Peter Breedveld

Illustratie: Fred de Heij

Afgelopen zomer stapte ik uit op het treinstation vlakbij mijn werk en daar zag ik Elma Drayer weer. Ze had mij al gezien, te oordelen aan de verstarring in haar afgewende gezicht. Snel wipte ze de trein in.

Wat had haar naar Amsterdam-Zuid gebracht? In haar column over Hassnae en mij had ze ook mijn werkgever genoemd, dé populaire methode van Rioolrechts om andersdenkenden het zwijgen op te leggen. In het gesprek op de Trouw-redactie vroeg ik haar waarom ze dat had gedaan.

Privé-aangelegenheid

“Nou, gewoon”, antwoordde ze. “Ik vind het moeilijk te begrijpen dat jouw blog en jouw werkgever samengaan.” Maar ze gaan ook helemaal niet samen, zei ik, terwijl ik haar in gedachten op de voorste kerkbank zag zitten, misprijzende blikken werpend op het ongehuwd zwangere meisje dat haar afschuwelijke zonden voor de dorpsgemeenschap stond op te biechten. “Dat is wat anderen altijd doen, die twee samenbrengen, maar Frontaal Naakt heeft niks met mijn werkgever te maken. Het is mijn privé-aangelegenheid.”

Ik vond de verontwaardiging van Drayer over de grofheid van Frontaal Naakt opmerkelijk, aangezien ze op het Boekenbal tegen Theodor Holman stond op te rijden, die in de jaren negentig door het openbaar ministerie was vervolgd (maar vrijgesproken) omdat hij had geschreven dat hij elke christenhond als een misdadiger beschouwt.

Verwant met Breivik

In een interview met Joost Niemöller had Holman over Oost-Europeanen gezegd: ‘Schop ze verrot. Pak een pistool en schiet ze neer.’ En hij wilde wel toegeven dat er aardige moslims bestonden ‘zoals je ook snoepjesgevende fascisten hebt gehad’. Boven het interview stond: ‘Ik voel me verwant met Breivik.’

Hé, ik hou wel van een schrijver die de mensen tegen hun schenen schopt. Maar waarom mag Holman wel en ik niet? Om een wederzijdse vriendin van Elma en mij te parafraseren: de ene schenenschopper is de andere niet.

Linkse joden

Over Laurence Myrthe Blik gesproken! Hier volgt mijn eigen Stotterlingo:

’Ten eerste waren het linkse joden. Joden die mede verantwoordelijk waren voor de misdaden van Lenin en Stalin, mede verantwoordelijk voor het vernietigen van de Joodse cultuur in de Sovjetunie en het vermoorden van bijna een miljoen joodse Sovjetburgers. Het waren linkse Joden die via familieverbanden hielpen om over de hele wereld communistische partijen op te richten.’

’Internationale en terroristische joden (…) vormden een wereldwijde samenzwering voor de omverwerping van de beschaving en de reconstructie van de maatschappij op basis van achterblijvende ontwikkeling, jaloerse kwaadwillendheid en onmogelijke gelijkheid.’

’Hajo Meijer is mijn vriend? Job Cohen, ook lid van EAJG, is mijn vriend? Ik heb niets met ze gemeen. Wat is er zo joods aan Hedy D’Ancona of Harry de Winter? Jaap Hamburger kiest partij voor de vijanden van het joodse volk. Wat maakt deze man een jood?’

Bizarre manier

Voor alle duidelijkheid: deze citaten komen van het blog van Laurence Myrthe Blik, alias Loor, die zich volgens Drayer ‘weleens druk maakt om Jodenhaat’. De citaten zijn niet van Blik zelf, maar van haar vrienden Peter Siebelt en Daniël Teeboom en die laatste werd door Drayer, die toen chef van het katern Islamofobie en Buitenlanderhaat was, naar Trouw gehaald om daar mensen in paginagrote artikelen van antisemitisme te betichten.

Ik vind het een bizarre manier van je druk maken om Jodenhaat en een beetje hypocriet, maar goed, ik ben dan ook een duistere kracht van het internet en de ene Jodenhater is de andere niet.

