Ruud Hendriks

Scene uit Sword of Doom.

Het was even schrijnend, als het kenmerkend Nederlands was: aan tafel bij Pauw zat een jonge, veelbelovende en goedlachse actrice, Nora El Koussour. Hoofdrol in de ook internationaal geprezen film van Mijke de Jong, Layla M.. Ga die film zien. Doe mij een klein plezier, en zoek dan ook eens die andere parel in De Jong’s filmkroon op, Bluebird, met de even talentvolle en ontroerende Elske Rotteveel.

Maar goed, terug op aarde. In de Heart of Darkness. Bij Pauw aan tafel dus. Godskolere. Hoe veelzeggend is het, dat na al die deftig en plechtig aangekondigde en beloofde ‘handen in eigen boezem’ door de media – want racist en fascist Donald Trump verrastte vriend en vijand – het uitgerekend Nora is, die door de Blanke Botte Meerderheid aan tafel lange tijd volkomen wordt overgeslagen in de ‘discussie’ over de Wilderswaan.

Terwijl die perverse shit van die volksmenner vol over háár rug gaat, godverdomme?

Kale harses

Nee, weet u wie als eerste geraadpleegd moet? Acteur en heikneuter Haye van der Heijden. Vanzelfsprekende belichaming van het type Boze Blanke Burger met Begrip voor de Verdrukten – dat wil zeggen: zijzelf, de Boze Blanke Burgers – en daarom PVV-stemmer en Wilderssympathisant. Geen toeval ook, die kale harses van ‘m.

Geen enkele zin kwam soepel over zijn lippen, de hoeveelheid drogredenaties en foutieve beweringen waren met geen telraam bij te houden, al was er een wakkere jurist, Gerard Spong, die beleefd vroeg of ie ook wat mocht zeggen, en of ie daarbij ook vooral even zijn zinnen mocht afmaken, duidelijk makend dat Haye op weg was naar een gesticht, afdeling kelder.

Haye van der Heijden is het overal uitgekotste domme broertje van historicus Chris van der Heijden, die graag colleges geeft bij Oba Live, een raison d’être van presentator en Breivikrelativist Theodor Holman.

Domheid en achterlijkheid

Nora zag het met verbijstering aan, net als ik. Daar zat ze dan, feitelijk onderwerp van gesprek, feitelijk aangesproken doelwit van lafbek Wilders: de blanke tafelgasten oreerden er weer deftig en alwetend op los, van wetten en van rechters en van Officieren van Justitie en van wat Geert wel of niet had gezegd. Nora waande zich in The Twilight Zone. En dat was en is het ook: die weerzinwekkende domheid en achterlijkheid, dat volstrekt blinde, idiote, onempathische gezeik op commando van de zelfbenoemd opvolger van Ischa Meijer, Jeroen Pauw.

Uiteindelijk, voor de vorm, omdat ze er toch was, omdat ze toch aan tafel zat, omdat ze – hoewel klein van stuk – toch niet om haar heen konden kijken én omdat het nu eenmaal in het draaiboek stond, mocht ze ook wat zeggen. Al had Jeroen alweer één oog op de klok en de autocue, want het volgende item stond te dringen.

Martelaarschap van Geert

Nou, Nora bleef goedlachs, maar voelde zich aangesproken ja. Bij haar thuis eigenlijk ook ja. Weet u wat? Vergeet het joh. Wat weet zo’n meisje nou? Want weet u: dat u wel gaat slapen met het volle besef dat de Haye van der Heijdens het echt zwaar hebben, anno 2016. Het zit verdomme niet mee, wanneer je nooit de kans krijgt te zeggen wat je er allemaal van vindt.

