Frontaal
Naakt
1 februari 2017

Endlösung der Muslimfrage

Karim Bettache

‘Morally speaking, there is no limit to the concern one must feel for the suffering of human beings, that indifference to evil is worse than evil itself, that in a free society, some are guilty, but all are responsible..’
– Joshua Heschel

Op 20 januari 1942 vindt de Wannsee Conferentie plaats, waar een groep hooggeplaatste Nazi’s bijeenkomt om de Endlösung der Judenfrage (oplossing voor het Jodenprobleem) te bespreken. Het is op dit congres dat de Nazi’s officieel besluiten om over te gaan op de Jodenvervolging. Het protocol hiervoor was door niemand minder dan Adolf Eichman opgesteld en beschreef tot in detail hoe Duitsland van haar Joodse minderheid af kon komen.

Uitdrukkingen als ‘vernietiging’, ‘doden’, of ‘deportaties’ werden uitdrukkelijk vermeden. In plaats daarvan sprak men over een ‘vermindering van de Joodse populatie’, ‘speciale maatregelen’, en ‘immigratievraagstukken’. Om weerstand onder de Duitse burgers te voorkomen, was het namelijk van belang je tactisch uit te drukken en voorzichtig te beginnen.

Desalniettemin was de bijeenkomst het startschot voor de massadeportatie van Duitse Joden, met als uiteindelijke doel ze uit te moorden. Met de Wannsee Conferentie begon Europa’s meest gruwelijke etnische zuivering uit de moderne geschiedenis.

Etnische zuivering

Op maandag 23 januari 2017 zijn in debatcentrum De Balie een groep bekende publieke figuren uit België en Nederland bijeengekomen om de oplossing voor het moslimprobleem te bespreken.

Het is in dit debat dat voor het eerst in Nederland publiekelijk de vervolging en etnische zuivering van moslims aan de orde komt. Het is ook hier dat de Vlaamse schrijver en filosoof Wim van Rooy oppert dat mensenrechtenverdragen moeten worden afgeschaft zodat men kan discrimineren op basis van etniciteit en er speciale maatregelen getroffen kunnen worden om ons te ontdoen van moslims in Nederland.

Daarop volgt publicist Bernadette de Wit met haar wens om, door middel van deportaties, de Nederlandse moslimpopulatie van zes procent te reduceren tot één of twee procent. Het protocol hiervoor is nog niet bekend maar niemand minder dan Paul Cliteur, professor aan de Universiteit Leiden, zegt dat je hier voorzichtig mee moet beginnen.

Geweldsverheerlijkend fascisme

Wie zal het nog verbazen? Onderling bezigen populisten en hun aanhang dergelijke retoriek al jaren. Velen van hen hopen op een nieuwe Holocaust en de totale vernietiging van alle moslims in Europa.

De arrogantie die spreekt uit het feit dat op social media deze wanstaltige wensen onder eigen naam en in het openbaar worden geuit, spreekt boekdelen over de desinteresse van de Nederlandse staat en de bereidheid van ons veiligheidsapparaat om ons te beschermen tegen het groeiende geweldsverheerlijkende fascisme. Zij hebben het mogelijk te druk hun pijlen te richten op baldadige ’tuigvloggers’ of orthodoxe moslims die geen hand willen schudden.

Dat nu ook publiekelijk etnische zuiveringen vrijwel zonder gevolgen besproken worden, doet mij beseffen dat moslims in Nederland zich oprecht zorgen moeten gaan maken over hun toekomst in dit land. Ons land staat mogelijk aan de vooravond van een nieuwe menselijke catastrofe en het wordt pijnlijk duidelijk dat de Nederlander niet bereid is op te staan tegen deze lawine van haat.

Klassiek antisemitisme

De Balie-conferentie heeft onderhand meer dan een week geleden plaatsgevonden en er is niets, maar dan ook werkelijk niets gebeurd. Terwijl Yasmina Haifi’s tweet, waarin het zionisme wordt vergeleken met ISIS, binnen alle gelederen van onze politiek zorgt voor morele verontwaardiging, in zoverre zelfs dat Lodewijk Asscher dit “klassiek antisemitisme” durft te noemen, zijn zij huiveringwekkend stil nu het de etnische zuivering van moslims betreft (over klassiek antisemitisme gesproken, Lodewijk).

