Aardappel
Tom Lievens
Illustratie: Phil Henderson
Wat begon als een klein protest van een dertigtal jongeren voor een middelbare school, groeide uit tot een nationale rel met protesten over gans Spanje. Sedert verleden week zijn er, verspreid over Spanje, allerlei kleine studentenacties en protesten. Afgelopen woensdag sliep een aantal leraren en studenten in hun aula’s om hun ongenoegen over het gevoerde besparingsbeleid in het onderwijs te uiten.
De keiharde besparingen laten zichtbare, open wonden na. Verschillende scholen en universiteiten kampen met geldproblemen en moeten heel inventief omspringen met hun jaarlijks toegekende budget. Dat ontgaat ook de studenten niet. Al helemaal niet als de verwarming niet of amper een paar uur per dag werkt en men de raad krijgt een warme jas aan te trekken tijdens de lessen, er niet voldoende papier voorhanden is om les- en examenmateriaal te fotokopiëren en het onderhoud van de gebouwen te wensen overlaat.
Voor de IES-school (IES = Escola Educació Secundari = Middelbare school) Lluis Vives had een dertigtal studenten het snode plan opgevat het verkeer gedurende een aantal minuten op te houden en lucht te geven aan hun ongenoegen. Dat was buiten de politie gerekend. Die moet gemeend hebben dat het land zou ontwricht worden en ging het ontevreden studerende grut te lijf, deelde rake knuppelslagen uit en arresteerde een zeventienjarige student. De bal ging aan het rollen.
Het protest explodeerde. Donderdag organiseerden verschillende studentenorganisaties nog maar een keer een protest, dit keer niet alleen tegen de besparingen, maar ook tegen het ongemeen hard optreden van de politie. Resultaat: Tien arrestaties en verschillende gewonden. Op naar vrijdag: zes arrestaties en negen gewonden. Gisteren stond de teller op 42 arrestaties, waarvan de helft minderjarigen en een hoop gewonden.
Het hoofd van politie in Valencia verklaarde: “Tegen de vijand worden de middelen ingezet die nodig zijn.” Pardon? De vijand? Een groep ongewapende studenten die nog geen kiezelsteen gooiden? Het zwaarste vergrijp waarvan men hun kon betichten, was het bezetten van een zebrapad gedurende vijf minuten met een rij toeterende wagens als gevolg. Waarvan men nog niet eens zeker is of het getoeter uit ongenoegen was of sympathie.
Maandag stond Spanje nog maar een keertje op zijn kop. Madrid, Barcelona, Sevilla en in nog een aantal kleinere steden kwamen honderdduizenden de straat op. Deze keer niet alleen studenten. Het hangt de Spanjaard de strot uit gekoeionneerd te worden. Blijkbaar dorst de politie deze keer niet op te treden en bleef op de achtergrond. Een Griekse veldslag werd vermeden.
Het politieke estafettelopen kon beginnen. Het stokje der verantwoordelijkheid werd als een hete aardappel doorgegeven. De president van la Generalitat de Valencia (Valenciaanse regering), Alberto Fabra, verklaarde dat “iedereen het recht heeft om te protesteren maar dat dat te allen tijde vreedzaam moet verlopen.”
Tsja, hoeveel vreedzamer kan men zijn als men gaat zitten en leuzes scandeert, vraag ik mij af.
De aardappel zette zijn ronde verder. Minister van Binnenlandse zaken Jorge Fernández Díaz: “Het is duidelijk dat er aan de zijde van de studenten gewelddadige elementen de politie belaagden.”
De aanwezige fotografen en journalisten spreken over een totaal uit de hand gelopen politieactie. Voor het ogenblik zweeft de aardappel ergens in de lucht. Ik ben benieuwd in wiens hand hij zal vallen en met welk excuus hij snel zal doorgegeven worden.
Laat mij hopen dat de aardappel niet afkoelt en er maatregelen getroffen worden tegen dergelijke volledig van de pot gerukte acties der beleidsmakers en politie.
Tom Lievens woont op een berg ergens tussen Barcelona en Manresa. Werkt aan een roman, schrijft reportages en een wekelijkse column voor apache.be en is correspondent in Catalonië voor VRT Radio 1. Heeft uiteraard een blog en twittert.
RSS