Frontaal
Naakt
1 juni 2016

De tóón! En de wóórdkeuze!

Peter Breedveld

maruo7
Illustratie: Suehiro Maruo

‘Of dit racisme is of niet interesseert mij nauwelijks’, schrijft Arnon Grunberg in zijn Voetnoot in de Volkskrant over de manier waarop Annabel Nanninga over etnische minderheden spreekt. ‘Waar het om gaat is dat het primitieve schelden wordt opgevat als waardevolle bijdrage aan het debat.’ Vervolgens zet hij Nanninga vanwege dit ‘infantiele schelden’ weg als psychiatrische patiënt.

Hij oogstte er geweldig applaus mee, van antiracisten en bijvoorbeeld ook van Peter Vandermeersch, hoofdredacteur van NRC Handelsblad, dat regelmatig het racistische gescheld van Ebru Umar publiceert.

Beproefd Sovjetmiddel

Meestal legt Grunberg de vinger precies op de zere plek, maar hier slaat hij de plank godsgruwelijk mis. Racisme wegwuiven en klagen over de tóón, en de wóórdkeuze, dat doet iedereen in Nederland al. Zo is Wilders groot geworden. Bovendien is het een beproefd Sovjetmiddel om andersdenkenden voor gek te verklaren, waar onze eigen overheid ook niet vies van is: de linkse activiste Joke Kaviaar wordt op dezelfde manier aangepakt.

Tenslotte moet Grunberg niet de illusie koesteren dat, wat hij doet, geen schelden is. Het is geniepiger schelden dan wat Nanninga doet, maar het is schelden, desalniettemin.

Vrij Nederland-redacteur Sander Donkers deed een tijdje geleden hetzelfde met Nanninga. Hij reageerde op een stukje van haar over vluchtelingen maar hekelde niet Nanninga’s expliciete racisme, de wrede harteloosheid en de aperte leugenpropaganda, maar de ‘compleet overspannen toon’.

Racisme is oké, bijna niemand in Nederland heeft daar moeite mee, ook de antiracisten niet. Maar je moet op je tóón letten, en je wóórdkeuze. Als je taal maar beschaafd is, kom je overal mee weg. Zie Lodewijk Asscher. Zie Elma Drayer.

Tahrirpleinachtige toestanden

Veel mensen hebben een grafhekel aan Nanninga, dus ze vinden het prachtig dat ze door Grunberg, letterlijk, voor gek wordt gezet. Het is wraak, straf voor haar tóón, en haar wóórdkeuze. Andere mensen geeft het een goed gevoel dat racisme wordt gereduceerd tot iets van een paar gekken, niet iets dat ‘normale’ mensen aangaat.

Maar Nanninga is niet interessant. Wat Nanninga doet, kun je in elke buurtkroeg horen, op elk verjaardagsfeestje van witte Nederlanders.

Wat angstaanjagend is, is dat de Volkskrant dit racistische gebazel allemaal klakkeloos afdrukt. Dat Nanninga wordt geïnterviewd door een journalist die er zelf precies dezelfde ideeën over Marokkanen, ‘negers’ en moslims op nahoudt, namelijk Chris Rutenfrans.

En dat de aperte onwaarheden die Nanninga debiteert, niet worden weersproken. Ik zie op Facebook doorgaans fijne mensen schrijven dat Nanninga dingen zegt die tot nadenken stemmen. Dat haar tóón, en haar wóórdkeuze weliswaar niet deugen, maar dat het toch waar is, wat ze zegt. Dat betekent dus dat mensen echt geloven dat gediscrimineerde Marokkanen het er zelf naar gemaakt hebben, dat zwarte mensen die zich uitspreken tegen racisme ‘klaagnegers’ zijn en dat er Tahrirpleinachtige toestanden in Amsterdam heersen.

Zielig kijkende klaagneger

Racistische drek, die in rap tempo gemeengoed is geworden. Halbe Zijlstra verklaarde gisteren dat racisme bij de politie ‘erbij hoort‘ en Volkskrant-cartoonist Jos Collignon tekende gisteren Sylvana Simons, die bekendmaakte aangifte te doen van de racistische agressie tegen haar persoontje, als een ‘klaagneger’ die zichzelf afschildert als martelaar met een zielig kijkend gezicht. Een weergave van de werkelijkheid die, zag ik, breed wordt gedragen, tot in GroenLinks-kringen toe.

Hassnae schreef daar jaren geleden al eens over: ‘Je kunt er vergif op innemen dat, als je wijst op de agressieve aanvallen van autochtoon Nederland op andersdenkenden, de onbetamelijke manier van debatvoering of het afgegleden politieke klimaat, er één of andere muis over ‘slachtofferschap’ komt piepen. Als je je tegen racisme verweert, zwelg je volgens de grote denkers in het slachtofferschap.’

Paar mafketels

En nóg durven types als Jörgen Raymann te beweren dat racisme een kwestie van een paar mafketels op Facebook is. En schrijft Arnon Grunberg dat dit racisme niet interessant is, dat het schelden het probleem is.

Is het Vrije Woord u écht lief? Steun dan Frontaal Naakt. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke site van Nederland. Stort wat u missen kunt op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom dat niet met PayPal kan. Nog liever heb ik dat u op Frontaal Naakt adverteert of mij inhuurt. Mail mij.

Peter Breedveld