Tijd om de ‘racisme-roepers’ serieus te nemen

Peter Breedveld

Illustratie: Enoch Bolles

De geschiedenis herhaalt zich. Toen ik bijna negen jaar geleden met Frontaal Naakt begon, was er een grote groep mensen die zich ongerust maakte over de islam. Daar hadden ze goede redenen voor: sinds de fatwah over Salman Rushdie werd duidelijk dat er in ons midden Nederlanders leefden die klaarblijkelijk niets op hadden met zaken als vrijheid van meningsuiting, religiekritiek en spot en die zich uitspraken vóór boekverboden en zelfs vóór het doden van een schrijver met een onwelgevallige mening.

Dat was een grote schok. Volgden 9/11, de moord op Van Gogh en vooral ook het begrip dat veel moslims voor die moord leken te hebben: dat mocht natuurlijk niet, zeiden ze in de media, máár Van Gogh ging wel veel te ver met zijn beschimpingen van de islam en de profeet.

Onverdraagzame moslims

Vóór die moord was er al het één en ander gebeurd: er werd een toneelstuk over de jongste vrouw van de profeet, Aicha, afgelast vanwege bedreigingen en Van Gogh werd openlijk zeer ernstig bedreigd. Na zijn dood werden andere islamkritische kunstenaars bedreigd en soms zelfs mishandeld. Homo’s bleken niet langer veilig in Amsterdam vanwege, naar het zich liet aanzien, potenrammende Marokkanen en in de media verschenen berichten over mishandelde en bedreigde Joden, een oratie die werd gecensureerd, kunstzinnig naakt dat uit de openbare ruimte werd gehaald, christelijke kruizen die het veld moesten ruimen, enzovoort – allemaal vanwege onverdraagzame moslims.

En dan heb ik Ayaan Hirsi Ali nog niet eens genoemd. Charmante vrouw die op de beschaafdst mogelijke manier aandacht probeerde te krijgen voor bepaalde misstanden in bepaalde moslimkringen en die is geïntimideerd, getreiterd en uiteindelijk weggebruld.

Verbod op godslastering

De reacties uit de politiek en van onze intelligentsia op dit alles waren van een ijzingwekkende wereldvreemdheid. Een minister reageerde op de moord op Van Gogh met een voorstel om het wettelijke verbod op godslastering weer in ere te herstellen, daarmee het signaal afgevend dat je er nou eenmaal om vraagt ritueel geslacht te worden als je met andermans religieuze gevoeligheden solt. Lousewies van der Laan, die een motie indiende om het verbod op godslastering juist afgeschaft te krijgen, luidde daarmee het einde van haar politieke carrière in.

De burgemeester van Amsterdam noemde zijn stad een ‘Moslim-city‘ en toen een columniste klappen kreeg van een paar Marokkanen, gaf hij haar te verstaan dat ze niet in Amsterdam hóefde te wonen. Op de mishandeling van Joden, een Marokkaanse kunstenaar en homo’s door Marokkanen werd gereageerd met de instelling van een discriminatiemeldpunt – voor gediscrimineerde moslims, welteverstaan.

Gregorius Nekschot gearresteerd

Max Pam en Nelleke Noordervliet schreven een brief aan de koningin om te vragen of ze, behalve aan de gedupeerden van een in de as gelegde islamitische school, misschien ook haar medeleven wilde betuigen aan de nabestaanden van Van Gogh, en aan de ernstig bedreigde Hirsi Ali. Ik geloof dat ze niet eens antwoord hebben gekregen.

Een grote groep mensen werd, kortom, door onze overheid in de kou gezet. Daarnaast werd ze in de media ook nog eens weggezet als islamofoob, racistisch, onverdraagzaam enzovoort. Als klap op de vuurpijl werd Gregorius Nekschot gearresteerd, één van de weinige cartoonisten die de islam durfde te bespotten – uiteraard wel onder pseudoniem.

