Het Vrije Volk

Frans Smeets

Hafsia Herzi

Toen ik in juni vorig jaar Het Verraad van Rechts schreef met een ludieke por naar het Het Vrije Volk om eens goed te stangen, kreeg ik repliek van een zekere Mark Bogaers om me op mijn ‘misstappen’ te wijzen. Het hele artikel geeft precies weer waarom HVV een bonte verzameling van volstrekte paranoïde en gefrustreerde idioten is.

En eigenlijk bevestigde de reactie van Mark mijn por naar het HVV. Alles, maar dan ook werkelijk alles, is de schuld van de grote drie-eenheid: islamieten, linksmenschen en overheid. ‘Inhoudelijk’ word ik in dit artikel bestreden met het feit dat ik tot een ‘linkse kring’ hoor, dat ik lijk op Andre Krouwel en dat rechts onfeilbaar is in het multicultiverhaal, omdat fouten altijd links zijn.

Dan, als klap op de vuurpijl, volgt er een autistisch verhaal over een eeuwige strijd tussen marxisme contra liberalisme, waarbij de Good Guys van HVV natuurlijk aan de juiste kant staan. Het HVV als grote eenzame voorvechter van vrijheid en democratie. Het HVV dat als enige het licht ziet en als Don Quichot ten strijde trekt tegen de multiculti, omdat, zoals Mark het uitdrukt, dit geen ‘recht doet aan de menselijke conditie’ en de ‘vrije samenleving niet kan functioneren zonder morele en culture homogeniteit’. In Marks cultureel homogene samenleving met de juiste menselijke conditie had journalist Arnold Karstens voor een executiepeleton gestaan.

Je moet maar durven om andermans menselijke conditie te willen bepalen en wie wel en niet tot een cultureel homogene samenleving hoort. Volgens mij hebben we daar in de vorige eeuw een mislukt experiment mee gehad.

Het zit hem al in die pretentieuze naam: Het Vrije Volk. De pretentie van de ‘zwijgende meerderheid’ die zogenaamd verlost moet worden van het kwaad dat hen bedreigt en al jaren onderdrukt. Als iemand je vrijheid komt brengen, eindig je meestal in de ketenen. Gelukkig is de droom van stampende massa’s vooral een slechte trip voor de schrijvers zelf.

De artikelen op het HVV doen me denken aan het boek van Karl Bracher, Zeit der Ideologien; een historisch meesterwerk over de ideologische strijd in de negentiende en vooral de eerste helft van de vorige eeuw. Alleen zijn we ondertussen bijna zeventig jaar verder, en zitten de heren van HVV nog steeds tot over hun oren in een ideologisch jargon van begin vorige eeuw. Er kan werkelijk geen dag voorbij gaan of het fascisme, marxisme met al zijn terminologie vliegt je om de oren. Ik weet niet hoe het met de gemiddelde Frontaalnaaktlezer zit, maar ik ben nog nooit een overtuigd marxist of fascist tegengekomen.

Het is de eerste helft van de twintigste eeuw die geprojecteerd wordt op hedendaagse problemen met de islamiet als de nieuwe jood, links als de collaborateurs en de overheid als het te bestrijden Weimar-systeem dat deze arme jongens zoveel onrecht heeft aangedaan. Van die trieste mannen die veldslagen naspelen, met het grote verschil dat ze bij het HVV niet eens doorhebben dat ze in een fantasiewereld leven.

De bruine hemden van het HVV hebben tijdens hun ‘oorlogje spelen’ hun eigen Sudeten-Duitsers en Lebensraum gevonden in de vorm van het Palestijns-Israelisch conflict als proeftuin voor hun culturele waanoorlog. Ik zou me als Israël toch zorgen gaan maken als je slechts nog steun krijgt van dit soort vreemde lieden.

Het meest vreemde aan dit rariteitencircus is dat ze zichzelf allemaal als liberaal, vrijheidslievend en democratisch zien, zelfs als voorvechters van de vrijheid van meningsuiting, als de redders van de westerse beschaving. Hun artikelen dragen echter alle kenmerken die liberalen en democraten verafschuwen, omdat ze tot racisme, onderdrukking en genocide leiden.

Zo ontnemen ze de individualiteit aan hun ‘vijand’. Ze stellen mensen verantwoordelijk voor hun geboorte, al verbloemen ze dit met hun islamfobische culturele en religieuze gezwets. Al zou een Marokkaan in één dag de Elfstedentocht klunen, als oranje leeuw op het WK brullen, een kilo haring eten en eindigen door lekker met zijn buren over een hekje te ruziën voor de Rijdende Rechter, het zal tot aan het executiepeloton nooit genoeg blijken te zijn. En dat heet gewoon racisme.

Een gecompliceerde wereld teruggebracht tot een simplistisch beeld van goed en kwaad, waarbij iedereen die buiten hun gedachteveld staat bestreden wordt met de oude domme stempels als misdadiger, fascist, marxist of terrorist. Zelfs Femke Halsema schijnt tegenwoordig een bommengordel te dragen. Het is zwart-wit, ongenuanceerd en zonder een greintje humor of relativering.

Persoonlijk denk ik dat ze hun waanideeën nodig hebben om hun eigen maatschappelijk falen en onvrede te kunnen plaatsen. In een geglobaliseerde wereld zijn deze door zichzelf benoemde vrijheidsstrijders wegens intellectuele incapaciteit niet aan de bak gekomen en bungelen ze wat onderaan in de maatschappelijke ladder. En in hun eigen wanen is dit een onmogelijkheid en daar moet natuurlijk iemand de schuld van krijgen. Noem het frustratie.

Eigenlijk zijn de HVV-ers precies hetzelfde als datgene wat ze pretenderen te bestrijden. Het zijn baardmannen in kaaskopuitvoering. De verklikkers en minkukels die in labiele tijden hun kans schoon zien om met hun paranoïde waanideeën te martelen en te verkrachten. Ze zijn ÀLLES waar een individu NÌET voor staat.

Frans Smeets heeft de vreemde opvatting dat hedendaagse kunst behalve oeverloos gezwets en geld ook nog schoonheid in zich mag herbergen.