Obscuro

Naakt omdat het moet

Het is mij gelukt om het niet langer door Zilveren Kruis Achmea vergoede middel Epivir voorlopig te blijven krijgen. Dit alleen omdat de generieke, goedkopere versie niet leverbaar was en de apotheker dan het duurdere middel moet meegeven.

Over de werking van generieke pillen versus merkpillen weet ik nog niet genoeg, dit zal ik in een volgende afspraak met de internist bespreken. Op de opmerkingen van sommigen, in reactie op mijn vorige stuk, dat ik mij aanstel en aan ‘tranen trekkend populisme’ doe, dat het allemaal een ‘consequentie’ is van mijn onchristelijke levenswijze, en dat een ‘eigen bijdrage’ (uw geld of uw leven?) niet onterecht zou zijn, ga ik nu graag in.

Seks- en moraalpolitie

Eén: als twitteraar Hondaluza een seks- en moraalpolitie wil invoeren, die bepaalt welke aandoeningen wel en niet vergoed horen te worden, alvast een betekenis: Nee, ik heb niet half Amsterdam geneukt, ben zelfs nooit in een dark room geweest noch heb ik meegedaan aan al die duivelse homo-mythes de de ronde doen.

Ik heb gewoon hiv opgelopen binnen een vaste monogame (van mijn kant tenminste) relatie. De meeste besmettingen vinden plaats binnen vaste relaties, als partners denken elkaar te kennen en vertrouwen (terecht of niet) een rol gaat spelen. Waant u zich dus veilig binnen uw vertrouwde partnerschap, maar ken uw klassiekers. Een bezoek aan de lokale GGD kan ook helpen.

Tenenkrommende domheid

Ook hebben ik en mijn werkgevers mijn hele leven aan zorgpremies betaald, vorige maand nog vijfhonderd euro voor de maandelijkse premie plus verplichte eigen bijdrage (dank PvdA en VVD), dus ik begrijp niet waarom ik vaker dan anderen zou moeten bedelen om een vergoeding van mijn ziektekosten. Moet iemand met een afwijkende levensstijl dan maar dood? Dit is van een tenenkrommende domheid.

Twee: ‘populisme’? Dat het verschil tussen een merkpil en een generieke pil nul moeten zijn, hoor ik graag, maar dan liever van een internist dan van een pedante twitteraar of reageerder, als u het niet erg vindt.

Therapietrouw is essentieel

Iemand merkte op dat als er verschillen zijn in werking, dat dan zit in de ‘formulering’ waardoor de oplossingssnelheid (en dus de concentraties van het medicijn in je bloed) anders kunnen zijn bij het generieke middel dan bij de merkpil?

Laat dat nou precies mijn punt van zorg zijn. Vanaf het begin wordt ons er door alle hiv-behandelaars ingeramd dat therapietrouw essentieel is, dat je je medicijnen dagelijks op een vast tijdstip moet innemen, zodat de ‘concentratie in je bloed’ constant is, en om resistentievorming te voorkomen. Als resistentie optreedt, zul je gedwongen zijn naar een andere combinatie over te schakelen, met dito zorgen over werking, gewenning, bijwerkingen, et cetera.

Winst van zorgverzekeraars

Zelfs Henk Jan Out, hoogleraar farmaceutische geneeskunde aan het UMC St Radboud (en als ik het goed begrepen heb, werkzaam voor de farmaceutische industrie), schrijft in een artikel waarin hij zich uitspreekt voor generieke middelen:

‘aan de andere kant zou het in principe mogelijk kunnen zijn dat sommige generieke preparaten consistent op de ondergrens (80 procent) van bio-equivalentie scoren en patiënten dus elke keer een vijfde minder geneesmiddel krijgen’.

Ik vind dus dat ik in dit geval best vragen mag stellen over de werking van generieke middelen, en een minimale garantie van artsen mag eisen en niet als proefkonijn hoef te dienen ten behoeve van de winst van zorgverzekeraars.

Economische oorlog

Want dat het Zilveren Kruis Achmea om winst gaat gaat, moge duidelijk zijn. Al probeert ze haar handen in onschuld te wassen met de dooddoener ‘de apotheker bepaalt‘.

