Joodse nazi

David Jessurun

En zo ben je plotseling rechts-radicaal.

Net terug van een heerlijke vakantie en dan zie je een bericht waarin Niek Holtzappel verdedigd wordt tegen een aanval door ‘Antifascistisch Onderzoekscollectief KAFKA’. Nou, dat interesseert mij want ik ken Niek als een vurig anti-fascist en gewoon als een van de meest integere en aardige mensen die ik mij voor de geest kan halen.

En wat schetst mijn verbazing? ik krijg van Kafka ook een paar vegen uit de pan. Ik dacht dat na de eerste rectificatie van hun kant het wel over zou zijn, maar nee. Nu, bijna tien jaar later, zijn ze blijkbaar een hoop vergeten. Vergeten is dat ze ooit schoorvoetend toegaven dat ik weliswaar niet braaf links was, maar zeker geen fascist of racist.

Ik ga het verhaal rechtzetten want daar ben ik best een beetje boos om. Maar eerst wat inleiding.

Ik ben klassiek liberaal. Net iets te gematigd voor de Libertarische Partij, maar in beginsel van dezelfde stroming.

KAFKA schrijft:

‘Dat is waarschijnlijk dan ook de reden dat een aantal rechtse tot extreemrechtse mensen nu onderdak heeft gevonden bij de Libertarische Partij.’

Dat is natuurlijk een smeuige opener. Gut, wie zouden die mensen wel niet zijn? Ex-PPV-ers, zo blijkt. En ze hebben allerminst ‘onderdak gevonden’ bij de LP maar een ondersteuningsverklaring getekend. Net als ik. Maar het suggereert een beetje vals dat iedereen, die in dit stukje genoemd wordt, extreem-rechts is.

Kafka gaat door:

‘Al jarenlang zijn David Jessurun (1972) en Niek Holtzappel (1963) uit Amsterdam rasechte libertariërs.‘

Nou, dat klopt. Al ken ik Niek als anarcho-kapitalist en ben ik klassiek liberaal (minarchist), een flink verschil. Allebei zijn we fel tegen racisme en fascisme.

‘Ze zetten nu beiden hun steunhandtekening.‘

Ik gok dat dit klopt. Ik deed dat in ieder geval wel. Na bijna tien jaar de ‘politiek’ opgegeven te hebben, vond ik het een goed idee om deze partij, waarvan ik veel leden ken als integere en aardige mensen (zeker de voorzitter Toine Manders) een duwtje omhoog te geven.

‘Het afgelopen decennium profileerde (sic) de twee zich als rechtse internetters.‘

Dit is onmogelijk te weerspreken, ‘profileren’, ‘rechts’ en ‘internetter’ zijn immers subjectieve termen. Maar ikzelf beperk mijn meningen tot het privé-deel van de verschillende social media.

‘Zo plaatsten beiden links naar allerlei extreemrechtse partijen en organisaties vanaf hun websites.’

Dit is apert en aantoonbaar onwaar.

‘David Jessurun is een liefhebber van aparte muziek die soms op het randje van extreemrechts zit.’

Ik heb niet iedere band onder een vergrootglaasje gelegd. Maar bands die ik echt veel beluister zijn oude linkse voormannen New Model Army, Dave Matthews, Blues Traveler… Google ze maar.

Ooit had ik lang haar, droeg ik leren broeken alsof het niks was en bezocht ik ‘gothic’ cafe Legendz. Dus, ja, uit jeugdsentiment tenminste, houd ik ook van ‘aparte’ bands.

‘David Jessurun is een liefhebber van aparte muziek die soms op het randje van extreemrechts zit. Als in 2002 en 2003 enkele optredens van dit soort neofolk- en darkwave bands door antifascisten getorpedeerd worden, ontwikkelt hij een sterke afkeer voor antifascistische groepen en kraakpanden. Op internet is hij actief op een website die zich specifiek tegen het antifascistische onderzoekswerk keert. Hij roept bovendien op om in een bruin fascistenhemd naar een van deze concerten te komen..’

Dat is een beetje de omgekeerde wereld. Ooit, toen ik NOG jonger was en vegetariër (dus geen leren broeken) heb ik één pand helpen kraken. Sindsdien is mijn mening over kraken veranderd. Een ‘hekel’… tja … daarvoor boeit het onderwerp me te weinig. Antifascistische groepen vinden mij alleen tegen zich als ze agressie plegen, of ermee dreigen.

KAFKA is alleen niet helemaal eerlijk over de bands in kwestie: deze bands werden ‘fout’ bevonden op basis van nogal vergezochte connecties en, en dat woog bij mij zwaar; KAFKA dreigde (verkapt) met geweld. Dat ging er bij mij niet in. Muzikaal vond ik de bands niks. Ik kende ze eigenlijk niet eens. Ik ben inderdaad wel de discussie met KAFKA aangegaan.

En dan nog even dit: volgens hetzelfde artikel heeft ook een oud-lid van de beruchte ‘pedo-partij’ zijn handtekening gezet. Als dit klopt dan is dat iets wat mij een beetje misselijk maakt, en vast en zeker iets dat door de promotieteams over het hoofd is gezien. Ooit heeft een van deze lui een mail rondgestuurd naar, onder andere, mij. Hij zocht toenadering. Die heeft hij niet gekregen. Wat hij wel kreeg, is een van de onvriendelijkste antwoorden die ik ooit gestuurd heb.

Ik heb KAFKA beleefd, vriendelijk zelfs, gevraagd om hun artikel aan te passen. We gaan het zien. Het zou de tweede keer zijn. Indertijd noemde ik mijzelf, met een zwartgallige humor, ‘de eerste Joodse nazi in Nederland’. Nu ben ik alleen gekwetst en boos.

David Jessurun is klassiek liberaal en gekwetst en boos.