De wereld draait om mij

Peter Breedveld

Op Twitter gaan ze cold turkey sinds ik daar weg ben, begrijp ik.¹ Wat moeten ze anders, Ans Aarsema en Arnold Kuijk en Laurence Blik en al die anderen die 24 uur per dag met mij bezig zijn en met mij alleen? Op Facebook kunnen ze niet bij me. Ze kunnen er mijn gesprekken niet verstoren en niet iedereen lastigvallen met wie ik iets uitwissel.

Als wanhopige junkies maken ze uit arren moede maar screenshots van mijn Facebook-posts en plaatsen die op Twitter. Het is te surrealistisch voor woorden. Ik post iets over Bowie: HIJ HEEFT WEER IETS OVER BOWIE GEPOST! Ik deel een plaatje over tirannie en onrechtvaardigheid: HIJ GEEFT ANTISEMITISCHE PROPAGANDA DOOR!! Ik maak een grap over Halbe Zijlstra, die in Trouw hyperventileert over onze manier van leven, die wordt bedreigd en Aarsema probeert er een salafistische aanslag van te maken.

Gouden tondeuse

Constant zijn ze met me bezig. Bernadette de Wit spreekt mijn werkgever streng aan en vindt dat ik ontslagen moet worden. Dat is dus Bernadette de Wit, bedenkster van de smaakvolle Gouden Tondeuse, uit te reiken aan de ‘moffenhoer’ van onze tijd (zelfs Theo van Gogh vond dat te ver gaan). Bernadette de Wit, die de reactieruimte op Frontaal Naakt eens misbruikte om Anja Meulenbelt uit te schelden voor ‘moslimhoer’. Eigen vrije mening eerst, is het adagio van deze lui. Te bedenken dat ik ze in het begin van Frontaal Naakt ruimhartig een podium geboden heb voor hun steeds racistischer tinnef, in de veronderstelling verkerend dat ik het aan mijn stand verplicht was, als prediker van de absolute vrije meningsuiting, om duizend bloemen ongehinderd te laten bloeien, óók het onkruid.

Een adder heb ik aan mijn borst gekoesterd.

Er zijn meer nepaccounts op Twitter in mijn naam dan in die van Obama. Dit zijn geen parodie-accounts, maar anonieme accounts die zich erop toeleggen de hele dag over me te lasteren. Dit uit de hoek van de boosmensen die drie jaar geleden mijn hoofd op een schaal eisten nadat Carel Brendel me ervan beschuldigde het nichtje van haatoma Simone Laurey te belagen door middel van een nepaccount.

Antisemitisch wezeltje

Daarnaast is er nog een hele rits mannen en vrouwen op Twitter constant met me bezig. In één van mijn vorige stukken passeerde het antisemitische wezeltje Jan de Weijer, woordvoerder van NOS-correspondent Jeroen Wollaars, al de revu. Vorig jaar probeerden ze een wig te drijven tussen mij en de Amerikaanse, in Japan werkende journalist Jake Adelstein.

En met al die anonieme etterbakken is historicus Jan Dirk Snel, die zichzelf reuze fatsoenlijk vindt, gezellig wetenswaardigheden over mij aan het uitwisselen.

En het zijn niet alleen deze losers die me kapot willen hebben. de NOS (van uw belastingcenten!), Powned (van uw belastingcenten!), de Vara (van uw belastingcenten!), NRC Handelsblad, Trouw, Elsevier, zeg maar gewoon alle belangrijke media van Nederland en de fucking vicepremier maken jacht op me. Ik voel me public enemy number one. Anonieme boosmensen proberen reacties op FN geplaatst te krijgen waarin ze me toebijten: “Je bent een gestoorde narcist!” “Je bent een complotdenker!” “Je moet niet denken dat de wereld om jou draait!”

Bewapenen tegen zandnegers

Maar de wereld draait wél om mij, schatjes. Lodewijk Asscher heeft een ontzettend drukke baan, allemaal belangrijke dingen te doen, die hij trouwens allemaal verklo… of laat ik het op zijn Parools zeggen: waarbij hij nogal eens steken laat vallen. Want waar maakt de vicepremier écht werk van? Van mij. De NOS heeft ook wat steken laten vallen in de berichtgeving over Keulen en over Pegida. Daar is wat werk te doen. Maar waar steekt de NOS energie in? In mij. De ombudsman van NRC Handelsblad zou moeten omkomen in het werk. In plaats daarvan tikt hij hele epistels over mij op Facebook. ‘Anatomie van een aansteller’. Nou ja, ik ben niet de hele dag aan het blèren dat we ons moeten bewapenen tegen de zandnegers, Sjoerd!

Ik ben pretty fucking belangrijk. Voor sommige mensen ben ik het belangrijkst van alles wat er is. Ik begrijp nog steeds niet helemaal waarom, maar het is duidelijk zo.

Leuk weetje: sinds ik mijn Twitteraccount ophief, is het aantal bezoekers aan Frontaal Naakt explosief gestegen. Zegt ook wat, denk ik.

Is het Vrije Woord u écht lief? Steun dan Frontaal Naakt. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke site van Nederland. Stort wat u missen kunt op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom dat niet met PayPal kan. Nog liever heb ik dat u op Frontaal Naakt adverteert of mij inhuurt. Mail mij.

^{1. [Een anonieme reageerder klaagde dat ik ‘gewoon botweg de aanval had gekozen door mijn Twitteraccount op te heffen’. Dat vond ik intrigerend. Ik zag vorige week die beschuldigingen van Jeroen Wollaarsema langskomen, direct nadat ik iedereen in mijn omgeving weer eens moest uitleggen dat ik niet had geschreven wat Asscher beweerde dat ik had geschreven en besloot dat ik er gewoon geen zin meer in had. Dat Twitter teveel van mijn tijd en energie opslokte, en dat ik er niet gelukkig van werd. Ik trok me terug, maar dat werd dus gezien als een daad van agressie, als een aanval. Het deed me denken aan het gesprek dat ik had met de adjunct-hoofdredacteur van Trouw, Esther Lammers, na de laffe karaktermoordaanslag van Elma Drayer. Ik had aangekondigd te stoppen met Frontaal Naakt, en Lammers zei: “waarom doe je ons zoiets aan?” Iedereen spant zich in om mij en Frontaal Naakt kapot te maken, maar zodra ze lijken te hebben gewonnen, zijn ze intens teleurgesteld en krijg ik zelfs van hun overwinning de schuld.]↩}