Moskees in de hens

Het resultaat kennen we: de PVV. In een mum van tijd werden de rollen totaal omgedraaid. Een groot deel van de mensen, die zich zorgen maakten om de ‘islamisering’ van Nederland, radicaliseerde in ijltempo. In plaats van een verbod op De Duivelsverzen werd nu opeens een verbod op de koran bepleit, en een ‘kopvoddentax’, moslims werden weggezet als ‘woestijnnazi’s’, moslima’s werden op straat lastiggevallen, sluiers werden van hoofden gerukt, moskees in de hens gestokenen er werd geroepen om het ontslag van iedereen, die openlijk durfde te zeggen dat-ie dit te ver vond gaan.

Dezelfde politici, die vlak na de moord op Van Gogh harde oordelen velden over degenen die zich niet door moslims wensten te laten voorschrijven wat ze lezen, schrijven, zien en tekenen mochten, waren de ‘islamofoben’ nu in islamofobie voorbijgestreefd. Opkomen voor de rechten van moslims was opeens niet meer ‘opportuun’. We moesten juist degenen serieus nemen die moslims hun grondrechten wilden ontnemen en die linkse journalisten hun neuzen wilden afhakken. PVV’ers waren de nieuwe moslims geworden. Zielige blanke mannen en vrouwen, die je niet tegen de haren moest instrijken, omdat ze dan zouden radicaliseren.

Nederland teruggeven aan de Nederlanders

En zo kon het gebeuren dat er in de Tweede Kamer werd gedebatteerd over het ‘Marokkanenprobleem’, dat politici, links en rechts, stemmen van de PVV proberen af te snoepen met stoere taal over moslims, Marokkanen, niet-westerse allochtonen en het teruggeven van Nederland aan de Nederlanders, en het schofferen van de bevolking van overzeese delen van Nederland.

Waarom herkauw ik die geschiedenis, die in het archief van deze website vrij nauwkeurig is vastgelegd? Welnu, omdat ze zich, zoals ik hierboven al aangaf, herhaalt. Vorige week verscheen er een Europees rapport over het geïnstitutionaliseerde racisme in Nederland. Stevig onderbouwd met cijfers en onderzoeken. Over het racisme in de politiek en de media, de systematische discriminatie van bevolkingsgroepen, de blindheid daarvoor van onze regering.

En hoe reageren onze leiders? ‘Zwak rapport. Beschrijft situatie tot 2012‘, aldus PvdA-leider Diederik Samsom. Alsof die situatie in de afgelopen twee jaar is verbeterd, met een met NSB-vlaggen zwaaiende partij als hoogste in de peilingen. Onze premier hoor je er niet eens over.

Niks beters te doen

Tijdens een optreden in Joure zou Samsom eergisteren volgens een Telegraaf-journalist hebben gezegd dat de Zwarte Pietendiscussie alleen iets is van een ‘paar mensen die niks beters te doen hebben’. Onze premier merkt op dat Zwarte Piet nou eenmaal zwart is.

In de media worden antiracisten smalend weggezet als ‘racisme-roepers’. De publieke omroep krijgt geen genoeg van de opinies van schedelmeters en schuimbekkende Marokkanenhaters, maar wie dat racistisch vindt, wordt verweten ‘inflatoir’ bezig te zijn. Wie het niet fijn vindt om ‘neger’ genoemd te worden, wordt voor straf lekker expres 495 achter elkaar ‘neger‘ genoemd.

Kop in eigen aars

Ik zie parallellen. Weer wordt een grote groep Nederlanders, die zich ongerust maakt, in de kou gezet door een overheid die zich ijzingwekkend wereldvreemd toont, met een schokkend gebrek aan empathie, ongevoelig voor de feiten en verhoudingen in de samenleving. Weer wordt niet gezien aan welke kant feitelijk de slachtoffers vallen, welke groep het hardst bescherming nodig heeft, of tenminste een uitgestoken hand, een luisterend oor.

En wéér zie ik die versmade groep radicaliseren. Ik zie de taal harder worden, de hakken dieper het zand in boren, de verongelijktheid, de frustratie groeien. Hier wordt de kiem gelegd voor een nieuwe PVV, een fotonegatief daarvan.

En wéér zit Nederland met zijn kop diep in zijn eigen aars.

Altijd willen weten waar Peter Breedveld zijn geliefde voor zou dumpen? Lees Aicha’s Twaalf!

Steun Frontaal Naakt, het enige echte dissidente geluid in Nederland! Stort op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’.