Alf Berendse is dood
Peter Breedveld
Illustratie: Henri Gerbault
Iemand op Twitter zei dat Alf Berendse dood is. Ik was al een tijd bang dat het niet goed met hem ging, googelde hem bijna dagelijks, mailde hem zonder antwoord te krijgen, maar ik ben er toch erg overstuur van. We hebben een tijd heen en weer gemaild om een eetafspraak rond te krijgen, die hij dan op de dag van de afspraak weer afzei wegens van alles. Nu kan het niet meer. Nooit meer.
Alf heeft van 2008 tot in de zomer van 2010 veel voor Frontaal Naakt geschreven. In kristalhelder proza schreef hij over politiek, de staat van Nederland, verslaving, filosofie en literatuur. Zakelijk, met een zekere afstandelijkheid, maar wel gedreven. Over de gedwongen opname in een psychiatrische opname van activiste Joke Kaviaar, wat hij Sovjetpraktijken noemde en een pleidooi voor de vrijlating van de gemankeerde terrorist Samir Azzouz, wat hem de toorn van Domrechts opleverde. Daar zat hij natuurlijk vreselijk mee. Maar niet heus.
Daklozen en drugsverslaafden
Hij zette zich in voor daklozen en drugsverslaafden, schreef een scheldstuk over het Algemeen Dagblad, dat een hetzerig artikel publiceerde over de Daklozenkrant, maar ook over de psychische aspecten van zijn suikerziekte, en een mooi portret van Rein Gerritsen, de crimineel die filosoof geworden was en over de jezuïtische filosoof Baltasar Gracian.
Hij verdroeg geen dwazen en kon niet tegen zweverigheid. Hij kon hard uitvallen tegen wie hem daarmee lastigviel, maar hij was een aimabele, gulle man die meer van mensen hield dan hij misschien zelf bereid was toe te geven.
Groot denker
Ik weet niet heel veel van hem. Ik ken hem wel al lang, van de Haagse Stripshop, waar ik eerst klant was en ook nog een tijd heb gewerkt. Alf was de enige andere klant die Dave Sims Cerebus las en dat schept een band, want Cerebuslezers zijn uitzonderlijk intelligent, belezen, nonconformistisch en behept met een uitstekende smaak. Ook was hij één van de zeer weinigen die het werk van Paul Pope verzamelde.
Ik heb geen idee hoe oud hij was. In de jaren negentig kon hij al alles zijn tussen de 25 en 40. Ik kwam hem weleens tegen op een stripbeurs. Ik interviewde hem eens voor de Haagsche Courant, toen vertegenwoordigde hij een organisatie voor hulp aan drugsverslaafden, ik ben vergeten welke. In 2008 begon hij opeens stukken aan te bieden ter publicatie op Frontaal Naakt. Daar was ik erg verguld mee, want hij is een voortreffelijke schrijver en een groot denker. Was hij.
Niet bang voor de dood
Ze getuigen van diepe wijsheid. Alf was een zeer scherpe geest. Hij kantelde steeds weer mijn wereldbeeld. Hij was de eerste libertariër die ik in het wild ontmoette. Zijn onverbiddelijkheid ergerde me soms. Hij probeerde altijd zo zuiver mogelijk te redeneren en accepteerde ook de negatieve consequenties van zijn filosofie.
Hij leed aan depressies, waardoor hij soms maandenlang niks meer van zich liet horen. Hij kon niet met geld omgaan, ik geloof dat hij alleen fruit at als het uit blik kwam, hij vond Hassnae en mij een ‘grappig stel’. Hij was een beetje een zonderling. Hij had een borende blik in zijn ogen. Hij had best wat bekender mogen zijn, maar daar was hij natuurlijk niet oppervlakkig genoeg voor. Hij was niet bang voor de dood, althans dat zei hij, Epicurus citerend: ‘Als ik er ben, is de dood er niet; als de dood er is, ben ik er niet.’
Ik mis hem al heel lang, maar koesterde altijd de hoop dat hij zich uit zichzelf wel weer zou melden. Nu zal ik nooit meer iets van hem zien of horen. Dat stemt me erg verdrietig.
RSS