Home » Archief » Vrouwen staan hun mannetje in Victory Parade


[01.06.2024]

Vrouwen staan hun mannetje in Victory Parade

Peter Breedveld

Terwijl alle jonge, fitte mannen in Europa tegen de nazi’s vechten, rooien twee Joodse vrouwen en een meisje het in de oorlog heel aardig in New York, in Leela Cormans nieuwe graphic novel Victory Parade. Rose Arensberg woont samen met haar dochter Eleanore en een vluchteling uit Duitsland, genaamd Ruth, die ze in huis heeft genomen. Rose werkt in een fabriek waar het grootste deel van de arbeidskrachten door vrouwen is vervangen. In afwachting van de terugkeer van haar man Sam heeft ze een minnaar genomen, een eenbenige veteraan uit de Eerste Wereldoorlog.

Ze vertelt hem dat Sam haar geliefde van de middelbare school was en dat ze ambities had totdat ze zwanger werd van Eleanore. “Gunish helfn, zoals je weet,” zegt ze. En daarna: “Of misschien weet je het niet.” Voor mannen is het niet hetzelfde als voor vrouwen.

In Ruth, wier achternaam voor zover ik me herinner niet wordt genoemd, brandt het vuur van de woede. Het is niet moeilijk te raden waarom. Haar hele familie is uitgeroeid in de Europese vernietigingskampen. Ze werkt als serveerster en slaat een klant in elkaar die haar lastigvalt, waarmee ze de aandacht trekt van een oude man die haar een baan in zijn club aanbiedt als vrouwelijke worstelaar. Ze blinkt erin uit en wordt de favoriete slechterik van het publiek in de ring. Ironisch genoeg wordt ze aangezien voor een Duitse nazi, “vers van de U-boot”. Ze wordt bekend als Ruthless Ruby the Killer Kraut.

Getormenteerde ziel

Worstelen lijkt de enige mogelijkheid voor Ruth om intiem te zijn met andere mensen, namelijk haar tegenstanders, aan wie ze stukjes van haar getormenteerde ziel laat zien terwijl ze hen publiekelijk vernedert. Een van hen houdt ze dicht tegen zich aan terwijl ze zegt: “Ik haat het geluid van mijn eigen hartslag.”

’s Nachts ziet ze haar overleden moeder, die haar vertelt dat zij en haar man uit Polen naar Duitsland zijn gevlucht, omdat ze dachten dat dat land verlichter was dan waar ze vandaan kwamen. Haar moeder verschijnt ook in visioenen tijdens haar gevechten in de ring, om haar te vertellen dat haar tijd nog niet is gekomen. Ze zal moeten leven totdat ze sterft.

Haar herinneringen aan Duitsland zijn koortsachtige hallucinaties. Om die te verbeelden, citeert Corman schilderijen uit de interbellumperiode van kunstenaars als Oskar Schlemmer en Otto Dix. Het valt op dat Corman, wanneer het verhaal zich afspeelt in de VS, put uit de populaire cultuur, Amerikaans worstelen en musicals en dergelijke, en in Europa gebruikmaakt van het Duitse expressionisme en Bauhaus. Wat de nazi’s Entartete Kunst vonden.

De twee komen samen in Cormans eigen werk, duidelijk geïnspireerd door Duits expressionisme, maar ook, volgens mij, door schilders als Marc Chagall. Amerikaanse strips zijn duidelijk ook een invloed. Corman noemt vaak de gebroeders Hernandez en inderdaad, in Jaime Hernandez’ Love & Rockets-verhalen zijn vrouwelijke worstelaars een belangrijk motief.

Wraakfantasie

Amerikaanse popcultuur en interbellumkunst worden samengebracht in het koortsachtige slot van het boek, in een sequentie die zowel inventief als provocerend is. Misschien wel is het de meest provocerende verbeelding van de Shoah sinds Art Spiegelmans Maus. Ik wil niet te veel verklappen, behalve dat het een briljante, maar ook zeer morbide wraakfantasie is.

Bij het lezen van de bovenstaande beschrijving zal de lezer waarschijnlijk denken dat Victory Parade zwartgallig en zwaar op de hand is. Dat is het ook, en tegelijkertijd ook weer niet. Je zou het ook een lichtvoetige benadering van een zwaar onderwerp kunnen noemen. Er zit zwarte humor in en daarnaast een levendige, energieke felheid. Corman combineert deze tegenstellingen niet zozeer maar laat ze in elkaar overlopen. Dat doet ze met alles. Haar werk is bijvoorbeeld altijd heel lichamelijk, maar tegelijkertijd gaat het ook heel erg over de geest, over hoe alles zich in de hoofden van de personages afspeelt. Iedereen in Victory Parade hallucineert constant, maar het gaat altijd over lichamen en lichaamsdelen. De twee, lichaam en geest, zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Corman verwijdert ook scheidslijn tussen het afstotelijke en het erotische. Dit viel me op in haar vorige boek, Unterzakhn, en het is weer zeer nadrukkelijk in dit boek. Corman zoekt en vindt het erotische niet in de geïdealiseerde fantasie, maar in het zeer aardse, menselijke vlees dat je bijna kunt ruiken op haar pagina’s.

