Peter Breedveld

Foto: Sakiko Nomura

Als Kustaw Bessems boos is, maakt-ie zichzelf altijd belachelijk. Ik vergeet nooit meer hoe hij Amerikaanse kranten als The New York Times schuimbekkend beval Mohammed-cartoons te publiceren. Niemand die daar acht op sloeg, uiteraard. Nu leest hij de EU de les omdat ze niet krachtig optreedt in de zaak Ebru Umar. Mij lijken er urgentere zaken voor de EU om over aan de bel te trekken in Turkije, zoals het doodschieten van vluchtelingkinderen en misschien moeten er over die Turkije-deal maar eens een paar woorden worden gesproken.

Wat kan de EU over Umar anders zeggen dan dat ze hoopt dat die een eerlijk proces krijgt? Ze hééft bewust de Turkse wet overtreden terwijl ze in Turkije was en het is nou eenmaal zo dat in Nederland óók mensen worden vervolgd wegens belediging van het staatshoofd. Wie daar op wijst, is volgens Bessems een ‘jij-bakker’ die de tirannieke trekken van Erdogan bagatelliseert, maar volgens mij is het Bessems die de tirannieke trekken van de Nederlandse overheid bagatelliseert. Hij noemt Nederland immers een ‘fantastisch vrij land’ maar ik heb juist gelezen dat de straf in Nederland voor het beledigen van een staatshoofd fors hoger is dan in Turkije. En vergeet ook niet dat het de Nederlandse overheid is die een cartoonist oppakte en zelfs een Interdepartementale Werkgroep voor Cartoonproblematiek oprichtte.

Tirannieke trekjes

Dat is allemaal netjes binnen de lijntjes van een democratische rechtsstaat en Bessems bazelt dus als hij zegt dat Turkse Nederlanders die juichen om Umars arrestatie op de rechtsstaat zouden spugen. Je kunt veel over die Turkse Nederlanders zeggen, en dat doet iedereen dan ook, maar ze spugen niet op de democratische rechtsstaat. Net als in Nederland is ook het verbod op het beledigen van een staatshoofd keurig geregeld in het kader van diezelfde democratische rechtsstaat. En het is een beetje laat en in elk geval hilarisch hypocriet om nu te wauwelen, zoals Bessems doet, dat het Nederlandse verbod op belediging maar moet worden afgeschaft, nu Ebru Umar ervoor dreigt te worden veroordeeld in Turkije.

Een ander significant verschil tussen Turkije en Nederland is dat in Turkije veel journalisten de bak indraaien omdat ze zich tegen de tirannieke trekjes van hun overheid verzetten. In Nederland helpt het journaille de tirannieke overheid juist fanatiek om dissidenten de mond te snoeren. Denk aan de anti-Zwarte Piet-activisten, aan Kno’Ledge Cesare, die wordt vervolgd omdat hij op een demonstratie was die door overheid én pers op duizelingwekkende wijze werd geframed. Denk aan Lodewijk Asscher, die me met een aantoonbare leugen probeerde in moeilijkheden te brengen, geholpen door NRC Handelsblad, Joop.nl en door Powned, die bij mijn werkgever zelfs mijn ontslag eiste. Bas Heijne meldde onlangs triomfantelijk dat Nederland bovenaan prijkt op het lijstje van landen met persvrijheid, maar ik vind dat geen kunst. De Nederlandse overheid zou een belangrijke bondgenoot van zich vervreemden als ze op Nederlandse journalisten zou jagen, want dat zijn nou niet echt luizen in de pels.

Blatante Nederlandse hypocrisie

En is de arrestatie van Umar niet de juiste gelegenheid om te wijzen op wat ze er op dagelijkse basis allemaal uit pleegt te braken in haar stukjes en op Twitter, zoals Bessems beweert? Wel als Umar door het hele land als een soort Jeanne d’Arc van het Vrije Woord op het schild wordt getild en de arrestatie door met name Domrechts wordt gebruikt om anderen in diskrediet te brengen, zoals Job Cohen en de Nederlandse Turken. Het is gewoon nogal potsierlijk om er schande van te spreken dat iemand Umar heeft verklikt terwijl ze er zelf prat op gaat Ayaan Hirsi Ali te hebben verlinkt bij de toenmalige minister Rita Verdonk. En daar mocht je toen niks van zeggen.

Kijk, ik vind het altijd een schande dat er mensen worden opgepakt omdat ze de machthebbers uitdagen, maar bij de zaak Ebru Umar is het alsof er een grote rode steenpuist van blatante Nederlandse hypocrisie wordt opengeknepen. Het is te goor om er niet even flink overheen te schrobben met heet water en groene zeep.

Racistische ondertoon

Nogmaals: wat mij betreft kan Erdogan niet hard genoeg beledigd worden en dat het huidige gescheld op hem door Hans Teeuwen c.s geen doel zou dienen, zoals Lamyae Aharouay in NRC beweert, is een verwijt dat geen stand houdt. Erdogan maakt er een punt van dat kritiek op hem verboden is en juist daarom richten satirici hun pijlen op hem. Dat is het doel: Erdogan duidelijk maken dat hij niet boven kritiek en ridiculisering verheven is. Dat het geen satire meer zou zijn omdat het grof en plat is, is een weinig originele observatie waarmee mensen mij ook vaak lastigvallen.

Het probleem is dat ik me niet aan de indruk kan onttrekken dat, in elk geval in Nederland, de kritiek op Erdogan nog een ander doel heeft, en dat is Nederlandse Turken vernederen. Er zit een racistische ondertoon in die Erdogankritiek die daardoor een beetje achterbaks is.

Het lijkt alsof er omhoog getrapt wordt, maar in feite wordt hier de nationale volkssport beoefend, namelijk de machtelozen te grazen nemen.

Is het Vrije Woord u écht lief? Steun dan Frontaal Naakt. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke site van Nederland. Stort wat u missen kunt op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom dat niet met PayPal kan. Nog liever heb ik dat u op Frontaal Naakt adverteert of mij inhuurt. Mail mij.