Rutte en Trump: Van hetzelfde laken een witte puntkap
Hassnae Bouazza
Illustratie: Kyoko Okazaki.
Het wordt ‘strategisch’ genoemd, Ruttes groteske gedweep met Trump. Zijn beschamende geslijm zou bedoeld zijn om de oranje aap voor zich te winnen en aan de kant van Europa te krijgen.
Ik denk dat het strategisch noch geslijm is, maar dat Rutte als een bakvis zijn ware gevoelens toont. Ga maar na, zoveel ideologische verschillen zijn er niet tussen de twee. Trump speelde zich destijds als zogenaamd succesvolle ondernemer in de kijker met zijn valse beschuldigingen aan het adres van de ‘Central Park Five’, vijf jonge zwarte mannen die onterecht veroordeeld werden voor de verkrachting van een jonge vrouw.
Rutte zette in 2003 al zijn geurvlag uit door aan te dringen op extra controle op bijstandsfraude door Somalische migranten. Nadat hij door de rechter teruggefloten werd omdat dit volgens de wet discriminatie is, stelde hij dat de wet dan maar aangepast moest worden.
Actief geheugen
Herkenbaar, nietwaar. Trump vindt ook dat de wet moet buigen als die in de weg staat van zijn fascistische plannen. Trump heeft niet zoveel met verantwoording afleggen, daar komt hij grif voor uit. Rutte was er wat hypocrieter over: hij wiste zijn smsjes en als hij geconfronteerd werd met een leugen, zei hij doodleuk dat hij er geen ‘actief geheugen’ aan had. Trump lijkt echt live voor onze ogen te dementeren, Rutte deed alsof.
Trump is een witte supremacist, hij komt openlijk uit voor zijn haat voor en weerzin tegen donkere mensen. Rutte pakte zijn racisme in, maar zijn boodschap, bijvoorbeeld aan Turkse Nederlanders, loog er niet om: ‘ga zelf terug naar Turkije, pleur op’. Waarom zouden Nederlanders met een Turkse achtergrond, hier geboren en getogen, ‘terug’ naar Turkije moeten? Alleen als je vindt dat zij hier niet horen, kun je zoiets zeggen.
Invechten
En wanneer je als biculturele Nederlander met racisme te maken kreeg? Dan moest je je maar ‘invechten’ van Rutte. Maar het probleem met invechten is dat als je dat doet, mensen daar aanstoot aannemen, want je moet je plek kennen.
Er was ook een moment, tijdens een van de debatten over de toeslagenschande die duizenden ouders dupeerde, dat Rutte doodleuk aangaf het eens te zijn met Wilders over het nut van etnisch profileren.
Daddy Trump
Ik wil maar zeggen: ‘daddy’ Trump is een gemeende koosnaam. Amerikanen oproepen achter Trump te blijven staan is geen strategie, maar overtuiging. Ruttes bewondering voor Trump is gemeend. Niet in het belang van Europa, niet als tactiek, maar omdat Rutte het eens is met Trump.
Hij claimde altijd geen visie te hebben, maar zijn visie sloeg ons iedere dag in het gezicht: racistisch, tegen de minder draagkrachtigen, tegen kleine ondernemers en vóór het grootkapitaal. Rutte is er voor zijn rijke vrindjes, net als Trump. Trump breekt de democratische instituties af. Rutte brak de verzorgingsstaat af.
Varken
En zeker, Trump is een bruut, een varken dat zichzelf openlijk in de modder bevredigt terwijl iedereen toekijkt. Rutte speelt de gewone jongen die de fiets pakt en op zijn appel knaagt en mensen vallen er direct voor. Maar van binnen zit dezelfde rot.
Hassnae Bouazza is door NRC ontslagen als columnist omdat die krant toen nog niet toe was aan kritiek op Israël. Ze is journalist, culinair recensent, documentairemaker en schrijver (Arabieren Kijken, Een Koffer vol Citroenen). vorig jaar maakte ze twee documentaires: Verhalen uit de Rif en Brieven uit de Kast, daarvoor won ze een Dutch Director’s Guild Award voor beste regie. Dit jaar verscheen de docuserie over Zuid-Korea die ze samen met Remco Breuker maakte: Big in Korea. Haar driedelige Ramadan-documentaire Iftar Around The World is ook nog te streamen. Binnenkort verschijnt haar eerste roman, Naima en Karim.
RSS