Dat liedje uit Human Vapor
Wie kijkt ook er ook naar de Netflix-serie Human Vapor? Geregisseerd door Shinzo Katayama (die ook de sublieme serie Gannibal regisseerde), gebaseerd op een sfeervolle gothische griezelfilm uit 1960 van Ishirō Honda, die de eerste Godzilla-film regisseerde.
Hoe dan ook, een belangrijk plotelement in Human Vapor is het melodramatische popliedje in de video hierboven, dat van grote betekenis is voor twee van de hoofdpersonen, en dat steeds de transformatie van één van hen tot een menselijk gas triggert.
Wat voor mij persoonlijk weer van grote betekenis is, omdat precies dit liedje, Ellie, My Love van The Southern All Stars, mij ook uit het diepe dal hielp waarin ik me bevond toen ik in 2013 eenzaam en getraumatiseerd door Tokio zwierf. In een aftands winkeltje in een winkelcentrum dat er nog net zo uitzag als toen het in de jaren 60 werd opgeleverd, browsde ik door een enorme verzameling oude filmposters toen Ellie My Love door de speakers klonk.
Niet het soort muziek waar ik doorgaans enthousiast van word. Het is melodramatisch, sleept een beetje, is gezongen met enorm veel pathos, die wat krakerige, kwelende stem, de behaagzieke clichés. Een doelbewuste crowd-pleaser waar je moeder als een blok voor valt. Ik zou er een hekel aan moeten hebben, maar ik werd er toen in dat winkeltje vol door geraakt. Ik kreeg er tranen van in mijn ogen. En nog steeds als ik het hoor, krijg ik een brok in mijn keel.
Ik vroeg de eigenaar van het winkeltje wat voor muziek dat was, en zo maakte ik kennis met de Southern All Stars, die sindsdien bij mij geen kwaad kunnen doen. Ik denk dat wat jullie hebben met André Hazes, dat heb ik met Southern All Stars. Ik voelde me een door iedereen gehaat monster, maar de Southern All Stars gaven me om de één of andere vreemde reden het gevoel dat zij er voor mij waren. Lief, hè.
Check de Frontaal Naakte Playlist op Spotify.
RSS