Het pak van Kahlmann

Peter Breedveld

Wat is de overeenkomst tussen een vleesboom, een hersentumor, een hysterectomie en de Bon Bini-trilogie? Ze zijn allemaal grappiger dan Rogier Kahlmann.

Rogier Kahlmann is de personificatie van een dorre zoutwoestijn, maar zichzelf heeft hij wijsgemaakt dat hij komiek is en dat hij dus recht heeft op theaterzalen om in op te treden. Veel uitbaters van theaterzalen denken daar anders over en daarom jammert en klaagt Kahlmann al maanden en maanden op de sociale media, en inmiddels ook in de reguliere media, dat hij gecanceld wordt vanwege zijn foute rechtse grappen.

Of er sprake is van grappen, daarover kun je van mening verschillen. Kahlmann is het type rechtse man dat zegt wat iedereen denkt. Althans, wat de doorsnee Boze Burger denkt. Over vrouwen, moslims, zwarte mensen, vluchtelingen, trans vrouwen. Over Lidewij de Vos: “De allerbelangrijkste vraag over Lidewij de Vos werd door journalisten niet gesteld. Dat is de vraag: ‘Zou je haar neuken?'”

Over femicide: “Femicide is als een man een vrouw vermoordt omdat ze vrouw is, maar dat is toch best een goede reden?” en: “Eens in de acht dagen wordt er een vrouw vermoord. Sorry, maar dat is weinig. Ik weet zeker dat elke acht milliseconden een vrouw haar man helemaal gek maakt met haar gezeik. Dat betekent dat er maar eens in de acht dagen een man is die breekt.”

Groepsverkrachting

Kahlmann ziet eruit als de alcoholische boekhouder van een mafiose tweedehandsautoverkoper. Zijn gezicht heeft maar één uitdrukking, alsof hij zijn grappen zelf ook niet leuk vindt. Hij zegt ze op als een rijtje dat hij uit zijn hoofd heeft geleerd: “Bij een groepsverkrachting kan veel leed voorkomen worden door duidelijke afspraken te maken over benzinegeld en wie er met wie mee terugrijdt.”

Kahlmann had een uitje gepland met zijn neefje en zei tegen hem dat ze eerst naar een hotel zouden gaan en daarna daarna naar de Efteling. Waarop zijn neefje zei: “Ik ben toch geen asielzoeker.” Hij weigert zich schuldig te voelen over het Nederlandse slavernijverlerden want hij is “niet onder de indruk van wat onze slaven hebben gepresteerd”.

Verwachtingspatroon

Als je humor definieert als het doorbreken van een verwachtinsgpatroon, en een betere definitie heb ik nooit gehoord, kun je vaststellen dat er bij Kahlmann geen sprake is van humor. Zijn gortdroge vrouwen-, vluchtelingen- en bruinemensenhaat is precies wat je verwacht bij een morsige man als hij. Je hoeft niet helemaal naar het theater om te horen dat vrouwen het verdienen om verkracht en vermoord te worden, daarvoor hoef je alleen Twitter maar op, net als voor het continue gekanker dat vluchtelingen op onze kosten in hotels verblijven en naar de Efteling gaan en dat we ons niet schuldig hoeven te voelen over ons slavernijverleden.

Kahlmann heeft het, net als veel van mannen van zijn slag, vooral op vrouwen voorzien. Daarmee heeft hij de toorn van feministische vrouwengroepen over zich afgeroepen. Die protesteren bij de theaters waar hij optreedt en mailen theaters waar hij geprogrammeerd staat om erop te wijzen dat hij geweld tegen vrouwen verheerlijkt en vergoelijkt. Sommige van de uitbaters van die theaters kijken blijkbaar pas dan op Kahlmanns website om te zien wie ze op hun programma hebben staan, schrikken zich de pleuris en zeggen hem dan af.

