Tuig

Peter Breedveld

Er gelden in Nederland strenge regels voor waar we ons druk over mogen maken en waarover niet. Wij gewone stervelingen kennen die regels niet, maar gelukkig houdt het weldenkende deel der natie het allemaal streng voor ons in de gaten.

Zo dienen wij ‘margekwesties’ als de aantstootgevend domme en kwetsende uitspraken van Kees van der Staaij over verkrachte vrouwen niet aan te grijpen voor jammerklachten over die ‘vréééselijke Amerikanisering van de politiek’, maande ons Kustaw Bessems, die natuurlijk zelf wel overuren draaide toen het land vier weken van de leg was vanwege de komst van Sjeik Haitham al-Haddad, voor menigeen het zoveelste bewijs van die vréééselijke islamisering van onze samenleving.

De opvattingen van de SGP over abortus kennen we nou wel, preekten de morele ganzehoeders op Twitter, dat is niks nieuws, dus daar moeten we maar over zwijgen. De opvattingen van extremistische imams over afvalligheid en joden blijven zich kennelijk wel steeds vernieuwen, want daar mogen we wel iedere keer weer opnieuw over schuimbekken.

Als het een moslim was geweest, die had gezegd dat je van verkrachting eigenlijk zelden zwanger wordt, had Bessems de hele Holman-Gruppe alweer verzameld in De Balie en stond de telefoon van Joost Niemöller rood vanwege alle redacties, die hem in hun programma wilden. De PVV zou zich weer hebben hersteld in de peilingen, Rutte zou hebben gezegd dat er ook Marokkanen zijn die nog nooit iemand hebben verkracht en ik zou weer van iemand op mijn flikker hebben gekregen wegens het devalueren van de term ‘racisme’.

Robert van de Griend van Vrij Nederland, die mag ook graag voor ons bepalen wat het waard is om opgewonden over te raken. Dat is dus niet Badr Hari die de openbare ruimte terroriseert door toevallige voorbijgangers invalide te schoppen (Dûh! Is een kickbokser!) en ook niet Erwin Olaf die door het stof moet omdat hij een verslaggever van de Roze Khmer als kwispedoor heeft gebruikt (Dûh! Is een verslaggever van de Roze Khmer!). Nee, Vrij Nederland weet wel een paar urgenter zaken.

En dan denk je aan honger in Afrika, milieuvervuiling, de oorlog in Syrië, kindermishandeling. Vrij Nederland is immers het parochieblaadje van de Linkse Kerk, nietwaar? Maar nee, voor Van de Griend was het feit, dat minister van Buitenlandse Zaken het woord ‘pussy’ niet over zijn lippen kreeg, een kwestie van wereldbelang.

Zelf maak ik me toch liever druk om de zaken Hari en Olaf, die weer eens goed laten zien hoe dit afschuwelijke land in elkaar steekt. Hari, een levensgevaarlijke troglodiet, kreeg bijval uit onverdachte hoek, namelijk de krochten van Domrechts, waar hij door Leon de Winter werd uitgeroepen tot parel der natie.

Op zijn zachtst gezegd opmerkelijk, gezien het feit dat Domrechts de messen al slijpt als er een Marokkaanse gast wordt aangekondigd bij Pauw & Witteman. Maar Hari is een Marokkaan die met Leon de Winter een vorkje heeft geprikt en dan kom je blijkbaar weg met moord. Zelfs als je Marokkaan bent.

Erwin Olaf trok eigenhandig de maskers af van de boze witte mannen die zich de laatste jaren zo vreselijk druk maken om de positie van homo’s. Vanwege de islam, begrijpt u wel. Een homo die zich verdedigt tegen de opdringerige hufterigheid van een lid van de Roze Khmer, da’s blijkbaar andere koek. Smerige kutnicht! Riep Khmer-aanvoerder Marck Burema en daarmee waren de sluizen opengezet voor een stroom aan homofobe gewelds- en verkrachtingsfantasieën.

Voor wie echt dacht dat homofobie een Marokkaans importproduct was.

Rosenthal die het woord ‘pussy’ weigert uit te spreken? Dat neemt mij wel voor ‘m in. Zo’n man vertegenwoordigt nog het laatste restje beschaving van dit afschuwelijke land. Zou ik zeggen als ik echt geloofde dat ‘fatsoen’ blijkt uit de onthouding van onbetamelijk taalgebruik. Maar ik ben niet vergeten hoe Rosenthal reageerde toen in Libië de hel losbrak. Hoe hij zich haastte te verklaren dat de vluchtelingenstroom uit Libië naar Europa koste wat kost moest worden tegengehouden.

Adriaan van Dis maakte er zondagavond in Zomergasten nog treffende opmerkingen over toen hij het had over onder andere de weduwe Rost van Tonningen. “Ziet er keurig uit, verzorgd, met parels in haar oren, bekakt accent, praat netjes, maar dat is alleen maar uiterlijk. Van binnen is het tuig”, zei hij.

En dat geldt ook voor de meeste hierboven door mij besproken lieden.

Laat uw waardering voor deze Quichotische site (en daarmee voor de strijd voor de vrije meningsuiting en tegen racisme) blijken met een kleine donatie (of een grote!) via Paypal of met een storting op rekeningnummer 39 34 44 961 (Rabobank Rijswijk) o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.