Verelendung

Peter Breedveld

Illustratie: Takato Yamamoto

Jarenlang schrijf ik over racisme en islamofobie, wijs ik op de hypocrisie in politiek en media, de dubbele standaard als het om vrije meningsuiting gaat, met argumenten en bewijzen. Al die tijd word ik verketterd en op z’n best genegeerd.

En dan schrijf ik één keer een kritisch stuk over het zwarte antiracisme en word ik geprezen en aanbevolen door Rutger Bregman van De Correspondent en door Joris Luyendijk, honderden keren geretweet en zelfs geciteerd in NRC.

Politiekcorrecte dictatuur

Dat is veelzeggend. Ik kijk naar mijn ongeveer honderd nieuwe volgers op Twitter, bijna allemaal blanke mannen. Ik ben opeens de getapte jongen, de verloren zoon die weer is teruggekeerd. Ik zie een witte snotaap tweeten dat ik “eindelijk eens goed beargumenteer”, terwijl het de uitkomst is, die hem bevalt en dáárom de argumentatie.

O, als ik toch maar was doorgegaan op de weg die ik met het begin van Frontaal Naakt was ingeslagen. Kritisch over de verstikkende politiekcorrecte dictatuur van de hoeders van de multiculturele samenleving. Het bewijst tegelijkertijd het ongelijk van Arzu Aslan, die in NRC zegt dat een witte persoon kosteloos tegen racisme kan zijn, terwijl ik een hoge prijs betaal en, ergens ook, haar gelijk.

Sociale constructie

“Als we het over witte mannen hebben, bedoelen we de sociale constructie, niet de huidskleur”, worden vertegenwoordigers van Black Twitter niet moe me voor te houden. Bullshit. Als je Sunny Bergman verbiedt een film te maken over racisme omdat ze wit is, als je het “gevaarlijk” noemt dat Peter R. de Vries en Tanja Jess pleiten voor aanpassing van Zwarte Piet omdat ze wit zijn, dan gaat dat niet over een sociale constructie, maar over huidskleur.

“Het wittemannenbolwerk, dat moet je bréken”, dat zou over een sociale constructie gaan. Maar “witte mannen, die moet je bréken” is racisme. Plain and simple. “Ik heb liever een die-hard racist dan een witte antiracist” is…

…behoorlijk gestoord, als je het mij vraagt.

Vrije Kerstdag

Of misschien is Arzu Aslan te eerlijk. Ik kan me voorstellen dat een bepaald type antiracist liever een die-hard racist heeft dan een witte antiracist, zoals ik begrijp waarom islamofoben zo’n enorme hekel hebben aan liberale moslims als Hassnae. Als je lekker stemming aan het maken bent tegen moslims omdat die allemaal antisemieten zijn en het hun plicht is om ongelovigen de strot af te snijden, kun je natuurlijk geen moslim gebruiken die het tegendeel bewijst. Die haat je dan nog meer dan een baardman die met z’n kromzwaard in de aanslag roept dat alle joden dood moeten.

En als je stemming maakt tegen witte mensen – en in je enthousiasme helemaal vergeet dat je zelf ook wit bent – moet een witte natuurlijk niet in een talkshow gaan pleiten voor de aanpassing van Zwarte Piet. Dat is dan “gevaarlijk”. Eigenlijk is het gewoon het Marxistische principe van de Verelendung. Een grootgrondbezitter die zijn arbeiders loonsverhoging en een doorbetaalde vrije Kerstdag belooft, staat de revolutie in de weg.

Kwaad bezweren

“Het is geen racisme, want ‘racism = prejudice + power‘” zegt de Grote Denker Asha ten Broeke. Aan het Engels zie je meteen dat het nagekakeld is van ‘Black Twitter‘. Er is niet over nagedacht, zoals er zelden is nagedacht door types die met termen als ‘white fragility‘ en ‘white privilege‘ strooien.

En, weer door Aslan in NRC: ‘agency‘, als in: “Aangezien ze op de ladder van ongelijkheid onderaan staan, staan zwarte mensen bovenaan als het om recht van spreken gaat. Agency heet dat.” Terwijl in werkelijkheid het sociologische begrip agency staat voor ‘het vermogen van individuen tot zelfstandig handelen en het maken van vrije keuzes‘ (dank aan @ticobas)

Veel Black Tweeps gebruiken Amerikaans-Engels sociologiejargon om het kwaad te bezweren, zoals Harry Potter zijn toverspreuken: Expecto Patronum!; Wingardium Leviosa! Betekenisloos, maar ze geven een goed gevoel over jezelf, vooral als je een toverstokje hebt dat precies lijkt op dat in de film, en een bril zonder glazen en een cape en een puntmuts.

Prejudice + power

‘Racism = prejudice + power‘ is verzonnen door één of andere leperd om te kunnen zeggen dat ‘reverse racism‘ niet bestaat. Zwarten kúnnen niet racistisch zijn, want ze hebben geen macht, ze zijn altijd de underdog.

Maar racisme is discrimineren op huidskleur of, zoals Daniel Shunra (die me altijd verbetert) zegt: racisme is essentialistisch denken in huidskleuren. Er is geen macht voor nodig, iedereen kan het. Je verwerft er zelfs macht mee.

Als je mensen het recht ontzegt een docu te maken over een bepaald onderwerp, of te pleiten voor aanpassing van Zwarte Piet, of als je hun argumenten, hoe goed ook, diskwalificeert omdat ze wit zijn, ben je een racist.

Witte antiracist

Trouwens, wat macht precies is, wanneer je wel en niet macht hebt, dat verschilt per situatie. Zeker op Twitter kun je als machteloze heel wat macht verwerven, zoals vorige week de hashtag #zeghet liet zien.

Is ‘Black Twitter‘ machteloos? I think not. Mariam el Maslouhi, Arzu Aslan, Seada Nourhussen en Anousha N’Zume zijn zich ook heel goed bewust van hun macht als ze witte antiracisten in de verdediging drijven. Je kunt als witte antiracist dan maar beter je bek houden want anders illustreer je het punt dat de vier vrouwen maken. Je bent dan als witte antracist, zogezegd, behoorlijk machteloos.

Maar ik ben me er heus van bewust dat ik als witte man verder weinig last heb van dit anti-witte racisme. Mijn positie op de arbeidsmarkt komt er niet door in gevaar, ik loop weinig kans om zonder aanleiding te worden aangehouden door de politie of te worden geweigerd in een horecagelegenheid. Als ik met mijn Marokkaanse geliefde na een reis terugkom op Schiphol moet zij van de douane altijd haar koffer openmaken en ik nooit.

Klootzak van het jaar

Als je daar evenwel iets aan wilt doen, moet je tegen de die-hard racisten tekeer gaan, niet tegen antiracisten. Het is niet leuk om te constateren, maar als Peter R. de Vries zegt dat Zwarte Piet moet veranderen, wordt dat serieuzer genomen dan als Quinsy Gario het zegt. Die werd als dank voor zijn moeite gekozen tot Klootzak van het Jaar. Niet de schuld van De Vries, maar van de kijkbuiskindertjes.

Moeten we De Vries dan nederig bedanken? Natuurlijk niet. Maar om nou juist hém te bestempelen als gevaar en te zeggen dat je liever die-hard racisten hebt, dat vind ik dan weer het andere uiterste.

Is het Vrije Woord u écht lief? Steun dan het jubilerende (tien jaar!) Frontaal Naakt. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke site van Nederland. Stort wat u missen kunt op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom dat niet met PayPal kan. Nog liever heb ik dat u op Frontaal Naakt adverteert of mij inhuurt. Mail mij.