Waar zijn de massale aangiftes, of bekende Nederlanders die zich met walging uitspreken? Waar zijn de universiteiten, van oorsprong beschermers van vrijheid en menswaardigheid, die afstand nemen? Het is overduidelijk dat de Universiteit Leiden (thuisbasis voor Paul Cliteur, Afshin Ellian en wijlen Hans Jansen) een innige relatie heeft opgebouwd met moslimhatend extreemrechts. Dit betekent echter geenszins dat de rest van ’s lands intelligentsia gevrijwaard zijn van enige morele verantwoordelijkheid.

De haat is genormaliseerd. Het proces van ontmenselijking nadert haar eindpunt. Duizenden Nederlanders tonen zich solidair met witte vrouwen in Amerika en gaan de straat op om te protesteren tegen Trumps misogynie. Het openlijk bespreken van etnische zuiveringen, tachtig jaar na de Judenfrage, instigeert weinig protest.

Kwaadheid bedwingen

Integendeel, het laat de meesten van u koud. Bovendien, waar was die solidariteit toen diezelfde Amerikanen, maar ook de Britten, massaal de straat op gingen om te protesteren tegen Trumps moslimban? De solidariteit was verdwenen. Zelfs onze minister-president weigerde zich tegen Trump uit te spreken en had het lef te zeggen dat hij dit “uit respect voor de slachtoffers” deed. U weet wel, de slachtoffers die herdacht werden op de Holocaust Memorial Day. Het is van zo een immorele schandaligheid, dat ik mijn kwaadheid maar moeilijk kan bedwingen.

Kortom, ik kom tot de pijnlijke conclusie dat veel Nederlanders niets, maar dan ook niets, geven om het lot van één miljoen van haar bange medeburgers die op dit moment alle bescherming kunnen gebruiken. Kijkt u maar eens diep in uw hart en vraag u af of de dehumanisering zijn werk heeft gedaan. Confronteer uzelf met de vraag of u het punt voorbij bent dat u niet meer bij machte bent oprecht medeleven te voelen voor mensen die door onze maatschappij, nu reeds vijftien jaar lang, zijn neergezet als uitschot, onmensen, als Untermenschen.

We zijn de afgelopen jaren gebombardeerd met een systematische vernedering en ontmenselijking van moslims in Nederland. Iedereen is hiervoor verantwoordelijk. Zonder nagenoeg enig tegengeluid ondergaat de Nederlandse moslimpopulatie reeds jaren de een na de andere vernedering. Terwijl positieve berichten en onderzoeken, die aantonen dat moslims het erg goed doen, worden genegeerd omdat ze, volgens de NRC, te weinig clicks genereren.

Blonde vrouwen

Nee, men verspreidt liever ranzigheden zoals Wilders’ kopvoddentax of zijn onsmakelijke ouderwets-oriëntalistische portrettering van Arabieren als massaverkrachters van blonde vrouwen (een projectie van het type mens dat in Europa’s eigen beestachtige verleden met gemak gevonden kan worden). Dag in, dag uit moet de moslim in Nederland zijn leven voortzetten, terwijl zijn ziel murw gebeukt wordt. Maar de Nederlander blijft stil, al vijftien jaar. Ons land is verlamd door egocentrisme en lafheid waardoor niemand opstaat voor onze medeburgers zoals de Amerikanen, Britten, en nu ook de Duitsers dat doen.

Integendeel, van alle landen in West-Europa zijn wij het land waarin de afgelopen vijftien jaar de meest openlijke en weerzinwekkende normalisering van racisme heeft plaatsgevonden. In zoverre zelfs, dat geen enkele gevestigde politieke partij onze allochtone Nederlanders in bescherming wil nemen met als gevolg dat er nieuwe partijen zijn opgericht die wanhopig ons democratisch gelijkheidsbeginsel proberen te redden.

Kunt u het zich voorstellen? Het is echt waar. We zijn van alle EU-landen het land geworden waarin niet-westerse allochtonen de minste kans op een baan hebben en waar uitzendbureaus gretig gehoor geven aan de eis van werkgevers om alleen witte mensen in dienst willen nemen.

