De moeder van Thomas van Aalten

Peter Breedveld

Er is al veel gezegd en geschreven over Jalta, het nieuwe online magazine, het ‘intellectuele tegengeluid’ van de racistische Jezusgekkie Joshua Livestro en Annabel ‘Dobbernegers‘ Nanninga, maar het stompzinnigste commentaar, met afstand, komt van schrijver Thomas van Aalten. ‘Ik weet zeker dat in heel Elst (GLD) niemand weet wie Thierry Baudet (een van de genoemde Jalta-coryfeeën) is’, aldus Van Aalten.

Intussen weet ik zeker dat bijna niemand, die dit leest, weet wie Van Aalten is, maar daar gaat het niet om. De schrijver schampert wat over ‘de digitale jungle’ en de ideeënstrijd op Internet, over initiatieven als De Correspondent en Jalta, waar zijn tante in de provincie en de tegelzetter in Dalfsen toch niks van meekrijgen.

Verspreiding van ideeën

Mij doet het denken aan een gesprek, tijdens de lunch, dat ik in 1997 had met de chef stadsredactie van De Haagsche Courant over het Internet, waar ik heel enthousiast over was. “Vertel me nou eens wat Internet toevoegt, Peter”, zei hij. Ik probeerde iets uit te leggen over de democratisering van de informatievoorziening en de verspreiding van ideeën, maar werd door iedereen aan tafel uitgelachen.

De Haagsche Courant bestaat niet meer en die redactiechef is meen ik, ergens directeur of zo van een school voor journalistiek. Die is dus verantwoordelijk voor de toekomst van de journalistiek, zou je kunnen zeggen. Ik zal wel weer de enige zijn die dat vreselijk ironisch vindt.

Die tegelzetter in Dalfsen, die zal ook wel niet weten wie Alexander Fleming is, maar dat-ie niet meteen het loodje legt als-ie een ontsteking krijgt, dat weet-ie wel. Nou ja, misschien dat ook niet eens. Die tegelzetter leidt een betrekkelijk veilig leven dankzij Fleming en hij beseft het niet. Op verjaardagen kankert hij over de belasting, die hij moet betalen om al die werkloze buitenlanders te onderhouden.

Intellectuele penicilline

Hoeveel mensen in Elst, Gelderland zou de naam Alan Turing iets zeggen? Turing is niet alleen de man dankzij wie de Elstenaren geen Nazi-Duits spreken maar het onverstaanbare Koeterwaals waarin ze zich thans proberen uit te drukken, maar ook de man die hun hele leven heeft gedigitaliseerd. In Elst worden maaltijden opgewarmd, online dildo’s besteld en wordt Anouk anoniem vanachter kleverige toetsenborden voor ‘negerhoer’ uitgekafferd dankzij Alan Turing. Zonder Alan Turing zouden de Elstenaren nog steeds gedwongen zijn postzegels, briefpapier en enveloppen te kopen en helemaal naar de brievenbus te lopen om Quinsy Gario te kunnen bedreigen.

En alle vrouwen in Nederland danken hun stemrecht, hun gelijke rechten en hun gelijke loon aan vrouwen wier naam ze nog nooit hebben gehoord, maar die daarmee natuurlijk niet minder belangrijk zijn.

Ik zeg niet dat De Correspondent of Jalta de intellectuele penicilline is en Thierry Baudet is zeker geen Alan Turing. Ik zeg alleen dat we het belang van wat dan ook maar niet moesten afmeten aan wat een tegelzetter in Dalfsen weet, afgezien nog van het feit dat we tegenwoordig al blij moeten zijn als een tegelzetter iets van tegelzetten weet. Ik kom zelf uit de provincie; ik heb er de eerste negentien jaar van mijn leven doorgebracht. Nou ja, de eerste twee niet, maar de zeventien jaar daarna wel. Ik nam een boek mee op visitie bij mijn oma. Mijn ooms en tantes lachten me uit en noemden me ‘dominee’. Al mijn ooms werkten bij de papierfabriek.

