Wie die Charlie Hebdo-cartoon niet snapt, is een imbeciel

Peter Breedveld

Jo Shishido

Die cartoon met het dode jongetje Aylan in Charlie Hebdo is geniaal. En dat u dat niet ziet, als u het niet ziet, komt doordat u er te stom voor bent. Wie beweert dat Charlie Hebdo de spot drijft met dat dode jongetje, begrijpt die cartoon gewoon niet. Ja, hij is hard. Maar een goede cartoon moet hard zijn. Een goede grap moet pijn doen. Een goede humorist heeft geen respect.

Of beter: een goede satiricus heeft geen heilig ontzag.

Excuses aanbieden

U bent niet alleen, u bent met velen. U bent met grote horden. Mensen met gevoel voor humor lijken steeds zeldzamer te worden. Ze worden verdrukt door de mensen die de hele dag het Internet, de krant, alle media afgrazen op zoek naar iets om aanstoot aan te nemen, om gekwetst door te zijn. O! Die minister noemt mensen zonder handicap ‘normaal’! O, Matt Damon doet aan ‘whitesplaining’! O, Annemarie Jorritsma zegt ‘mongool’! O, die blogger lacht Arnold Karskens uit! Charlie Hebdo spot met Aylan! Tuuduutuuduu! Halt! Meningenpolitie!

En dan moet Matt Damon publiekelijk zijn excuses aanbieden. En de mensen die in januari ‘Je Suis Charlie‘ zeiden, moeten hun woorden terugnemen.

Iconische beelden

Salman Rushdie plaatste een foto van zichzelf op Twitter met een papiertje voor zijn borst: ‘Je reste Charlie’, ‘Ik blijf Charlie’.

Ik sluit me bij Rushdie aan: ik rest ook Charlie. Ik heb persoonlijk liever Fluide Glacial maar die Aylan-cartoon is subliem: een bijtend, snoeihard commentaar op ons, op onze consumptiemaatschappij, op hoe we met mensen omgaan, op wat onze ‘beschaving’ precies behelst.

In die cartoon wordt niet de spot gedreven met Aylan, integendeel. Aylan wordt alleen teruggeplaatst in de juiste context, die van onze werkelijkheid. De cartoon is geniaal omdat-ie zo simpel is. Twee iconische beelden, beelden waarmee ieder van ons de laatste weken meerdere keren per dag is geconfronteerd, namelijk dat van Aylan en dat van de McDonald’s billboards, worden bij elkaar gezet en vlam! Zie wat je dan voor explosief materiaal krijgt.

Humor verboden

Want uiteindelijk is Aylan een dood jongetje, geen ‘icoon’ die ons een goed gevoel over onszelf moet geven, een surrogaat voor ons ontbrekende hart. Niet voor niks stuurde zijn familie een foto van een levende, lachende Aylan rond. Dát is hoe ze wil dat Aylan wordt herinnerd, niet als dood lijk, rondgeleurd en tentoongesteld omdat dat kennelijk nodig is om wat medemenselijkheid los te maken (en boy, heeft dát geholpen!).

In Nederland deed zich van de week iets soortgelijks voor toen columnist Hadjar Benmiloud een satirisch stukje geschreven had over de discussie rond Zwarte Piet, zoals die hier gevoerd wordt, ‘Blijf van onze negers af‘. Meteen kreeg ze op haar donder omdat ze het woord ‘neger’ had gebruikt. Is niet voor te lachen.¹ De racismediscussie moet met een ernstig gezicht en op gedragen toon, met veelvuldig gebruik van pseudo-academische newspeak als ‘intersectionaliteit’ (dit is trouwens whitesplaining, geloof ik). Af en toe wordt er overlegd over welke woorden nog wel en welke absoluut niet meer mogen. Humor is ten strengste verboden!

Pies- en poepgrappen

Ja lach maar, u hebt toch niks met humor, u lacht om pies- en poepgrappen. Maar straks mogen die ook niet meer omdat ze kwetsend zijn voor mensen met incontinentieproblemen.

De wereldwijde meningenpolitie maakt het steeds moeilijker om iets wezenlijks over onze werkelijkheid te zeggen. Koste wat kost moet iedereen in dezelfde sprookjeswereld geloven, of op zijn minst veinzen dat hij dat doet, waarin mongolen hersenchirurg kunnen worden als ze maar het juiste rugzakje krijgen, ‘mensen van kleur’ goed Nederlands is, vrouwen kunnen inparkeren en de dode Aylan blinden doet zien en kaalheid geneest.

Wie niet meedoet wordt gestraft en moet publiekelijk boete doen. Salem meets de Culturele Revolutie.

^{1. [Natuurlijk moest ik meteen denken aan Elma Drayer, die me eens deftig de les las dat “Antisemitische satire… altháns satirische weergave van antisemitisme… bestáát … eenvoudigweg … niet”]↩}

Is het Vrije Woord u écht lief? Steun dan het jubilerende (tien jaar!) Frontaal Naakt. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke site van Nederland. Stort wat u missen kunt op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom dat niet met PayPal kan. Nog liever heb ik dat u op Frontaal Naakt adverteert of mij inhuurt. Mail mij.