Juichen om dode Marokkanen

Jawel, het is echt waar, in 2017. We zijn een land geworden waar molotovcocktails en varkenskoppen richting moskee’s worden gegooid en vluchtelingencentra in brand worden gestoken. Maar ook een land waarin burgers juichen als Turkse mensen bij een aanslag, of Marokkaanse jongens bij een verkeersongeluk omkomen. We zijn een land geworden waarin witte intellectuelen als Rosanne Hertzberger het spoor zo meelijwekkend bijster zijn, dat ze ons adviseren het nóg meer over moslims en islamisering te hebben, zogenaamd om populisten de wind uit de zeilen te nemen.

De dehumanisering van moslims heeft ongestraft mogen plaatsvinden. Met als resultaat dat we op het punt zijn gekomen dat de groei van extreemrechtse, terroristische aanslagen, zoals in Noorwegen of recentelijk in Canada, vrijwel zonder sociale tegenkrachten plaatsvindt. Bovendien is het veelzeggend dat populistisch-rechts weigert nadrukkelijk afstand te nemen van dit geweld. Het is een voorproef van de toekomst die zij voor ons in petto heeft als ze aan de macht komt. De advocaat Gerard Spong waarschuwde ons recentelijk al dat de voorstellen van de PVV aan de Kristallnacht doen denken. Vergis u niet, Trump is er niets bij.

Immorele onverschilligheid

In deze hyper-individualistische neoliberale tijden waarin we gebombardeerd worden met boodschappen die ons sturen om te consumeren, sluipt het fascisme langzaam de samenleving in. Wat nog erger is, is de onverschilligheid van hen die zich gevrijwaard voelen van slachtofferschap. De onverschilligheid naar het lijden van de ander. Maar ik verzeker u, ook u bent aan de beurt als het fascisme aan de macht komt. Canada toont ons weer eens haarfijn dat deze immorele onverschilligheid resulteert in onschuldige doden. En zoals het er nu naar uitziet zullen nog veel meer onschuldige mensen doodgaan. Wordt toch wakker, mensen.

Of het nu de slavernij, het kolonialisme of de Holocaust betreft, het blijkt een terugkerend fenomeen. We mogen ons gaan afvragen waarom er in Europa herhaaldelijk intens gewelddadige krachten jegens niet-Europese mensen ontstaan. We moeten ons serieus de vraag gaan stellen wat het is dat er telkens voor zorgt dat er, binnen bepaalde segmenten van de West-Europese samenleving, herhaaldelijk een weerzinwekkende behoefte ontstaat om het etnisch superioriteitsdenken te omarmen. Een superioriteitsdenken dat als doel heeft massa’s minderheden te pijnigen. Gaan we dit patroon nu eindelijk doorbreken of staan we aan de vooravond van een nieuwe Holocaust?

Rechts-extremistisch kabinet

Het fascisme komt er aan. Terwijl de mensen als makke schapen showbizzidolen adoreren en wegkwijnen bij reality-tv, wil de VVD inmiddels Gleichschaltung van onze universiteiten, door in kaart te brengen of onze wetenschappers niet te links zijn. Bovendien heeft ons veiligheidsapparaat de maximale bevoegdheid gekregen om iedere burger te bespieden, wordt er etnisch geregistreerd, en worden er wetten doorgedrukt die ons verbieden gewelddadige politieagenten herkenbaar te filmen. Het rode tapijt wordt alvast uitgespreid voor het eerste rechts-extremistische kabinet dat ons land zal gaan leiden. Ik hou mijn hart vast.

Toen de nazi’s de communisten arresteerden, heb ik gezwegen;

Ik was immers geen communist.

Toen ze de sociaaldemocraten gevangenzetten, heb ik gezwegen;

Ik was immers geen sociaaldemocraat.

Toen ze de vakbondsleden kwamen halen, heb ik niet geprotesteerd;

Ik was immers geen vakbondslid.

Toen ze de Joden opsloten, heb ik niet geprotesteerd;

Ik was immers geen Jood.

Toen ze mij kwamen halen

Was er niemand meer, die nog protesteren kon.

Karim Bettache werkt aan een universiteit als cross-cultureel psycholoog, en is radicaal tegen racisme.

Gastschrijver