

Maar er is een ernstig probleem in een aantal steden in Nederland, waar Joden niet herkenbaar meer de straat op kunnen zonder te moeten vrezen voor hun veiligheid. Dat probleem is relatief nieuw en het wordt veroorzaakt door Marokkaanse jongens, die het antisemitisme er thuis met de paplepel krijgen ingegoten. Ik schreef er hier al over en het mag niet worden gebagatelliseerd of onder het vloerkleed geveegd, het moet worden aangepakt.

Autochtoon antisemitisme wordt door de goegemeente openlijk afgekeurd. De autochtoon die zich publiekelijk schuldigmaakt aan Jodenhaat en Holocaustontkenning, heeft zichzelf maatschappelijk uitgerangeerd. Geen fatsoenlijk mens wil nog iets met hem te maken hebben.

Allochtone antisemieten wordt daarentegen geen strobreed in de weg gelegd. Zodra een Marokkaan tegen Joden begint te fulmineren, struikelen de autochtone antidiscriminatieclubs over elkaar heen om snel de aandacht te vestigen op die enge antisemitische blanken. Binnen de eigen gemeenschap wordt zo’n Marokkaan een heldenstatus toegedicht.

Kijk naar Raja Felgata, die na haar schuimbekkend antisemitische oprisping in het weekblad Revu werd ontslagen, maar nu woordvoerder is van de vrouwenafdeling van het Samenwerkingsverband van Marokkaanse Nederlanders, en die de ene na de andere gesubsidieerde schnabbel krijgt toebedeeld. Marokkanen als Felgata kunnen hun verdorven gang gaan, dankzij clubs als de Anne Frank Stichting en het MDI, en trouwens ook door idioten als Job Cohen. Sterker nog, als Felgata haar grote scheur weer opentrekt, krijgen autochtonen op hun donder van de racistenjagers. Elk antisemitische incident waar Marokkanen bij betrokken zijn, wordt op het conto van de autochtonen bijgeschreven.

En ergens is het dus gewoon waar ook, dat het Marokkaanse antisemitisme in Nederland vooral een autochtoon probleem is.

Peter Breedveld is ongevoelig voor beschuldigingen én loftuitingen van zowel domrechts als domlinks, dus bespaar je de moeite.