Frontaal
Naakt
13 juni 2015

Gratis mongool

Peter Breedveld

Sin-título-5

Twee weken geleden was er een mediarelletje rond Annemarie Jorritsma, die op een congres over een restaurant had gesproken waar schijnbaar mensen met het downsyndroom werken. Je kunt er heerlijk eten en je krijgt er gratis een mongool bij, had ze gezegd.

De rel intrigeert me omdat de verontwaardiging over Jorritsma’s uitspraak vooral leek te komen uit dezelfde hoek waar twee weken daarvoor nog als een leeuw werd gevochten voor het recht om mensen met een donkere huidskleur ‘zwartje’ te noemen. Sommige mensen richtten hun woede over Jorritsma’s faux pas zelfs op Sylvana Simons, die er in De Wereld Draait Door iets van had gezegd toen Martin Simek vluchtelingen bestempelde als ‘zwartjes’. Dat had ze toen niet mogen doen, maar ze moest van dezelfde mensen wél Jorritsma’s ‘mongool’ veroordelen.

Fatsoensterrorist

Waar je de klok ook op gelijk kunt zetten, is het briesend verontwaardigde stukje van de hoofdredacteur van het zieltogende bozeburgermannenforum GeenStijl, Marck Burema alias Pritt Stift, steeds nadat iemand buiten zijn eigen vriendenkring zich bezondigt aan het woord ‘mongool’. De site die ons de trouvaille ‘dobberneger‘ schonk, alsmede het verheffende ‘smerige kutnicht‘ en de tirades over ‘zotte zandnegers uit ongeletterde apenlanden‘ en de ‘rijke en machtige maar uitzonderlijk langtenige Joden‘, die zo olijk schreef dat ‘de joodse gemeenschap in twee kampen uiteenvalt sinds we vergast werden op de antisemitisme-monitor van het CIDI‘ (‘vergast’, ‘kampen’, get it?), de site waar het zoekwoord ‘mongeaul’ 113 hits oplevert, eist nu het aftreden van Jorritsma omdat ze ‘mongool’ heeft gezegd.

‘Walgelijke hufter-uitspraak van Hufter Annemarie Jorritsma’, briesen de opstellers van Het Hufter Manifest (‘Hufters zijn mensen die zich niet houden aan de normen die de fatsoenterroristen hebben opgesteld’). Van fatsoensterrorist Burema mag je, nee, móet je etnische en religieuze minderheden vernederen en schofferen, maar het woord ‘mongool’ is verboden. Althans, niet voor Bert Brussen en ook niet voor Annabel Nanninga, maar wel voor Annemarie Jorritsma.

Islamcritici

Jorritsma, geschrokken van de consternatie, haastte zich te verklaren dat het woord mongool voor haar een koosnaampje was, maar daar nam de meute geen genoegen mee. Tekenend, want Simek had min of meer dezelfde verklaring voor zijn ‘zwartjes’ (‘ach, ik omhels toch zo’n zwartje?’) en daarmee was voor de fatsoensterroristen de kous af, het was juist Sylvana Simons die zanikte.

Volgens Volkskrant-columnist Harriet Duurvoort is de selectieve verontwaardiging te rechtvaardigen omdat ‘moslims en ‘negers’ zich tenminste kunnen verdedigen‘. Nou valt daar volgens mij best wat op af te dingen, dit dobbernegertje kan zich althans niet meer verdedigen en de moslima’s die een abortus werd geschopt door zelfbenoemde ‘islamcritici’, daartoe aangezet door extreemrechtse politici en shockblogs die moslima’s zien als wandelende baarmoeders, konden dat blijkbaar ook niet.

Verstandelijke beperking

Duurvoort impliceert dat mensen met het downsyndroom zich, in tegenstelling tot anderen, niet kunnen verdedigen. De vraag is waartegen ze zich dan moeten verdedigen en trouwens ook waarom ze zich zouden moeten verdedigen. Tot niet heel lang geleden was het woord ‘mongool’ een algemeen gebezigde aanduiding voor mensen met Down, die veeleer racistisch is (Mongolen zijn een Oost-Aziatisch volk en mensen met Down werden zo genoemd vanwege de stand van hun ogen). Vermoedelijk wordt het woord tegenwoordig als beledigend ervaren omdat het ook als scheldwoord wordt gebruikt voor mensen die domheid wordt toegedicht. Zo is het ook gegaan met de scheldwoorden ‘idioot’ en ‘imbeciel’, maar daar kom je (nog) wel mee weg.