Te vergelijken met het cancelen van een komiek die blijkt te grossieren in Holocaust-grappen, of die kinderporno promoot. Geen Telegraaf-lezer die daar tegen zouden protesteren. Het wordt Kahlmann ook niet verboden zijn de inhoud van zijn onderbuik met een publiek te delen. Theaterbeheerders zeggen gewoon: “Liever niet in ons theater.” Een schokkend aantal theaterbeheerders zegt dat overigens niet. Dat heeft er kennelijk geen probleem mee dat iemand op hun podium zijn bigotterie staat uit te venten.

Treiteren

Op Twitter maakte een vrouw, Veerle Mertens, zich kenbaar als één van de mensen die theaters benadert om te wijzen op Kahlmanns repertoire. Kahlmann gaat nu kansloos aangifte tegen haar doen. Hij heeft ook ontdekt dat Mertens een trans vrouw is. “En wat is een ander woord voor trans vrouw? Een vent”, zegt Kahlmann retorisch in één van de tientallen, misschien wel honderd filmpjes die hij altijd opneemt in hetzelfde parkje om met datzelfde dooie gezicht te jeremiëren over het zoveelste theater dat hem gecanceld heeft.

Hij heeft overduidelijk niet eens plezier in zijn gesar. Het is systematisch treiteren, zijn motivatie is dode haat. Hij zegt al die dingen omdat hij weet dat linkse mensen ze schandalig vinden, zoals een kleuter poep en pies roept, verder zit er niks achter.

Joden vergassen

Als Hans Teeuwen roept dat hij zin krijgt om Joden te vergassen na het lezen van acht pagina’s in Mein Kampf, bedoelt hij daar iets mee. Hij vindt dat het onzin is Mein Kampf te verbieden omdat hij niet gelooft dat mensen na het lezen van een boek, hoe fout ook, veranderen in massamoordenaars. Het getuigt van weinig inzicht in de kracht van massamanipulatie, maar Teeuwens schokkende grap is functioneel, hij maakt er een punt mee.

Kahlmann maakt geen punt als hij zegt dat er niet genoeg vrouwen worden vermoord. Hij zegt gewoon wat mannen al duizenden jaren zeggen. Hij put uit een mannelijk oergevoel. Hij vertegenwoordigt de manosfeer. Het verschil tussen Kahlmann en Andrew Tate is dat Tate niet beweert dat zijn gewelddadige seksisme grappig bedoeld is.

Zelfspot

De laatste jaren zijn er meer komieken als Kahlmann actief. Ze vinden de populaire cabaretiers links en politiekcorrect en denken een rechts alternatief te moeten bieden. Ze zijn allemaal onleuk omdat het de verkeerde motivatie is. Je moet gewoon grappig zijn, politieke oriëntatie heeft er niks mee te maken.

Zeggen wat mensen denken, is nooit grappig. Mensen confronteren met hun eigen kleinzieligheid, of hun burgerlijke conformisme kán grappig zijn, omdat ze zichzelf altijd als vrije denkers zien. Zelfspot kan grappig zijn. Als je zou laten zien hoe sneu het eigenlijk is om, veilig in je centraal verwarmde of verkoelde huis, volle koelkast, kookeiland, oled-TV, drie keer per jaar op vakantie, city-tripjes niet meegerekend, te gaan zitten jammeren als vluchtelingen een uitje naar de Efteling krijgen aangeboden, dan zou dat in de buurt kunnen komen van komedie.

En progressieve mensen op de hak nemen zou makkelijker moeten zijn dan koekhappen. Ze zetten liever elkaar op de brandstapel dan dat ze een vuist maken tegen Rechts. Ze worden woedend om mensen die voor zichzelf durven op te komen. Ze zijn net zo racistisch als Rogier Kahlmann. Een goudmijn van goede grappen.

Zeehondje doodknuppelen

Maar een zeehondje doodknuppelen omdat Links dat erg vindt, dat is geen komedie, maar bullying. En dat is waar rechtse satire, van GeenStijl tot Rogier Kahlmann, altijd in heeft gegrossierd. Dat verbeten sadisme, dat is never nooit leuk. En dat je daarna amechtig in je slachtofferschap gaat liggen dabben, is het toppunt van intens zielig.