Liefde en vergiffenis

Peter Breedveld

Illustratie: Jacopo Amigoni

Ik dacht over #Metoo eigenlijk wel alles te hebben gezegd wat ik erover te zeggen heb, maar gisteren zag ik Sarah Silverman over haar vriend Louis C.K., die ik zelf trouwens één van de meest overschatte komieken ever vind, dat u dat maar even weet. “The elephant masturbating in the room“, noemt ze hem.

Zie je meteen wat haar zo geniaal maakt. Ze is boos en verdrietig, maar weet daar toch nog een hilarische grap uit te halen. En ze vindt Louis C.K. een lul, maar hij is ook haar vriend, één van haar beste vrienden en ze houdt van hem. “Het gaat nu niet aan om te zeggen wat een fijne man hij is, en een fantastische vader, al is hij dat zeker, want onze aandacht moet nu uitgaan naar de slachtoffers.”

“Dus ik hoop dat niemand het me kwalijk neemt dat ik heel erg kwaad ben namens de vrouwen die hij kwaad heeft berokkend en om de cultuur die dat faciliteert, maar ook verdrietig, omdat hij mijn vriend is.”

Lynchpartijen

Wat een contrast met de lynchpartijen die we de afgelopen weken hebben gezien. Een enkele beschuldiging is al genoeg om mensen compleet af te schrijven, elke band te verbreken, de minste schijn van sympathie voor de beschuldigde te vermijden. Eén van de hoofdrolspelers van de geweldige TV-serie Transparent, Jeffrey Tambor, wordt door een voormalige assistent beschuldigd van seksuele intimidatie en meteen overwegen de makers hem al uit de serie te schrijven.

Wie daar vraagtekens bij zet, promoot ‘rape-culture’. Wie overweegt dat Harvey Weinstein en Kevin Spacey, als ze oprecht berouw tonen en een lang proces van introspectie en loutering hebben doorstaan, uiteindelijk misschien vergeven kunnen worden, zoals Bryan Cranston van de week deed, is ‘controversial‘.

Op Twitter vroeg iemand of hij de enige was die nu binnen een week het nieuws verwachtte dat Cranston zich aan iemand vergrepen had.

Psychisch toegetakeld

Ik haat dat. Ik haat dat iedereen elke goede daad van een ander altijd verdacht maakt, elke vorm van altruïsme verandert in cynisch egoïsme. Dat mededogen als zwakheid wordt gezien, of anders als slechte daad. Ik haat het dat niemand meer iets vergeven wordt.

De bejaarde journalist Gay Talese haalde in een interview uit naar de acteur die Kevin Spacey als aanrander had ontmaskerd. “Jesus, suck it up once in a while“, zegt hij. “Zet je zelf eens ergens overheen.”

Als je oud bent, kun je zulke dingen zeggen. Het is wat hard, maar Talese heeft een punt als hij erop wijst dat we allemaal dingen hebben gedaan waar we ons voor schamen. Ik vraag me dat inderdaad altijd af bij degenen die het hardst om de steniging van acteurs en politici roepen die over de schreef zijn gegaan. Ben jij zo brandschoon? Heb je nooit iemand beschadigd, iemand psychisch toegetakeld? Nooit achter iemands rug om over ‘m geluld, en zo zijn carrière gefnuikt? Nooit iemand in de steek gelaten op het moment dat-ie je het hardst nodig had? Nooit je kind een harde klap gegeven in een opwelling van woede? Roekeloos gereden in een woonwijk, pas later beseft dat je daar spelende kinderen mee in levensgevaar bracht? Nee? Wie zijn dan toch al die mensen, die ik dat zo vaak zie doen?

Woede en liefde

En dan is daar Sarah Silverman en dan besef ik dat de wereld weer niet zo inktzwart is als ik altijd denk. Er zijn nog mensen die in staat zijn tot liefde, hoe groot hun woede ook is. Haat de zonde, niet de zondaar. Louis C.K. is een roofdier, zijn narcisme is fenomenaal, hij heeft duidelijk een lange, lange weg te gaan maar hij is ook een mens die liefde verdient.

Niet van zijn slachtoffers, dat zou ik nooit van iemand eisen. Maar zou jij je vriend laten vallen als bekend werd dat hij iemand had aangerand? Ik niet. Ik zou hem verwijten maken, maar hij is mijn vriend, ik moet er voor hem zijn.

En dat heb ik me gisteren gerealiseerd. Dankzij Sarah Silverman.

Is het Vrije Woord u écht lief? Help me dan met een financiële bijdrage. Deze website wordt elke dag bedreigd door de virtuele knokploegen van Domrechts, malafide Nederlandse journalisten en zelfs door de vicepremier. Steun Frontaal Naakt. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke site van Nederland. Stort wat u missen kunt op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom dat niet met PayPal kan. Nog liever heb ik dat u op Frontaal Naakt adverteert of mij inhuurt. Mail mij.