Ratten in hun holen

Op 9 augustus twitterde Drayer: ‘Hoe krijg je de ratten weer terug in hun holen?‘ met een link naar een column in Vrij Nederland, over de ‘ratten’ op Internet, waaronder ‘de keurige universiteitsmedewerker die onbekommerd nepaccounts aanmaakt’.

Drayer noemde mijn naam niet, maar voor het leger Bouazza & Breedveld-haters was meteen duidelijk dat dit ging over de bizarre aantijgingen van moslimjager Carel Brendel, die ons nooit expliciet, maar op allerlei slinkse manieren, met een creatieve selectie van de feiten en strategisch geplaatste screenshots van tweets, beschuldigde van het creëren van een nepaccount op Twitter.

IJveraars in bloggersland

Drayer stookte dus het vuurtje nog eens lekker op, en dat terwijl ik haar openhartig had verteld over de afschuwelijke situatie waarin ik door Brendel was terechtgekomen, waarin het halve land naar mij leek te wijzen als boosdoener, antisemitische boosdoener, achter dat nepaccount. Ik ben er zelfs suïcidaal door geweest. Nog steeds kan ik nauwelijks bevatten dat iemand, zelfs een darmpoliep als Brendel, er geen been in ziet om dat een ander zomaar aan te doen.

In hetzelfde Vrij Nederland hekelde Drayer later de ‘ijveraars in bloggersland’ die schreven over het ‘latente, oer-Hollandse racisme waarvoor politici en de gevestigde media welbewust de ogen sluiten’. ‘Flauwekul’ vindt Drayer dat ‘met alle respect’, en ‘des te potsierlijker als je weet dat sommige van die ijveraars hun eigen antisemitische oprispingen op internet bagatelliseren door te verwijzen naar de ‘satirische’ bedoelingen.’

Meten met twee maten

Drayer had dus gewoon al die tijd zitten huichelen, met haar ‘aardige gereformeerde jongen’ en ‘kom toch bij ons bloggen!’ ‘The dark side beckons you, Luke, do not resist it’. In diverse columns (ik heb geen zin om ze allemaal op te zoeken, want dan moet ik waden door de zwavelige drek die Drayer wekelijks afscheidt in Trouw en Vrij Nederland) haalde ze ook steeds uit naar Hassnae en het ‘zuurlinkse blog’ waar ze weer iets had geschreven dat Drayer niet beviel.

‘Domrechts’ mocht niet van Drayer, maar ‘zuurlinks’ en ‘ratten’ blijkbaar weer wel. ‘Meten met twee maten, heet dat geloof ik’.

Achter de ellebogen

“Je hebt zoveel talent, je moet echt voor Trouw komen bloggen, dit is je kans”, had Drayer tegen me gezegd op het Boekenbal maar ze heeft er nooit een ruk van gemeend. Ze is gewoon bang voor confrontaties, daarom begint ze te slijmen als ze me ziet. Achter mijn rug om is ze altijd blijven doorlobbyen tegen mijn persoontje.

Een laffe, leugenachtige vrouw, die het ontzettend achter de ellebogen heeft.

Ik zal niet zeggen dat het me koud liet, al dat achterbakse gezuig van Drayer, ik ben er een paar keer goed pissig over geworden, maar na elke nieuwe rattenstreek merkte ik dat het me steeds minder deed.

Batterij stropoppen

En haar laatste aanval op Hassnae (en een hele reeks andere vrouwen) in een essay over zielige moslimvrouwen was zo’n ongeïnspireerde, plichtmatige executie van een batterij stropoppen, zo slap, zo ontzettend saai, dat ik het niet eens heb uitgelezen. Drayer is haar giftanden kwijt, dacht ik.

En toen verscheen vorige week de nieuwe antisemitismemonitor van het CIDI.

Wordt vervolgd

Als alle lezers van Frontaal Naakt, het enige echte dissidente geluid in Nederland, de enige site die antisemitismebestrijding serieus neemt, nou maandelijks twee euro zouden storten, zouden de makers van deze website volkomen autonoom zijn! Stort op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.