4 en 5 mei: we hebben geen goed verhaal meer

Peter Breedveld

Foto: Sakiko Nomura

Toen ik klein was, – in de jaren zeventig – was Dodenherdenking vanzelfsprekend. Het verhaal van de Tweede Wereldoorlog was overal, en dan vooral het verhaal van de Holocaust, van de joden, die vervolgd en vermoord werden om wie ze waren. De daders waren de Nazi’s en de Nederlanders hadden dapper gevochten en velen hadden daarbij het leven gelaten. Iedereen kende de film Soldaat van Oranje, over de heldenmoed van die Hollandsche jongens van stavast. Mij vielen pas veel later de niet eens zo subtiele verwijzingen van regisseur Verhoeven op naar het laffe opportunisme van veel Nederlanders. Het was Wij tegen Zij om de joden te beschermen.

Dat was een verhaal waar iedereen zich goed bij voelde. Het scheen dat er nog steeds Nazi’s waren, nu Neonazi’s genoemd, maar ik had er nog nooit één gezien. Het was een onzichtbare vijand. Niemand die het in zijn hoofd haalde om oneerbiedig met Dodenherdenking om te springen. We hadden een verbindend verhaal.

Walgelijk bezig zijn

Gisteren zag ik een tweet voorbijkomen van het Nationaal Comité 4 en 5 mei, waarin iemand met een vroom gezicht mij maande mijn telefoon twee minuten uit te doen. Toen realiseerde ik me: we hebben gewoon geen goed verhaal meer. Voor een heleboel mensen is het allang niet meer vanzelfsprekend om twee minuten stil te zijn. Het hele land valt over Christa Noëlla die de Dodenherdenking boycot om precies díe reden en het is iets waarop ik de laatste jaren steeds hamer: bij Dodenherdenking gaat het er tegenwoordig vooral om streng te controleren of iedereen zich wel aan het officiële verhaal houdt, of iedereen wel eerbiedig genoeg is voor de witte doden die zijn gevallen voor jouw vrijheid, en tegelijkertijd gaat Dodenherdenking om het uitsluiten van De Ander.

Als het om antisemitisme gaat, wordt er driftig gewezen naar de moslims. Wie bij Dodenherdenking ook wil stilstaan bij het feit dat er Marokkanen hebben gevochten voor onze vrijheid, krijgt heel Domrechts over zich heen. En vroeger op school kreeg ik steeds te horen dat het toen de joden waren, maar dat er vandaag makkelijk een andere groep het mikpunt zou kunnen worden: homo’s, gehandicapten, zigeuners, blauwogigen (ik geloof dat toen zelfs de onderwijskrachten niet wisten dat zigeuners en gehandicapten ook door de Nazi’s werden uitgeroeid). Maar wie erop wijst dat het nu echt zover is, dat er nu een groep tot zondebok wordt gemaakt zoals de joden in de jaren dertig tot zondebok werden gemaakt, wordt verweten ‘walgelijk bezig te zijn‘.

Marokkaanse koning

Ik las dat het antisemitisme wereldwijd aan het dalen was, en we weten dat de islamofobie explosief toeneemt, en ook steeds gewelddadiger wordt, toch ging het gisteren bij Pauw weer over antisemitisme, en werd daarbij, naar verluidt, weer driftig naar de moslims gewezen.

We hebben, kortom, geen goed verhaal meer. Je kunt moeilijk van Marokkanen, Turken en nazaten van de onderdrukte bevolking in de Nederlandse koloniën verwachten dat ze met net zoveel ontzag aan Dodenherdenking meedoen als je daarin niet ook hun verhaal meeneemt. Als je niet erkent dat een Marokkaan op dit moment meer risico loopt vervolgd te worden dan een blauwogige en als je moslims zelfs verantwoordelijk houdt voor het antisemitisme dat in de Tweede Wereldoorlog heeft geresulteerd in de Holocaust. Het antisemitisme dat een puur witte, christelijke aangelegenheid was. De Marokkaanse koning beschermde de joden tegen de Nazi’s, Nederland werkte enthousiast aan hun deportatie mee, met klinkend resultaat: relatief de meeste Europese joden zijn uit ons gezellige kikkerlandje weggevoerd en nooit meer teruggekomen. Wie wel terugkwam, kreeg niet eens zijn eigen huis terug en werd als een hond behandeld.

Vroom gezicht

En nóg weet Nederland daar een compliment voor zichzelf uit te peuren: er zijn zoveel Nederlandse joden gedeporteerd omdat wij zo goed zijn in registreren!

En daarom moeten mensen nu met een vroom gezicht en een boel sociale druk gemaand worden hun telefoon uit te zetten tijdens Dodenherdenking. Wit Nederland moffelt zijn eigen misdaden weg, geeft de moslims de schuld en, hou je vast, pleit voor etnische registratie, zodat we straks weer makkelijk kunnen bepalen wie er – in de woorden van onze toekomstige premier – ‘gedeporteerd‘ moeten worden.

Niet vergeten: overmorgen is het Saih Bin Sakam Dag.

Is het Vrije Woord u écht lief? Steun dan Frontaal Naakt. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke site van Nederland. Stort wat u missen kunt op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom dat niet met PayPal kan. Nog liever heb ik dat u op Frontaal Naakt adverteert of mij inhuurt. Mail mij.