Lambiek
Peter Breedveld
Illustratie: Rudolf Bonnet
Een instituut dreigt te verdwijnen, het zoveelste instituut, nu stripwinkel Lambiek de huur van zijn pand aan de Amsterdamse Kerkstraat niet meer kan betalen.
Dat vind ik jammer, al bezoek ik Lambiek zeer zelden. Maar al toen ik nog maar een klein stripverzamelaartje in Apeldoorn was, en volgens mij nog nooit in Amsterdam was geweest, was Lambiek het paradijs waar ik ooit nog eens hoopte binnen te treden. Als ik me maar eens los kon maken uit het Apeldoornse provincialisme en me kon voegen bij mijn geestesverwanten aan de Kerkstraat.
Tot het zover was, was Lambiek-eigenaar Kees Kousemaker (VZMH) de stripgod en zijn Stripleksikon der Lage Landen mijn bijbel. Toen ik wat ouder was, kocht ik weleens een treinkaartje naar Amsterdam om mijn spaargeld op te maken aan strips bij Lambiek.
Zure oude man
Later, toen ik in Den Haag ging wonen, werd de Haagse Stripshop mijn vaste stripdealer – nadat een grommende mevrouw me uit Hans Matla’s Panda had weggejaagd (ik had durven vragen naar Amerikaanse superheldencomics).
De Haagse Stripshop bestaat niet meer, heel veel stripwinkels bestaan niet meer, en nu lijkt het doek ook te vallen voor Lambiek.
Treurig, maar het verbaast me niet. Ik lees dat de verkoop is teruggelopen, en dat verbaast me evenmin. Dat komt niet alleen door de crisis, en doordat kinderen liever gamen dan lezen. Nederlandse stripwinkels ontstijgen bijna geen van allen het niveau van een hobby van een zure oude man. Ook bij Lambiek heb ik altijd eerst mijn stoute schoenen moeten aantrekken voordat ik naar binnen durfde, aangestaard als een indringer door niet alleen de mensen achter de toonbank, maar ook de vaste klandizie.
Star conservatisme
Vergelijk ik dat met de stripwinkels in het buitenland die ik frequenteer – bijvoorbeeld BD Fugue in Bordeaux en Gosh Comics in Londen, dan valt het starre conservatisme van de Nederlandse stripverkopers op. BD Fugue is voor iedereen een gezellige winkel, die tevens een bar is, met vrolijk, hulpvaardig personeel. Gosh Comics heeft een geweldige service en veel extra’s, waaronder signeersessies en bijeenkomsten met tekenaars en schrijvers.
Alle boeken zijn in die winkels overzichtelijk uitgestald en gerangschikt in kasten, terwijl de gemiddelde Nederlandse stripwinkel meer lijkt op de zolderkamer van een stoffige chaoot. In Nederland word je als klant tijdens je hele verblijf in de stripwinkel aangestaard door een Charles Manson-achtige figuur die verbijsterd het album afrekent dat je hebt uitgekozen. “O, dus dát kwam je hier doen, je kwam een stripboek kopen!”
Muilpeer verkopen
Eerlijk gezegd heb ik dat gevoel bij Lambiek ook vaak gehad. Ik durf er de laatste tijd zelfs echt niet meer naartoe, omdat er iemand schijnt te werken die mij een muilpeer wil verkopen, zo heeft iemand anders me weer toevertrouwd.
Tja, als je dreigt je klanten muilperen te verkopen, is het niet zo heel raar dat je op zeker moment de huur niet meer kunt betalen, natuurlijk.
Eerder gepubliceerd in Stripschrift. Als alle lezers van Frontaal Naakt, het enige echte dissidente geluid in Nederland, de enige site die antisemitismebestrijding serieus neemt, nou maandelijks twee euro zouden storten, zouden de makers van deze website volkomen autonoom zijn! Stort op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.
RSS