De gewapende tak van Domrechts
Peter Breedveld

Gisteren zag ik beelden van feestende Marokkaanse Nederlanders in Osdorp en in Utrecht. Ik zag ook feestende Marokkaanse en witte Nederlanders in Amsterdam Nieuw-West. Ik vind dat zeer hoopgevend. Voor de volgende generatie Nederlanders zullen landgenoten van Marokkaanse afkomst net zo gewaardeerd worden als Indische Nederlanders en Molukkers. Tuurlijk, racisten zul je altijd houden, maar u weet wat ik bedoel.
De beelden uit de Haagse Schilderswijk waren minder gezellig. Daar waren Marokkaanse Nederlanders gaan rellen, las ik. En ik zag beelden van jongeren die wegrenden voor de politie, en nog meer beelden van vluchtende jongeren. Ik zag een jongen die gewoon op straat liep met een broodje in zijn handen en klappen kreeg met een wapenstok. Ik zag een jongeman door een stuk of vijf politieagenten in elkaar geslagen worden.
Maar rellende Marokkanen zag ik niet.
Balletjespistool
Omroep West berichtte dat er op de politie geschoten was en dat de politie daardoor ‘de benaderingstechniek gevaarlijke verdachten heeft (BTGV) moeten gebruiken. Dit betekent dat zij met een getrokken vuurwapen de personen hebben aangehouden.’ Maar het ging om een balletjespistool, een speelgoedpistool. Omroep West tikt altijd braaf de persberichten van de politie over.
Ik las in NRC dat het een halfuur gezellig was geweest in de Schilderswijk, maar ‘een halfuur na het slot van de wedstrijd komt het tot een confrontatie met de politie’ en wordt er een waterkanon ingezet. Waarom de sfeer opeens omsloeg, staat er niet bij. Voor de schrijver van het verslag lijkt het vanzelfsprekend de schuld te zijn van de Marokkanen, die weer niet normaal kunnen doen en per se allemaal op dezelfde plek moeten feestvieren: ‘Aan alle kanten komen jongens op fatbikes en scooters, alsof ze hebben afgesproken dat het volksfeest zich precies voor de deur van dit café moet ontvouwen.’
Voorbereid
Hij schrijft ook: ‘De politie was voorbereid op ongeregeldheden.’ En de NOS schrijft: ‘Verschillende buurtbewoners zeggen tegen de NOS dat de politie onnodig snel en hard ingreep. Tara (38) woont zes jaar in de Schilderswijk en zegt dat het vaker zo gaat. “Iedereen is blij, iedereen komt naar buiten, er wordt vuurwerk afgeschoten, er hangt een leuke sfeer. En dan komt de politie, met een opjagende houding, die mensen wegstuurt of juist omsingelt.”‘
En nu bekruipt mij het donkerbruine vermoeden dat het in Den Haag de politie was die besloot dat het feest vanwege de Marokkaanse overwinning zou uitlopen op rellen. In Den Haag kreeg de politie, net als de verslaggever van NRC, het misschien op de heupen toen al teveel vrolijke Marokkanen samendromden. Toen moest de weg vrij en de orde terug en kon – hoera! – dat waterkanon worden ingezet en ‘de benaderingstechniek gevaarlijke verdachten’ toegepast.
Op Marokkanen schieten
Dat is mijn hypothese. Ik heb al een tijd niet meer geschreven over het racisme bij de politie, maar dat zal aan de Hoefkade nog net zo virulent zijn, als niet virulenter, want de politie is een afspiegeling van de samenleving, die ook steeds uitgesprokener wordt in haar racisme. De nazi’s op Twitter hadden gisteren weer een field day. Mona Keijzer, die onlangs nog zo ontzet was over het racisme bij het FvD, wil dat de politie op Marokkanen gaat schieten.
De Hitler in Domrechts kwam weer tot volle bloei.





RSS