Zwartgallige ironie

Corman houdt niet van strikt onderscheid tussen zaken. Ze is van nature non-binair. In een interview dat ik ergens las, zegt ze iets in de trant van dat ze niet graag praat over de verschillen tussen mannelijkheid en vrouwelijkheid. Nu is er in Victory Parade een duidelijk onderscheid tussen mannen en vrouwen, en tegelijkertijd ook weer niet. Tijdens de oorlog blijkt dat vrouwen moeiteloos de rollen van hun afwezige mannen overnemen.

In dezelfde lijn kun je de titel van het boek, Victory Parade, beschouwen als zwartgallig ironisch en tegelijkertijd nadrukkelijk niet.

In deze recensie kan ik alleen maar hopen een klein beetje van de oppervlakte van wat Victory Parade is te hebben weggekrabt. Het is een boek waarin ik elke keer, als ik het opensla, iets nieuws ontdek. Elke keer als ik naar een pagina kijk, zie ik weer iets anders. Corman’s pagina’s zou je afzonderlijk in een museum kunnen ophangen, los van hun context krijgen ze hun eigen betekenis. Het is een gelaagd boek, vol ideeën en observaties, caleidoscopisch, visionair, mooi, lelijk, licht, zwaar, prozaïsch, poëtisch, wreed, vol liefde. Al deze dingen en nog veel meer.

 

 

 

Is het Vrije Woord u écht lief? Steun me dan met een financiële bijdrage. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke (maar echt) site van Nederland. Rekeningnummer NL24 ASNB 8832 6749 39 (N.P. Breedveld, ASBN Rijswijk), BIC ASNB NL21.

boeken, Peter Breedveld, 01.06.2024 @ 10:14

[Home]
 

1 Reactie

op 01 06 2024 at 10:15 schreef Peter:

Reageren? Leesfrontaalnaakt@gmail.com.

 


Home

Archief

 

STEUN FRONTAAL NAAKT MET EEN TIKKIE!

 

 

OF VIA PATREON!

 

 

Let op: Toelating van reacties en publicatie van opiniestukken van anderen dan de hoofdredacteur zelf betekenen geenszins dat hij het met de inhoud ervan eens is.

 

pbgif (88k image)
 

MEEST GELEZEN IN MEI

O Polderhitler

O Waarom ik Wilders (en Van der Plas, Yesilgöz en Omtzigt) gewoon extreemrechts blijf noemen

O De ondraaglijke hypocrisie van Natascha van Weezel

O Ik las Hannah Arendt en Wilders lijkt dus écht op Hitler

O Snakken naar Jodenhaat, met wijd opengesperde snavels

O Hoe je antisemitisme bestrijdt

O De vrije pers heeft zijn eigen graf gegraven

O Yvonne Coldewijer is een zegen voor de NVJ

O Wilders 1: stevig verankerd in het kolonialisme

O De ene schelder is de andere niet

 

MEEST GELEZEN EVER

O Caroline van der Plas, dwangmatige leugenmachine

O Caroline van der Plas is de Nederlandse Donald Trump

O YouPorn

O Iedereen haat Sander Schimmelpenninck omdat hij écht onafhankelijk is

O Wierd Duk de pro-Russische complotdenker

O Domme Lul

O Frans Timmermans kan het einde van de domrechtse ijstijd zijn

O Wierd Duk en Jan Dijkgraaf, hoeders van het fatsoen

O De koning van het uittrekken van de damesslip

O Haatoma

 

pbgif (88k image)
 

CONTACT
Stuur uw loftuitingen en steunbetuigingen naar Frontaal Naakt.

 

NIEUWSBRIEF
Ontvang gratis de Frontaal Naakt nieuwsbrief.

 

pbgif (88k image)
 

BLURBS
“How does it feel to be famous, Peter?” (David Bowie)

“Tegenover de enorme hoeveelheid onnozelaars in de Nederlandse journalistiek, die zelfs overduidelijke schertsfiguren als Sywert, Baudet en Duk pas ver in blessuretijd op waarde wisten te schatten, staat een klein groepje van ondergewaardeerde woestijnroepers. Met Peter op 1.” (Sander Schimmelpenninck)

“Frontaal Naakt dient een publiek belang” (mr. P.L.C.M. Ficq, politierechter)

“Peter schrijft hartstochtelijk, natuurlijk beargumenteerd, maar zijn stijl volgt het ritme van zijn hart.” (Hafid Bouazza).

