Uitschot

Peter Breedveld

Illustratie uit Dave Coopers Overbite.

Zou Çilay Özdemir weten wie Jean-Claude Irvoas en Jean-Jacques Le Chenadec zijn? Ik betwijfel het. De 56-jarige Jean-Claude Irvoas werd op 27 oktober 2005, in de Parijse voorstad Epinay-sur-Seine door relschoppers vermoord toen hij een lantaren stond te fotograferen. Dat was de officiële start van de rellen die eind 2005 in de Parijse voorsteden woedden. De 61-jarige Jean-Jacques Le Chenadec was het tweede dodelijke slachtoffer van de rellen. Relschoppers in Stains betrapten hem toen hij probeerde een brandende vuilcontainer te blussen en sloegen hem dood. Vijf dagen daarvoor werd in Sevran een 56-jarige invalide vrouw door relschoppers met benzine overgoten en in brand gestoken.

Wat voor mensen zijn dat, die onschuldige burgers doodslaan? Hoe noem je lieden die een invalide met benzine overgieten en in brand steken? ‘Monsters’, ‘sadisten’, misschien. Of ‘tuig’. ‘Uitschot’. Çilay Özdemir spreekt liever van ‘kansloze immigrantenjongeren’. ‘De president van Frankrijk, het symbool van Franse broederschap’, schrijft ze in dagblad Trouw van 9 mei, noemt ‘kansloze immigrantenjongeren in de Parijse voorsteden uitschot’.

Özdemir is niet de enige die Nicolas Sarkozy, de nieuwe president van Frankrijk, op deze wijze demoniseert. Dagblad De Pers schreef op 7 mei dat Sarkozy ‘zwarte en Arabische jongeren’ uitschot noemt. NOS.nl meldde op dezelfde dag dat ‘veel jongeren in de Franse voorsteden hem haten, omdat hij hen ’tuig’ noemde’. Volgens het NOS Journaal van 6 mei noemde Sarkozy ‘jongeren van buitenlandse komaf ‘tuig”. Google maar eens ‘Sarkozy’ en ‘tuig’ of ‘Sarkozy’ en ‘uitschot’, dan ziet u wat een smerige racist het is, die door de Franse bevolking is gekozen tot staatshoofd.

Dit zijn de feiten: op 19 juni 2005, Vaderdag, stond Sidi Achmed op de stoep voor zijn flat in La Courneuve de auto van zijn ouders te wassen. Helaas was daar ook net een vuurgevecht gaande tussen twee drugdealers, pardon, ‘kansloze immigrantenjongeren’. Achmed werd door een verdwaalde kogel in zijn borst getroffen en stierf.

Sarkozy, die toen minister van buitenlandse zaken was, bezocht de buurt naar aanleiding van de moord en werd aangesproken door een wanhopige vrouw, die het geweld in haar woonomgeving meer dan zat was. ‘We gaan deze buurt schoonmaken met de hogedrukspuit’, beloofde de minister haar.

Een paar maanden later, op 19 oktober, stelde Sarkozy een aantal politiechefs ‘een oorlog zonder genade’ in het vooruitzicht om een einde te maken aan de straatterreur in de probleemwijken. Twee dagen voor het begin van de rellen bezocht hij Grande Dalle, waar hij werd uitgescholden en bedreigd. “De bewoners van deze buurten hebben net zo goed recht op veiligheid als andere Fransen”, zei Sarkozy en hij kondigde weer de strijd tegen de georganiseerde misdaad aan. Bij die gelegenheid gebruikte hij het woord racaille, ‘gespuis’, ‘uitschot’, ‘tuig’, waar zijn tegenstanders zo’n hysterisch nummer van maken. ‘Wij zullen u van het gespuis afhelpen’, zei hij tegen een vrouw op een balkon.

Wie kennis neemt van de juiste context, waarin Sarkozy zijn racaille gebruikte, wie afgaat op de harde feiten, die kan onmogelijk blijven volhouden dat Sarkozy zomaar even alle allochtone jongeren in de buitenwijken over één kam scheert en wegzet als ongewenste sujetten. Hij had het over een heel specifieke groep jongeren, namelijk de gewetenloze criminelen, die niet terugschrikken voor grof geweld en laffe moorden en die zich heer en meester wanen in hun buurt. Wie drugs dealt, is een drugsdealer en geen kansloze immigrantenjongere, wie een onschuldige doodschiet, is een moordenaar en geen kansloze immigrantenjongere. Wie iemand doodslaat, wie een invalide overgiet met benzine en in brand steekt, die is uitschot, tuig, racaille. Rot op met je ‘kansloze immigrantenjongere’.

Liever dan Sarkozy heeft Özdemir kroonprins Willem Alexander, die zich zorgen maakt over de harde toon van het integratiedebat. Die harde toon, zou de kroonprins daarmee ook doelen op lieden die dreigen met gewelddadige rellen in Nederland? Want dat is wat Özdemir doet.

Eerst komt ze met twee voorbeelden van allochtone kennissen wier carrière op een dood spoor liep omdat ze niet werden geholpen. ‘Toen zij op zoek gingen naar een nieuwe functie binnen de organisatie kregen ze geen hulp’, schrijft ze over een paar allochtone ex-politiemensen. En over een ‘enthousiaste jonge officier van Surinaamse afkomst bij de luchtmacht’ wier tijdelijke contract bijna afliep: ‘Niemand hielp haar om binnen de luchtmacht een nieuwe functie te zoeken’.

‘Uitsluiting’ noemt Özdemir dit en dan dreigt ze: ‘We weten waartoe uitsluiting van bepaalde groepen kan leiden. In Frankrijk komen jongeren in de banlieus in opstand tegen de gevestigde orde: de overheid. Gelukkig is Nederland tot nu toe gevrijwaard van etnische rellen, maar wat niet is kan nog altijd komen.’

Met andere woorden: doe eens snel interessante carrièreperspectieven bieden, anders zetten we straks de Randstad in brand en overgieten we ook uw bejaarden met benzine. Ik weet niet waar de redacties van de gevestigde nieuwsmedia steeds weer van die bizarre leeghoofden als Özdemir weten op te duikelen. In mijn omgeving praat niemand zo. Ze zal wel doorgaan voor jong allochtoon talent of de voorhoede van de jonge, allochtone elite of zoiets. Het zal wat. In mijn ogen is Özdemir gewoon uitschot.