Mag je niet zeggen
Peter Breedveld
Illustratie: Watanabe Kazan
Elma Drayer vertelde me een paar maanden geleden dat ze aanstoot nam aan de kwalificaties ‘rioolrechts’ en ‘domrechts’. Zelf heeft ze het over ‘zuurlinks’, maar consistentie en oprechtheid zijn nooit de sterkste eigenschappen geweest van rioolrechts.
Ik maak onderscheid tussen ‘rioolrechts’ en ‘rechts’ om te benadrukken dat er een hele fatsoenlijke politieke rechtervleugel bestaat met ideeën waarmee ik het misschien niet altijd eens ben, maar die het tenminste niet gaat om het zaaien van haat tegen bevolkingsgroepen, om racisme en demonisering van dissidenten. Ook ik maak me zorgen om de economische crisis en het milieu, maar het gevaarlijkst van alles vind ik racisme en censuur, omdat daarmee de twee belangrijkste pijlers van onze open democratie worden ondergraven, van onze welvaart ook: het gelijkwaardigheidsbeginsel en de vrije meningsuiting.
Westerse superioriteit
En ja, de meeste ‘islamkritiek’ is wel degelijk racisme. Het gaat de islamcritici helemaal niet om het islamitische geloof. Het gaat ze om Turken, Marokkanen, Arabieren, om niet-Westerse allochtonen, om hun eigen Westerse superioriteit.
Met de enorme populariteit van de PVV lijkt het zelfvertrouwen van rioolrechts ook te groeien. Waar je vroeger besmuikt over praatte, en in elk geval pas na het uitspreken van de disclaimer “je mag het niet zeggen, maar…” of “ik wil niet discrimineren, maar…” wordt de onverdraagzaamheid nu gedeclameerd alsof het de blijde boodschap van de Here Jezus is. Er wordt ook niet eens meer geveinsd dat het allemaal in dienst van de vrije meningsuiting is, al lijkt een enkele domoor daar nog hardnekkig in te geloven.
Nee, aan vrije meningsuiting heeft rioolrechts geen boodschap. Joshua Livestro, die zó prominent is dat het de krant haalt als hij zijn VVD-lidmaatschap opzegt, roept zonder blikken of blozen op tot een beroepsverbod voor NRC-lezers én voor journalisten die voor NRC schrijven. Een beroepsverbod. Daar hoef je helemaal geen Godwin meer op los te laten. Die tweet is zijn eigen Godwin.
Martin Luther Khing
Livestro is de baas van De Dagelijkse Standaard, waar Joost Niemöller wekelijks losgaat tegen zwarten. We hebben het er hier al zo vaak over gehad. Donderdag nam Niemöller de vijftigste verjaardag van Martin Luther Khings ‘I have a dream‘-speech te baat om maar weer eens een boom op te zetten over de inferioriteit van zwarten. Helemaal volgens het ‘maar ze staan bovenaan alle negatieve lijstjes’-stramien dat in Nederland zo populair is als het over Marokkanen gaat. Dit is een heel gangbaar discours geworden in Nederland.
En zaterdag besloot Annabel Nanninga, die vindt dat de Joodse gemeenschap rijk en machtig is, maar beslist niet zielig en behept met kilometers ver uitgerolde lange tenen, en die ook moet braken van ‘gemengde’ relaties, dat het hoge woord er maar eens uit moest: moslims hebben niet dezelfde rechten als zomaar een burger:
‘Kunnen we lang of kort over lullen, maar de privacy van zomaar een burger is niet hetzelfde als de privacy van een moslim. Daar, we zeggen het. Openlijk een ideologie aanhangen die het Westen haat zou gewoon reden moeten zijn voor extra belangstelling van de anti-terreurdiensten.’
Werkgever bellen
Ik ben niet geschokt. Ik ben eerder verbaasd dat Zihni Özdil geschokt is. Dit is waar GeenStijl voor staat. Het is geen satire, GeenStijl schopt niet tegen de machthebbers, dit is niet om te lachen. Dit is rioolrechts. Ze wil oorlog tegen moslims, tegen zwarten, tegen niet-Westerse allochtonen, tegen NRC-lezers, tegen iedereen die anders is. Ze wil moslims rechteloos maken en verdelgen als mosliminsecten.
Maar dat mag je niet zeggen, want dan gaan ze je werkgever bellen.
Steun Frontaal Naakt, het enige echte dissidente geluid in Nederland! Stort op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.
RSS