Nee, Haye had en heeft helemaal niks met Nora. De onnozelheid droop van zijn mombakkes. Ook toen Nora’s onderwerp, haar rol, haar must-see-film Layla M. ter sprake kwam, zag je Haye volkomen afhaken. Pauw doet volop mee aan de marketingmachine van de PVV, en haakte gewetenloos aan bij de mediakaravaan die GEEN GENOEG kan krijgen van het martelaarschap van Geert Wilders. Euforisch zijn ze allemaal, over de rethorische vermogens van deze van haat vervulde jukebox uit Venlo.

Ondeugdelijke vergelijking

In almaar toenemende mate wordt het plan van de architecten van de etnische zuivering, Frits Bolkestein, Pim Fortuyn, en Paul Cliteur uitgevoerd. Zij wisten het in het Nederlandse denken te slijpen, hun handjes schoon te houden. Van die ijdeltuiten die zich het liefst laten fotograferen voor volle boekenkasten, die daar ook louter staan voor als er weer een fotograaf belt voor een kiekje.

Ook advocaat Gerard Spong is uitgegroeid tot de paljas van de NPO, de juridische clown die bij Pauw een paar keer scherp mag zijn over Wilders en wat wet is en zo. Hij vroeg Haye van der Heijden of ie ook PVV zou stemmen wanneer Wilders Joden in plaats van Marokkanen had aangesproken. Je kunt tegenwoordig met deze vraag opruimingsdienst houden in je vriendenkring, want wie net als Haye gaat stotteren en sputteren dat zulks een ondeugdelijke vergelijking is, want heel beladen en anders, en, ja, eigenlijk nogal Godwin en meer van dat, die kun je meteen elimineren uit je netwerk: weg ermee, nu het nog kan. Opzouten. Mooi geweest.

Buren afgevoerd

Die vrienden kunt u missen als kiespijn: volk – o zo beschaafd – dat nog een worst omdraait op de barbecue, terwijl de buren worden afgevoerd. Tijd voor de laatste Marokkanenmop, of een citaat uit de laatste Hans Teeuwen. Fijn gezapig majesteit in haar reet naaien. Of lekker klagen, over die linksback van PSV. Kortom, gewonemensendingen.

Haye van der Heijden bazelde iets over het kantelen van het schip, over dat je dan naar de andere kant moet rennen, voor de balans. Opdat wij niet kapseizen, prooi worden voor de golven. Hij MOEST wel PVV stemmen, vond Haye, en al helemaal wanneer Geert Wilders wordt veroordeeld. Haye komt op voor de verdrukten, ziet u: voor diegenen onder ons die worden vertrapt door de legers islamgelovigen, en die eindeloze stoet gelukszoekers die onze samenleving nog meer doen mislukken.

Volbloed racist

Eindeloos veel uren zendtijd verprutst die NPO. Niet één keer ook maar de neiging of poging bij het begin te beginnen, inzake Wilders, of om bij Pauw te blijven: dat hij Nora discrimineert, dat hij haar stigmatiseert, dat hij haar wegzet als andere Nederlander, dat hij Nora misbruikt voor zijn eigen, laaghartige, smerige politieke belang, dat hij achteraf smoesjes plakt aan zijn haatspreken. Wilders gaat dwars over, dwars door Nora’s lijk: een volbloed racist, die Wilders, maar de hele godsganse mediafabriek fluit het deuntje van de Guus Meeuwis-klassieker, ‘Kedeng Kedeng’.

Eigenlijk het nieuwe Wilhelmus, die hit. De NS (fijne, opbeurende geschiedenis!), het spoor, de treincoupé waar je de Hayes vol in hun smoel kunt kijken, vretend, zuipend, boerend, kauwend, rotzooi trappend, luid bellend, aan hun neus of reet krabbend: veevervoer van echte Hollanders. Gooi dat kwartje in die jukebox, zet die koptelefoon op je knerst, schreeuw en gil mee. Want wie is in hemelsnaam Bob Dylan?

Ruud Hendriks’ filmkennis is fenomenaal. Je kunt vrienden met hem worden op Facebook.