Eigen bloeddorst eerst
Peter Breedveld

Toen Dyab Abou Jahjah in Zomergasten zat, sprak menigeen er schande van dat hij eens had geschreven ‘zoete wraak op de VS’ te hebben gevoeld. Na elke aanslag door moslimterroristen gaan journalisten op zoek naar moslims die hebben gejuicht, gedanst en feestgevierd, opdat we allen kunnen zwelgen in verontwaardiging.
Maar de gerespecteerde columnist Jean-Pierre Geelen schreef onlangs naar aanleiding van de gruwelijke dood van een Spaanse stierenvechter, de 29-jarige Víctor Barrio: ‘Zo heb ik onlangs geamuseerd de berichten – en zeker ook de beelden – bekeken van een Spaanse stierenvechter die de dood vond in de arena.’ Geelen beschrijft hoe een ‘satanisch genoegen’ zich van hem meester maakte. ‘Satanisch genoegen’, ‘zoete wraak’, het verschilt niet heel veel van elkaar, hè?
Sterven op tv
Een andere gewaardeerde columnist, Leon Verdonschot, heeft ook al zo genoten van het einde van Victor Barrio. Hij richt zich in zijn stukje rechtstreeks tot de dode: ‘Het was lang geleden, een matador die in de arena wordt gedood door een stier. Ik zag je sterven op tv, en dacht heel eerlijk gezegd: té lang.’
Verdonschot vindt het jammer dat er niet vaker een stierenvechter wordt doorboord terwijl zijn vrouw toekijkt. Om te weten waar we het over hebben, hier zijn de afschuwelijke beelden die Geelen en Verdonschot zoveel genoegen verschaften:
‘Kennelijk is er iets aan die sport van jou die iets in me oproept dat verder gaat, dat neigt naar bloeddorst’, schrijft Verdonschot. ‘Gerechtigheid in de oneerlijke strijd tussen mens en dier’, oordeelt Geelen.
Tegen dierenleed
Ze zijn de enigen niet. Geelen en Verdonschot vertegenwoordigen het Gesundenes Volksempfinden wat stierenvechten betreft. Veel Nederlanders spraken op sociale media openlijk het plezier uit dat zij beleefden aan de dood van Victor Barrio. Nederlanders vinden stierenvechten namelijk barbaars. Nederlanders zijn tegen dierenleed.
Dat wil zeggen, ze zijn tegen andermans dierenleed. De Nederlandse varkensindustrie heeft weinig last van de dierenliefde van Nederlanders. Ook de plofkippen verkopen nog goed. De Nederlander eet 76,3 kilo vlees per persoon per jaar. Ik kan u verzekeren dat dit vlees niet komt van dieren die vredig in hun bed zijn gestorven. Daar is een flinke portie dierenleed aan vooraf gegaan. U denkt: “maar bij ons worden de dieren verdoofd voordat ze worden gedood”. Dat maakt niet veel uit als je je hele leven in een kooi hebt doorgebracht, verstoken van zonlicht, nooit de hemel gezien, nooit kunnen rennen, nooit in de modder kunnen zwelgen, nooit tegen je moeder aan kunnen liggen, met vele anderen gepropt in een vrachtwagen voor een helse rit naar het slachthuis, met stroomstokken naar je beul gedreven. Maar ze worden verdoofd hoor! Wij zijn lief voor de dieren!
Intense doodsangst
Hypocriete kwezel. Een Spaanse matador heeft meer respect voor zijn stier dan jij voor je varkens. Stierenvechten is een duizenden jaren oud, heilig ritueel, geëvolueerd in een land dat gehard is door even zoveel jaren van bloedvergieten en ontberingen, waarbij alle deelnemers, de matador, de toeschouwers, zich zeer bewust zijn van de dood.
Dat is wat anders dan het verweekte Nederland, waar niemand wenst te worden herinnerd aan het feit dat het koteletje op zijn bord, of de frikandel, gemaakt is van dieren die hun laatste momenten in intense doodsangst hebben beleefd.
Maar de Nederlander zal nooit doden voor zijn eigen vlees, dus waant hij zich beschaafd. Geelen onderkent zijn eigen bloeddorst ten aanzien van stierenvechters en jagers, maar, zo tweet hij, het is een beschaafde bloeddorst. Zijn bloeddorst is beter dan die van de stierenvechter of de jager.
Eigen, ‘beschaafde’, bloeddorst eerst.
Disney-films
Dyab Abou Jahjah voelde ‘zoete wraak’ bij 9/11 vanwege de oorlogen die het Westen in het Midden-Oosten voert. Hij heeft vrienden en familie verloren aan Westerse bommen, zoals veel mensen met wortels in het Midden-Oosten. Juichen als je onschuldige mensen, hardwerkende moeders en vaders, liefhebbende zoons en dochters, uit een brandend gebouw ziet springen; ik vind het wat. Maar ik begrijp waar het vandaan komt. Abou Jahjah dacht: ‘gerechtigheid in de oneerlijke strijd tussen het Westen en het Midden-Oosten.’
Maar Geelen en Verdonschot en duizenden andere Nederlanders juichen om de wrede, pijnlijke dood van een jongeman, terwijl diens vrouw toekijkt, omdat ze het zielig vinden voor de stier. Omdat ze teveel Disney-films hebben gezien.
Ik vind dat behoorlijk extremistisch.
Frontaal Naakt kost me geld! Véél geld zelfs. Is het Vrije Woord u écht lief? Help me dan de financiële schade te beperken. Steun Frontaal Naakt. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke site van Nederland. Stort wat u missen kunt op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom dat niet met PayPal kan. Nog liever heb ik dat u op Frontaal Naakt adverteert of mij inhuurt. Mail mij.
Reacties op dit artikel zijn gesloten. Wilt u reageren?
Stuur een e-mail naar de redactie.





RSS