Het is mij uit dit avontuur duidelijk geworden dat wat een zaak zou moeten zijn van de arts en zijn patiënt, in feite een economische oorlog is tussen zorgverzekeraars en apothekers, waarbij apothekers meestal aan het kortste eind trekken.

Wurgcontracten

Twee apothekers hebben mij uitgelegd hoe het zit met wat zij ‘wurgcontracten’ noemen. De ene apotheker kiest voor een ‘preferentiecontract’ met de zorgverzekeraar, waarbij hij in principe alle middelen vergoed krijgt (hoeveel daarvan de apotheker werkelijk in handen krijgt, weet ik niet – hij moet de leverancier nog betalen), dus voor een middel van één euro krijgt hij één euro van de verzekeraar en voor een middel van honderdvijftig euro krijgt hij honderdvijftig euro. Dat betekent dat hij zoveel mogelijk patiënten met dure middelen moet hebben om winst te maken en om zijn personeel te kunnen betalen.

De andere apotheker, met een grotere klantenkring, kiest voor een ‘pakjescontract’, hij krijgt voor alle middelen een gelijk bedrag per pakje, namelijk twee euro zestig. Als hij veel klanten heeft die middelen van één euro gebruiken, maakt hij daar zijn winst mee, maar voor middelen van honderdvijftig euro krijgt hij ook slechts twee euro zestig.

Zilveren Kruis Achmea liegt

Deze contracten worden door zorgverzekeraars opgelegd aan apothekers, uiteraard met de zegen van onze volksvertegenwoordigers, ze kunnen slechts kiezen welk contract het beste voor ze uitpakt. Hoe dan ook, beiden apothekers zijn verplicht het generieke middel aan de patiënt te leveren zodra dit beschikbaar is, al schrijven artsen in het ziekenhuis altijd het merkmiddel voor.

Dus Zilveren Kruis Achmea liegt keihard door te beweren dat apotheker of arts bepalen wat het wordt, generiek of merk. De zorgverzekeraar bepaalt dit.

Wat is mijn leven waard?

Mij resten als patiënt twee keuzes: of de arts vragen om een verklaring van ‘medische noodzaak’, of mij door de arts laten overtuigen dat het generieke middel werkt.

Ik sta daar open voor, op voorwaarde dat feiten en niet cijfers bepalen wat mij gezond houdt. Voor de belastingkrenten onder u, die al met bevende handen naar de calculator grijpen, wil ik nog vermelden wat de totale maandelijkse kosten zijn van alle drie middelen die ik moet nemen. U mag dan ook uw oordeel vellen over wat mijn leven waard is (niet dat ik daar echt naar zal luisteren).

Afsterven van botweefsel

Per maand kosten de middelen in totaal € 847,12. Maar leest u ook de lijst van mogelijke bijwerkingen mee? ‘Hoofdpijn, misselijkheid, vermoeidheid, buikpijn, diarree, koorts, hepatitis (leverontsteking), in het bloed aantoonbare tekenen van leverproblemen, ernstige bijwerkingen zoals het syndroom van Stevens-Johnson en toxische epidermale necrolyse (een levensbedreigende allergische reactie van de huid en slijmvliezen), ernstige hepatitis en leverfalen.’

‘Ernstige allergische reacties, braken, slapeloosheid, hoesten, neusklachten, huiduitslag, spieraandoeningen, pijnlijke gewrichten, haaruitval, buikkrampen, malaise, lipodystrofie (veranderingen in de verdeling van lichaamsvet), osteonecrose (afsterven van botweefsel) en immuunreactiveringssyndroom (ontstekingsreacties veroorzaakt door het zich herstellende immuunsysteem).’

Ernstige nierproblemen

‘Verhoogd risico op leverbeschadiging, melkzuuracidose (ophoping van melkzuur in het lichaam), duizeligheid, hypofosfatasemie (lage fosfaatconcentraties in het bloed), asthenie (zwakte) en in zeldzame gevallen ernstige nierproblemen.’

Als iemand nog met me wil ruilen, hoor ik het graag.

Obscuro is een creatuur van de nacht, een feestbeest, een relnicht. Snoeihard, maar ook heel gevoelig.