“Ik vind dat je beter schrijft dan Hitler” (Ionica Smeets)

“Peter is soms een beetje intens en zo maar hij kan wél echt goed schrijven.” (Özcan Akyol)

“Jij levert toch wel het bewijs dat prachtige columns ook op weblogs (en niet alleen in de oude media) verschijnen.” (Femke Halsema)

“Literaire Spartacus” (André Holterman)

“Wie verlost me van die vieze vuile tiefuslul?” (Lodewijk Asscher cs)

“Pijnlijk treffend” (Sylvana Simons)

네덜란드 매체 프론탈 나크트(Frontaal Naakt)에 따르면, 네덜란드 라 (MT News)

“Echt intelligente mensen zoals Peter Breedveld.” (Candy Dulfer)

“De Kanye West van de Nederlandse journalistiek.” (Aicha Qandisha)

“Vieze gore domme shit” (Tofik Dibi)

“Ik denk dat de geschiedenis zal uitmaken dat Peter Breedveld de Multatuli van deze tijd is.” (Esther Gasseling)

“Nu weet ik het zeker. Jij bent de antichrist.” (Sylvia Witteman)

“Ik ben dol op Peter. Peter moet blijven.” (Sheila Sitalsing)

“Ik vind hem vaak te heftig” (Hans Laroes)

“Schrijver bij wie iedereen verbleekt, weergaloos, dodelijk eerlijk. Om in je broek te piesen, zo grappig. Perfecte billen.” (Hassnae Bouazza)

“Scherpe confrontatie, zelfs als die soms over grenzen van smaak heen gaat, is een essentieel onderdeel van een gezonde democratie.” (Lousewies van der Laan)

“Ik moet enorm lachen om alles wat Peter Breedveld roept.” (Naeeda Aurangzeb)

“We kunnen niet zonder jouw geluid in dit land” (Petra Stienen)

“De scherpste online columnist van Nederland” (Francisco van Jole)

“Elk woord van jou is gemeen, dat hoort bij de provocateur en de polemist, nietsontziendheid is een vak” (Nausicaa Marbe)

“Als Peter Breedveld zich kwaad maakt, dan wordt het internet weer een stukje mooier. Wat kan die gast schrijven.” (Hollandse Hufters)

“De kritische en vlijmscherpe blogger Peter Breedveld” (Joop.nl)

“Frontaal Naakt, waar het verzet tegen moslimhaat bijna altijd in libertijnse vorm wordt gegoten.” (Hans Beerekamp – NRC Handelsblad)

“De grootste lul van Nederland” (GeenStijl)

“Verder vermaak ik mij prima bij Peter Breedveld. Een groot schrijver.” (Bert Brussen)

“Landverrader” (Ehsan Jami)

“You are an icon!” (Dunya Henya)

“De mooie stukken van Peter Breedveld, die op Frontaal Naakt tegen de maatschappelijke stroom in zwemt.” (Sargasso)

‘De website Frontaal Naakt is een toonbeeld van smaak en intellect.’ (Elsevier weekblad)

“Frontaal Gestoord ben je!” (Frits ‘bonnetje’ Huffnagel)

“Jouw blogs maken hongerig Peter. Leeshonger, eethonger, sekshonger, geweldhonger, ik heb het allemaal gekregen na het lezen van Frontaal Naakt.” (Joyce Brekelmans)

‘Fucking goed geschreven en met de vinger op de zere plek van het multicultidebat.’ (jury Dutch Bloggies 2009)

Frontaal Naakt is een buitengewoon intelligent en kunstig geschreven, even confronterend als origineel weblog waar ook de reacties en discussies er vaak toe doen.’ (jury Dutch Bloggies 2008)

‘Intellectuele stukken die mooi zijn geschreven; confronterend, fel en scherp.’ (Revu)

‘Extreem-rechtse website’ (NRC Handelsblad)

‘De meeste Nederlanders zijn van buitengewoon beschaafde huize, uitzonderingen als Peter Breedveld daargelaten.’ (Anil Ramdas)

‘Peter Breedveld verrast!’ (Nederlandse Moslim Omroep)

‘Breedveld is voor de duvel nog niet bang’ (Jeroen Mirck)

‘Nog een geluk dat er iemand bestaat als Peter Breedveld.’ (Max J. Molovich)

‘Godskolere, ik heb me toch over je gedróómd! Schandalig gewoon.’ (Laurence Blik)

 

pbgif (88k image)
 

 

(Advertentie)
 

 

pbgif (88k image)
 

LINKS

 

 

RSS RSS