Als je als mens met downsyndroom ‘mongool’ wordt genoemd, wordt er dus één aspect van je hele wezen uitgelicht, namelijk je verstandelijke beperking (ik heb voor de zekerheid maar even opgezocht of je nog wel mag zeggen dat mensen met Down een verstandelijke beperking hebben en het ministerie van Volkskgezondheid doet het, dus dan mag ik het ook) en ik kan me voorstellen dat dat niet leuk is, maar geldt hetzelfde niet voor ‘moslim’, ‘blinde’ of ‘banketbakker’? Iedereen onderscheidt zich op de één of andere manier van de ander en het is in veel gevallen handig te duiden waarin dat onderscheid ligt. Dus iemand is banketbakker en daarnaast ook amateurwielrenner en liefhebbende vader maar dat doet er nu allemaal even niet toe want we zijn jarig en willen op gebak trakteren en daarom is het enige wat relevant is, dat die man banketbakker is.

Heiligenstatus

Maar mensen met Down hebben een heiligenstatus die direct wordt ontleend aan het feit dat ze het downsyndroom hebben en tegelijkertijd inhoudt dat je het niet mag hebben over het feit dat ze anders zijn. Dat levert een intrigerende verkrampte spagaat op, zoals bij Harriet Duurvoort. Je moet net doen alsof er met mensen met Down niets bijzonders aan de hand is, maar tegelijkertijd mag je geen grapjes over ze maken, omdat ze niet geacht worden zich daartegen te kunnen verdedigen.

Een paar weken geleden was in het televisieprogramma De Nieuwe Wereld filosofe Thecla Rondhuis te gast, moeder van iemand met het downsyndroom, die zei dat ze een abortus zou hebben overwogen als ze had geweten dat ze zwanger was van een kind met Down. Rondhuis stond bloot aan een spervuur van verwijten van ‘zorgethicus’ Alistair Niemeijer, die ook een kind met Down heeft en het haar kwalijk nam dat ze zo openhartig was over de problemen die het hebben van een kind met Down met zich meebrengt.

Daar mag je het nooit over hebben als het over mensen met Down gaat. Als kind kreeg ik het er al voortdurend ingepompt dat mensen met Down, die toen nog ‘mongooltjes’ werden genoemd, altijd zo vrolijk zijn en zo lief. Het was eigenlijk een zegen als je een kind met downsyndroom kreeg, je leven werd erdoor verrijkt. Niemeijer zei dat iemand met Down een universitaire graad had gehaald, suggererend dat de sky the limit is voor mensen met Down, maar het gaat om één uitzonderlijk geval. Voor de meeste mensen betekent een kind met Down dat hun leven drastisch wordt verzwaard. Waarom mag je dat niet zeggen? En waarom mag je geen grappen over mensen met Down maken en moet je ze tegelijkertijd zoals alle andere mensen behandelen?

Opperste gelukzaligheid

Mij lijkt het dat Jorritsma, die de medewerkers van dat restaurant dezelfde boertige behandeling geeft die ze voor iedereen in petto heeft (jaren geleden kreeg ze heel Mercedes-rijdend Nederland over zich heen omdat ze vond dat een minister net zo’n dure auto verdiende als ‘de eerste de beste Amsterdamse pooier’), mensen met Down waardiger behandelt dan degenen die het geloof, dat mensen met Down tot niets anders in staat zijn dan het verspreiden van opperste gelukzaligheid, er desnoods met geweld in willen rammen.

Is het Vrije Woord u écht lief? Steun dan het jubilerende (tien jaar!) Frontaal Naakt. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke site van Nederland. Stort wat u missen kunt op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom dat niet met PayPal kan. Nog liever heb ik dat u op Frontaal Naakt adverteert of mij inhuurt. Mail mij.


Reacties gesloten. Mail de redactie.

« home