Oase van tolerantie

De moeder van Van Aalten leest ‘gewoon de Volkskrant’ en die zit ‘echt niet verbeten achter de knoppen: o, journalistiek initiatief, red mij toch!’, sneert Van Aalten. Nee, maar hoelang leest ze de Volkskrant al? Veertig jaar misschien? Of zelfs langer? Het zal haar toch opvallen dat de Volkskrant in de loop der jaren nogal van toon is veranderd? Dat de manier, waarop er in de Volkskrant over allochtonen geschreven wordt, radicaal verschilt van de manier waarop dat ging vóór 2002, het jaar waarin Pim Fortuyn werd vermoord? Zou de moeder van Van Aalten zich weleens afvragen hoe dat komt? Ik zal haar een hint geven: het begint met de ‘i’ en eindigt op ‘nternet’.

Niemand in Elst, Gelderland, weet wie Thierry Baudet is, maar kankeren op Europa doen ze vast ook in Elst. Een hekel aan buut’nlanders hebben ze er misschien ook (ik hou altijd een slag om de arm, misschien is Elst wel het verloren paradijs, een oase van tolerantie en ruimdenkendheid; ik kan me niet herinneren er ooit geweest te zijn) en ik weet niet of er ooit een Elstenaar is geweest die zijn ideeën over moderne kunst en atonale muziek onder de aandacht van de vaderlandse intellectuele elite heeft weten te brengen.

Dwangmatige verkrachters

Ik denk het eerlijk gezegd niet. Baudet is daar wel in geslaagd. Baudet is een uitventer van de provinciale bekrompenheid die ik al ken sinds mijn vroegste jeugd, maar die pas nu serieus wordt genomen door intellectuelen, die Baudet als één van hen beschouwen. Niemand in Elst weet wie Baudet is, maar in de Randstad weten ze nu wat er in Elst zoal leeft onder de mensen, dankzij Baudet.

En de moeder van Van Aalten las vorige week een stuk in de Volkskrant over Marlene Dumas van het niveau ‘dat kan mijn neefje van drie ook’. Dat was niet gebeurd zonder journalistieke initiatieven als GeenStijl, Het Vrije Volk (inmiddels weer vergeten, maar zéér invloedrijk) en De Dagelijkse Standaard.

Het zal mijn lezers duidelijk zijn dat ik het journalistieke initiatief ‘Jalta’ niet per se toejuich. Ik vraag me af hoe ‘intellectueel’ het ’tegengeluid’ is van een type als Joshua Livestro, die een website beheert waar ‘negers’ als genetisch inferieure, dwangmatige verkrachters worden weggezet, met een schrijver die juweeltjes uitkwijlt als ‘Islam is voor flikkers‘ en een adjunct-hoofdredacteur die verdrinkende vluchtelingen uitscheldt voor ‘dobbernegers‘. Met Bart fucking Schut, nota bene.

Digitale jungle

Maar dat is het punt niet. Van Aalten heeft echt vijftien jaar geleden de trein gemist als hij nu een beetje lui sneert dat ze in de provincie niet zitten te wachten op nieuwe initiatieven en dat het daarom dus allemaal maar belachelijke ketelmuziek is, die ‘digitale jungle’.

Geen enkele grote denker, geen enkele uitvinder, geen enkele vernieuwer heeft zich ooit afgevraagd of ze in de provincie wel zitten te wachten op zijn doorbraak.

Gelukkig niet, voor mij, want dan had ik nu ook in de papierfabriek gewerkt.

Als alle lezers van Frontaal Naakt, het enige echte dissidente geluid in Nederland, de enige site die antisemitismebestrijding serieus neemt, nou maandelijks twee euro zouden storten, zouden de makers van deze website volkomen autonoom zijn! Stort op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom ik om donaties bedel.