Wit autisme

Peter Breedveld

Dat Vrij Nederland een maandblad zou worden of zelfs opgeheven zou worden, is een gerucht dat al jaren de ronde doet. Gisteren ging dan eindelijk de kogel door de kerk: het opinieweekblad verschijnt vanaf medio volgend jaar in plaats van vier keer nog maar één keer per maand. Tragisch, maar dat heeft de redactie wel een beetje aan zichzelf te wijten. Hoofdredacteur Frits van Exter, die zijn zinkende schip als eerste verlaat, zegt dat zijn blad door de hoge omloopsnelheid van nieuws en meningen ‘minder vanzelfsprekend’ is geworden voor jonge lezers, die ook nog eens het gevoel hebben dat ze tijd tekort komen.

Dat is een luie manier van denken. Het ligt meer voor de hand dat jonge lezers niet zijn geïnteresseerd in Vrij Nederland omdat het blad volgeschreven wordt door versteende witte knarren met nul gevoel voor wat er buiten hun eigen wereldje leeft. Een paar weken geleden haakte het in op het huidige racismedebat met een babbelig essay – ronkend aangekondigd op de voorpagina – van de witste vrouw van de Benelux, de hoogbejaarde reactionair Elma Drayer. Die draaide haar vaste riedeltje af dat de negers niet zo moeten zeuren omdat het reuze meevalt met het racisme in Nederland en dat de antiracisten zélf hartstikke racistisch zijn.

Jonge vrouwen

Een sprekender voorbeeld van het autisme van Vrij Nederland zou ik zo gauw niet kunnen bedenken. De enige getinte redacteur is er Stephan Sanders, die zijn witte collega’s elke week in verblindende witheid probeert voorbij te streven met standpunten die gegarandeerd de goedkeuring wegdragen van het witte establishment. Er werkt ook een redacteur die wekelijks naar Amsterdam-Oost fietst om daar aan de hand van baardlengte en het aantal burka’s te bepalen hoever de islamisering heeft doorgezet. Eén van de eerste maatregelen die Van Exter nam, toen hij aantrad als hoofdredacteur, was Hassnae eruit gooien, die in een wekelijkse column liet zien dat de Arabische wereld bestaat uit veel meer dan Israëlhatende fanatiekelingen. En verder is er een nadrukkelijk beleden gebrek aan belangstelling voor wat er onder jongeren leeft.

Ik bedoel maar, als je je uitsluitend richt op een rap uitstervend, oerconservatief lezerspubliek, moet je niet verbaasd zijn dat de oplages kelderen. En het hoeft echt niet zo. Met het blad One World, gerund door (weliswaar witte, maar daar schijnen ze wat aan te gaan doen) jonge vrouwen, gaat het naar verluidt wél lekker.

Politicus van het jaar

Vrij Nederland is vrij exemplarisch voor het hele Nederlandse medialandschap. Gisteren werd door het actualiteitenprogramma Eén Vandaag voor de derde keer Geert Wilders tot politicus van het jaar gekozen. ‘Omdat hij als enige oog heeft voor de zorgen van Nederlanders over asielzoekers’ en ‘omdat zijn voorspellingen uitkomen’.

Dat je als journalistiek medium een volksmenner op het schild hijst die er zelfs niet in slaagt een parlementariër zonder strafblad uit zijn enorme aanhang te selecteren, en die alle aandacht afleidt van urgente problemen als de economische crisis en de klimaatopwarming door op schrille toon horrorverhalen over allochtonen op te dissen, is één ding. Maar Eén Vandaag draagt op deze manier ook bij aan de vervreemding van een groot deel van de Nederlandse bevolking, die direct en zeer ernstig wordt bedreigd door Wilders en zijn haatretoriek.

Ja, ik weet het, u bent er heilig van overtuigd dat het de salafisten zijn, die allochtone jongeren tegen ons opstoken. U komt het stoom uit de oren als iemand wijst op geopolitieke en sociaal-economische oorzaken.

Boodschap aan allochtonen

Toch zijn het discriminatie en uitsluiting die ertoe leiden dat allochtonen ‘met hun rug naar de samenleving toe staan’ of zelfs radicaliseren. Zoals indertijd het fortuynisme is ontstaan doordat politiek en media decennia lang stokdoof bleven voor wat er onder het verarmde deel van de blanke bevolking leefde, zo kweken ze nu, op precies dezelfde wijze, de door het witte establishment gevreesde allochtonenrevolte.

Die steeds gerepeteerde verkiezing van Wilders tot politicus van het jaar – die ook nog eens erg Noord-Koreaans aandoet – is een boodschap aan de Nederlandse allochtonen die aan duidelijkheid niets te wensen overlaat: “Wij. Willen. Jullie. Er. Niet. Bij.”

Volgens NRC Handelsblad, dat zich baseert op een rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau, is het een mythe dat islamofobie in Nederland zou zijn toegenomen. Dat die conclusie van de pot gerukt is, alleen al omdat er over islamofobie in het rapport met geen woord wordt gerept, wordt op de website Republiek Allochtonië feilloos aangetoond.

Moslim met haakneus

Maar het is vooral ook weer een voorbeeld van de verkrampte wereldvreemdheid die de witte redacties in een wurggreep houdt. Je moet met je kop echt heel diep in je eigen aars zitten om, terwijl de PVV populairder is dan ooit, er in NRC de ene islamofobe rant na de andere verschijnt, vaak vergezeld van een karikatuur van bijvoorbeeld een kwaadaardig kijkende moslim met haakneus, die in Der Stürmer niet had misstaan, en met het steeds harder wordende geweld tegen vooral vrouwelijke moslims, te stellen dat islamofobie niet is toegenomen.

Die bokkige, koppige in-zichzelf-gekeerdheid, inmiddels ook internationaal berucht vanwege de Zwarte Piet-kwestie, die gaat de witte Nederlanders nog eens zó opbreken.

Is het Vrije Woord u écht lief? Steun dan het jubilerende (tien jaar!) Frontaal Naakt. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke site van Nederland. Stort wat u missen kunt op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom dat niet met PayPal kan. Nog liever heb ik dat u op Frontaal Naakt adverteert of mij inhuurt. Mail mij.