Free mind control
Peter Breedveld
In Londen worden bij de metroingangen altijd gratis kranten uitgedeeld; The Daily Star, The Evening Standard, enzovoort. Bij het metrostation op Oxford Circus stond gisteren ook een man met een megafoon. Hij had zo’n gele reflecterende jas aan en zag er uit als een brave huisvader van middelbare leeftijd: netjes gekleed, keurig gekapt.
Hij sprak over de erbarmelijke staat waarin onze samenleving verkeert, en onderbrak zijn preek af en toe met de mantra’s “Free Evening Standard, free government propaganda. Free Evening Standard, free mind control.” We passeerden hem op weg naar het warenhuis Selfridges, als mind-gecontrollede consumentenschapen.
Bedreigd
Toen we een halfuur later weer over Oxford Circus liepen, op weg naar een afspraak met de Libanese schrijfster Hanan Shaykh in Club Groucho, zagen we dat de man de volle aandacht had van twee bobbies.
De man stond op een verhoging, zijn preekgestoelte, als het ware, en de bobbies moesten dus omhoog kijken. Eén van hen grijnsde alleen maar spottend, de andere was duidelijk geïrriteerd. Hij zei tegen de man dat hij hem niet had bedreigd. “O nee?” vroeg de man. Hij sprak op beheerste toon en blaakte van zelfvertrouwen. “Hoe zou u het noemen als ik tegen u zou zeggen dat ik u achterin een busje stop, u meeneem naar een u onbekende plek om daar in een cel even een ‘babbeltje’ met u te hebben? (je kon de aanhalingstekens om ‘babbeltje’ (‘chat‘) echt horen).
Babbeltje
“Hoe zou u dat noemen, zou u dat geen dreigement noemen?” We sloegen het tafereeltje van een afstand gade. Ik heb niet meegekregen waarom de man de aandacht van de bobbies had getrokken. Iets met ‘holy Christmas‘, waar hij kritiek op had gehad of zo. De geïrriteerde bobby begon uit het wetboek te citeren: “Now look here, it says in section eight four…” De andere bobby bleef maar grijnzen, met zijn armen over elkaar.
We moesten door, anders zouden we te laat komen op onze afspraak. Ik bedacht dat de man met de megafoon in Nederland waarschijnlijk allang tegen de grond zou zijn gewerkt en een paar knietjes zou hebben gekregen, uiteraard door minstens acht agenten, in allerijl opgetrommeld. Met z’n bijdehandte grote mond.
Potige agenten
Niet lang geleden zag ik voor het Amsterdamse Centraal Station een oude, breekbare man door twee potige agenten een busje ingedragen worden. Verderop stond zijn scootmobiel, met daar omheen een stuk of vier agenten, ongetwijfeld aangerukt met het politiebusje, vlakbij geparkeerd.
Steun Frontaal Naakt, het enige echte dissidente geluid in Nederland! Stort op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.
RSS