Peter Breedveld

Illustratie: Félicien Rops

Kun je ook vergif op innemen na elke aanslag: de cartoons waarin de terroristen zogenaamd worden getart. Na Brussel bijvoorbeeld de frieten in de vorm van een opgestoken middelvinger en Manneken Pis, dat over de terroristen heenpist. De boodschap, ook door veel politici en opiniemakers gebracht, is dat ISIS ons niet van de wijs kan brengen, maar hou je grootje voor de gek: we zijn al kaputt. ISIS heeft ons precies waar ze ons hebben wil.

Onze manier van leven wordt aangevallen, zeggen onze leiders altijd. Daar kun je grappig over doen en naar Rijswijk wijzen, waar mensen elkaar rond het karkas van V&D de hersens insloegen voor afgeprijsd damesondergoed. Of naar de onpeilbare intellectuele leegte van Halbe Zijlstra met zijn paaseitjes. En dan zou je een punt hebben, want op het eerste gezicht is dat onze manier van leven. Shit kopen die we niet nodig hebben en plat, stompzinnig vermaak.

Naaktstranden en moskees

Maar wat onze manier van leven echt inhield, was dat we konden zijn wie we wilden. Dat we elkaars gekkigheid weliswaar belachelijk maakten, maar het niet in ons hoofd haalden een ander op te leggen ermee op te houden. Naaktstranden, moskees, Bas & Barbara, halal, kosjer en live neuken op de televisie, werkelijk alles kon, en je kreeg er nog subsidie voor ook.

En nu? Tweeduizend terreurmeldingen in de dagen sinds de aanslag in Brussel. Van het kaliber ‘man met Arabisch uiterlijk zit in z’n tas te rommelen’. Oom agent dringt erop aan alert te zijn op mensen die niet amechtig genoeg hun afschuw over de aanslagen tentoonspreiden, of er zelfs begrip voor hebben.

Van 9/11 kan ik me een zekere zelfgenoegzame neerbuigendheid ten opzichte van het Amerikaanse chauvinisme herinneren. Ik geloof dat een journalist in NRC schreef dat Amerikaanse journalisten eerst Amerikaan waren en pas dan journalist. Nu de explosies bijna in de Nederlandse huiskamers te horen zijn, zijn Nederlandse journalisten van alles, maar nooit journalist. Beperkte de hysterie zich in de VS toch vooral tot conservatieve rioolbladen als The New York Post, in Nederland zijn alle kwaliteitsmedia eraan ten prooi gevallen.

Applaudiseren in de klas

Een meisje tweet iets over juichende kinderen in haar klas en het ganse land duikt er weer als een geile hond bovenop, onze vicepremier uiteraard in de voorhoede. De school wordt belegerd door hijgerige persmuskieten, het verhaal van de juichende kinderen blijkt een hoax, maar dat weerhoudt het journaille er niet van net te doen alsof het toch gebeurd is. ‘Hoe geef je nog les als moslimkinderen in de klas applaudisseren vanwege de aanslagen in Zaventem?’ vraagt de Volkskrant.

Niks geleerd van ‘Keulen‘, of het moet zijn dat je met dit soort hetzerige bagger wegkomt. De journalist, de ene journalist die hier kritisch over is, daar wordt jacht op gemaakt.

Joden tegen moslims opzetten

‘Stel een leerling roept dat het westen dit soort aanslagen over zichzelf afroept’, aldus de Volkskrant: ‘Wanneer is zo’n opmerking een signaal van radicalisering en wanneer is het provocerend pubergedrag?’ Hieruit maken we op dat een derde mogelijkheid, namelijk dat zo’n opmerking getuigt van een zeker inzicht en onafhankelijk denken, uit den boze is. Het is de islam, het moet de islam zijn. Wie voorzichtig oppert dat de zaak wat ingewikkelder is, krijgt straf van Elma Drayer, die in haar vrije tijd synagoges afloopt om te proberen joden tegen moslims op te zetten.

Maar ISIS verklaart zelf: trek je terug uit het Midden-Oosten en leef in vrede. Het is niet de islam, het is politiek. Die islam is slechts het voertuig, uitermate geschikt om jonge mensen, die in het Westen als paria’s worden behandeld, te mobiliseren. De adviseur van de Counter-Terrorism Implementation Task Force van de VN, Ben Emmerson, zegt het ook: “States have tended to focus on those [approaches] that are most appealing to them, shying away from the more complex issues, including political issues such as foreign policy and transnational conflicts.” This has led to a misguided “focus on religious ideology as the driver of terrorism and extremism”, and an escalating resort to repressive and discriminatory measures targeted at Muslim communities.”

Omerta in Molenbeek

Repressieve en discriminatoire maatregelen tegen moslims. Draagvlak daarvoor wordt dag-in, dag-uit gecreëerd met behulp van de media, die bijvoorbeeld spreken van een ‘omerta’ binnen de moslimgemeenschap van Molenbeek, die willens en wetens verzwegen zou hebben waar terrorist Salah Abdeslam zich schuil hield. Terwijl de politie werd getipt over Abdeslam vanuit die gemeenschap, en hem daar zelf drie maanden ongestoord liet zitten.

‘Waarom blijven gematigde moslims zo stil?’ ‘Waarom haten zij ons?’ Elke dag die God geeft. Maar ‘zij’ haten ons niet. ‘Wij’ haten hen. Zie hoe dol ze zijn op de koning, hoe enthousiast er wordt gereageerd op een gebaar van vriendschap, een blijk van vertrouwen. Zie dan hoe Annabel Nanninga op nationale televisie er haar agitprop uitkotst, over moslims die hun haat jegens ons er volgens haar, o, ironie, via de schotelantenne in “geimpregneerd” krijgen. En daarna quasi-verontwaardigd doen als moslimvrouwen op straat worden aangevallen. Dat is de haat, die jij er via de kabel in “impregneert”, baby.

Big Brother

We leven collectief in een angstpsychose, bellen de politie omdat er een Arabier in de trein zit, rukken moslima’s hun hoofddoek af. De journalistiek, toch één van de pijlers van een gezonde democratie, is dood en met elke aanslag wint Big Brother weer meer terrein.

Ik zou niet willen zeggen dat ISIS ons niet klein krijgt. Ze heeft ons op de knieën, we hebben ons allang overgegeven.

Is het Vrije Woord u écht lief? Steun dan Frontaal Naakt. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke site van Nederland. Stort wat u missen kunt op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom dat niet met PayPal kan. Nog liever heb ik dat u op Frontaal Naakt adverteert of mij inhuurt. Mail mij.