Duveltjes

Peter Breedveld

Mariko Kaga in Pale Flower (Masahiro Shinoda, 1964). Source: Lipstick Trouble

Schrijver Henk van Straten is een leukere vader met een paar Duveltjes op, schrijft hij in de Volkskrant. Meneer heeft naar eigen zeggen een kort lontje en ontploft nog weleens als zijn kinderen de ‘lijntjes’ overschrijden die hij heeft getrokken. Maar met één, twee, drie of meer ‘Duveltjes’ (één van de wat steviger biervarianten, heb ik begrepen) achter de kiezen is hij de ideale vader, vindt hij zelf.

Laatst werd hij woedend omdat het installeren van zijn nieuwe spelcomputer niet in één keer lukte. ‘Mijn oudste zei tegen mijn jongste en diens vriendje: “Gaan jullie maar even de tuin in. Ik let wel op papa.”‘

Toen ik dat las, liepen de koude rillingen over mijn rug.

Zelfmedicatie

Vaders die ontploffen als er lijntjes worden overschreden zijn nooit grappig, kan ik u vertellen. Het erge is dat je het als kind normaal gaat vinden. Dat je je pas veel, veel later realiseert hoe erg het was.

Een vader is als een tijger die constant door de kamer heen en weer schrijdt. Je houdt hem met argusogen in de gaten, hartstochtelijk in jezelf biddend dat er niet iets gebeurt waardoor hij uit z’n hum raakt en in woede uitbarst, want je kunt niets tegen hem aanvangen. Hij is almachtig en jij bent klein en zwak, jij bent niets. Je bent overgeleverd, totaal overgeleverd aan de luimen van de God des Huizes.

Dat wil ik de mannen meegeven die mij en anderen op Facebook, toen ik een paar kritische opmerkingen maakte over het verhaal van Van Straten, verweten ‘intolerante calvinisten’ te zijn en dergelijke. Die vergoelijkend praatten over Van Stratens alcoholverslaving, die hij zelf nog ontkent ook. Wat deden we nou moeilijk over die paar Duvels? Dat is zelfmedicatie! Mooi toch, dat hij en zijn kinderen weten dat het weer pais en vree is met een paar biertjes op? En echt, hij is een geweldige vader, dat schrijft hij altijd zelf!

Veilig thuis

Nee, niet mooi. Als kind moet je je elke seconde van de dag en elke seconde van de nacht veilig weten bij je vader. Met of zonder Duveltjes, als vader is jouw eerste prioriteit dat je kinderen zich geborgen voelen. Je kinderen hebben er niet om gevraagd geboren te worden, ze kunnen nog niet voor zichzelf zorgen, dat moet jij ze leren. Maar eerst en vooral moeten ze weten dat, wat er ook gebeurt, ze altijd veilig zijn bij jou. Ze moeten zich altijd geliefd weten. Dat is je taak, en dat is het enige dat ertoe doet. Dat je kinderen gevoed zijn, een dak boven hun hoofd hebben, dat ze een veilig thuis hebben.

“Maar ik ben ongelukkig! Dit burgerlijke bestaan is niets voor mij! Ik hoor de wijde wereld te verkennen, achter de vrouwen aan te gaan!” Niet mijn fucking probleem, papa! Dat had je je maar eerder moeten bedenken. Je bent nu vader. Neem je verantwoordelijkheid.

‘Goed bezig, Henkie!’, schrijft deze eikel in Vrij Nederland over Van Stratens ontboezeming. Hij heeft alvast medelijden met Van Straten, die volgens hem vast ‘een hoop stront van moralistische ouders over zich heen zal krijgen’. Ook een bizar stuk, trouwens. ‘Ach, dat gezeur over die honderdvijftig verkeersdoden door alcohol! Schrijf eens over de positieve kanten! Over hoeveel vreugde alcohol brengt!’ Is dat raar of wat?

Henkie is nou eenmaal Henkie. Hij kan er ook niks aan doen dat hij eigenlijk voor iets groters in de wieg was gelegd. Dat hij zichzelf nou eenmaal moeilijk kan bedwingen. Daar hebben zijn kinderen maar mee te dealen. Want iedereen moet zich altijd aanpassen aan de man en zijn ego. God verhoede dat hij zelf een beetje inschikt om anderen de ruimte te geven.

Perfecte ouder

Niemand is de perfecte ouder. Iedereen wil zijn kinderen weleens achter het behang plakken want hé, lijntjes overschrijden is hun lust en hun leven. We vallen ook allemaal weleens uit tegen onze kinderen, en harder dan gerechtvaardigd is. Ik denk niet dat er iemand bestaat die zijn computer niet op enig moment door het raam heeft willen gooien.

Maar je moet bij jezelf op de rem als je je ene kind de ander in veiligheid ziet brengen vanwege jou. Dan ga je dat niet zitten rechtvaardigen in een stuk vol narcistische zelfvertedering. Dat dan nog door andere mannen ‘eerlijk’ en ‘ontroerend’ wordt gevonden ook.

Is het Vrije Woord u écht lief? Help me dan met een financiële bijdrage. Deze website wordt elke dag bedreigd door de virtuele knokploegen van Domrechts, malafide Nederlandse journalisten en zelfs door de vicepremier. Steun Frontaal Naakt. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke site van Nederland. Stort wat u missen kunt op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom dat niet met PayPal kan. Nog liever heb ik dat u op Frontaal Naakt adverteert of mij inhuurt. Mail mij.