Hondepis (2)

Peter Breedveld

Illustratie: George Barbier

Woest zijn ze bij de Roze Khmer over het artikel dat Harm Ede Botje in Vrij Nederland schreef over de intimidatiepraktijken van PowNews, dat vorige week zijn kijkers op de hoogzwangere Naema Tahir en haar man Andreas Kinneging afstuurde, als wraak voor de afschuwelijke vernedering van konijntje Rutger Castricum door Kinneging.

Nadat PowNews-presentator de kijkers uitlegde waar Tahirs adres en mobiele telefoonnummer te vinden waren, gingen op Twitter de remmen los en riepen hooligans op om Tahir en haar man te gaan terroriseren. Dat ging van flash-mobben tot stenen door de ruit en zelfs lijfelijk geweld en sommigen maakten het zo gortig dat ze de aandacht van de politie hebben getrokken, blijkt uit Botjes stuk.

Het mooie is dat veel van deze types gewoon de naam van hun werkgever in hun Twitter-bio hadden staan. Botje besloot die werkgevers eens te bellen om te vragen wat die nou vonden van het gedrag van hun personeel.

Dit nu gaat de mannen van de Roze Khmer te ver! Jan Dijkgraaf, die als hoofdredacteur van één of ander roddelvod de inhoud van de vuilnisbak van Alexander Pechtold liet onderzoeken en foto’s van de kinderen van Femke Halsema publiceerde, uitte als eerste zijn verontwaardiging, daarna ging Marck Burema, alias Pritt Stift, de hoofdredacteur van GeenStijl, even helemaal apestront.

Burema, die er een handje van heeft adresgegevens van mensen met een hem onwelgevallige mening te publiceren en die vorig jaar in een opruiend tekstje over mij linkte naar mijn werkadres, waarna ik per mail en telefoon honderden ernstige bedreigingen van zijn lezers mocht ontvangen, spreekt er schande van dat Botje de werkgevers belde van de types die Tahir en Kinneging bedreigden. ‘Werkgeversbellers. Nog lager tuigschuim als adverteerdersbellers‘, foetert hij. Ik zei het al eerder: die heeft z’n proletenkop met verschaalde hondepis gewassen.

UPDATE: in zijn blinde woede verliest Burema elk gevoel voor proportie. Hij beschuldigt VN-hoofdredacteur Frits van Exter er nu van twitteraars te fusilleren in de duinen, een weinig fijnzinnige verwijzing naar het verzetsverleden van Vrij Nederland.

En Bert Brussen dan, die iedere dag nadrukkelijk en opzichtig en met veel tam-tam zijn reet afveegt met ‘fatsoen en respect’. Die vindt Botjes actie ook heel erg onfatsoenlijk, al vond hij het zelf vorig week nodig om tot in detail uit de doeken te doen waar iemand werkte, die een mening had die hem niet aanstond. Brussen heeft ook een hekel aan Godwins: vergelijkingen met de Tweede Wereldoorlog. Als iemand anders die maakt, that is. Zelf vergelijkt hij Botjes actie met het aangeven van joden in de Tweede Wereldoorlog.

Zo kennen we de Roze Khmer. De hele dag bezig anderen te treiteren, bang te maken, te intimideren, te achtervolgen tot op hun werkplek toe, PowNews ging zelfs met camera en microfoon verhaal halen bij mijn baas, omdat ik een grap had gemaakt die de Roze Khmer niet aanstond, maar o wee als je de werkgever belt van iemand die oproept stenen door de ramen van Naema Tahir te gooien. Dan ben je nog lager dan tuigschuim, dan ben je een jodenjager, dan ben je on-fat-soenlijk!

Een bedreiger moet natuurlijk gewoon zijn bedreigingen kunnen uiten zonder risico te lopen door zijn baas te worden gekapitteld. De privacy van iemand, die oproept tot geweld, moet worden gerespecteerd. Een cameraman van persbureau Novum moet mensen met een andere mening kunnen intimideren. Nee zeg, als dat al niet meer kan, waar blijf je dan nog als respectloos treitermedium. Waar publiceer je dan al die adressen en telefoonnummers voor, nietwaar?

Geweldig, dat geschuimbek van het roze schorem. Jarenlang kon het ongehinderd zijn gang gaan, waren er alleen een paar fanatieke bloggers die wezen op zijn intimidatiepraktijken, zijn wrede meedogenloosheid, op zijn schaamteloze hypocrisie. Maar vorige week fileerde NRC Handelsblad de Roze Khmer en nu heeft ook Vrij Nederland ze in de smiezen. En laten we De Wereld Draait Door niet vergeten, waar Rutger Castricum twee keer achter elkaar door de mangel ging. Het net sluit zich en je kunt Burema’s angst ruiken.

Overigens vindt Peter Breedveld dat mensen, die andersdenkenden intimideren en bedreigen, geen democratieprijs horen te krijgen.