Echte vrouwen
Sheikh Nefzaoui
Scène uit La Graine et le Mulet
Weet, O vizier (en moge Gods genade met u zijn!) dat er vele verschillende soorten vrouwen zijn. En dat er prijzenswaardige vrouwen bij zijn en vrouwen die niets dan minachtig verdienen.
Om in de smaak te vallen bij mannen, moet een vrouw een perfect middel hebben, en ze moet mollig en wellustig zijn. Heur haar is zwart, haar voorhoofd breed, haar wenkbrauwen eboniet, grote, zwarte ogen, waarvan het wit zeer helder is. Haar wangen zijn perfecte ovalen, ze heeft een elegante neus en een bevallige mond; vermiljoenen lippen en tong; haar adem ruikt plezierig, haar keel is lang, haar nek sterk.
Haar buste en buik moeten groot zijn, haar borsten vol en stevig, haar buik in de juiste proportie, met een goed ontwikkelde, opvallende navel; het onderste deel van de buik moet groot zijn, de vulva geprononceerd en vlezig, vanaf het punt waar haar schaamhaar begint tot aan de billen moet ze nauw zijn en niet vochtig, zacht aanvoelen, een intense warmte afgeven en geen onprettige geur.
Haar dijen en billen moeten hard zijn, de heupen groot en vol, een welgevormd middel, opvallend elegante handen en voeten, mollige armen en goed ontwikkelde schouders.
Wie naar het aangezicht kijkt van een vrouw met zulke eigenschappen, is gefascineerd; wie naar de achterkant kijkt, sterft van genot. Zittend is ze een ronde koepel, liggend een zacht bed, staand een steunpilaar.
Als ze loopt, lijken haar natuurlijke delen door haar kleding te worden geaccentueerd. Ze spreekt en lacht zelden, en nooit zonder een goede reden. Nooit verlaat ze het huis, zelfs niet om haar buren te bezoeken.
Ze heeft geen vriendinnen, neemt niemand in vertrouwen, en haar echtgenoot is haar enige toeverlaat. Ze neemt niets aan van wie dan ook, behalve haar echtgenoot en haar ouders. Als ze familieleden ziet, bemoeit ze zich niet met hun zaken. Ze is niet verraderlijk, heeft niets te verbergen, dringt zich niet op en probeert geen mensen te verlokken.
Als haar echtgenoot aanstalten maakt tot de echtelijke rite, pleziert zij hem en af en toe prikkelt ze hem zelfs.
Ze staat hem altijd bij in zijn zaken en haar klachten en tranen zijn spaarzaam. Ze lacht niet en verheugt zich niet wanneer haar man slecht gehumeurd of verdrietig is, maar deelt in zijn verdriet en zorgt ervoor dat hij snel weer goedgemutst is.
Ze geeft zich aan niemand over, behalve haar echtgenoot, zelfs als ze door onthouding zou sterven. Ze verbergt haar geheime delen, staat niet toe dat iemand ze ziet. Ze is altijd elegant en uiterst fatsoenlijk gekleed, en zorgt ervoor dat haar echtgenoot niet te zien krijgt wat zijn weerzin zou kunnen wekken.
Ze parfumeert zich met geuren, gebruikt antimoon om zich op te maken en souak om haar tanden te reinigen.
Zo’n vrouw wordt gekoesterd door alle mannen.
Zevende deel van de vertaling van De Geurige Tuin, een vijftiende-eeuws Arabisch sekshandboek van Sheikh Nefzaoui, voluit Abu Abdullah Muhammad ben Umar Nefzaoui, geboren in de streek Nefzaoua, in het zuiden van wat nu Tunesië is. Hij stelde het boek rond 1420 samen op verzoek van de kalief, Abû Fâris. Deze vertaling is gebaseerd op de Engelse vertaling van Sir Richard Francis Burton. Uw Hoofdredacteur heeft het in zijn hoofd gezet om het hele werk in fragmenten te vertalen en te publiceren op Frontaal Naakt. Suggesties voor verbeteringen zijn van harte welkom. Lees delen 1, 2, 3, 4, 5 en 6.
RSS