Meisjes doodgooien

Peter Breedveld

Illustratie: William Mortensen

Afgelopen zomer las ik een stuk van Nizar Mourabit. Ik weet niet meer waar het over ging, maar ik vond het een goed stuk. Ik zag dat Mourabit, waar ik nog nooit van had gehoord, me volgde op Twitter en vroeg hem of hij voor Frontaal Naakt wilde schrijven. Hij zei ja, hij bleek al op Joop.nl te publiceren, maar hij bood me een stuk aan dat nog niet op die site had gestaan. Het ging over Annabel Nanninga en GeenStijl. Het stuk staat hier.

Mourabit toont erin aan dat Nanninga, op een Gaza-demonstratie in de Schilderswijk, iemand beschuldigt zonder een snipper bewijs. Hij gebruikt daarvoor screenshots, citaten, linkt naar bronnen en verbindt er een solide conclusie aan. Ik heb alles gecontroleerd en plaatste pas daarna het stuk.

Keurig onderbouwd

Vervolgens bood Mourabit me nog twee stukken aan, één over Nederlandse Turken en Marokkanen die door de media en door politici steeds worden aangeduid als ‘buitenlanders’, weer keurig onderbouwd en beargumenteerd, en één waarin hij zorgvuldig betoogt dat Jihadstrijders geen buitenlands maar een binnenlands probleem vormen.

Daarna verloor ik hem uit het oog. Pas onlangs las ik weer een stuk van hem op de site van de Volkskrant, over dubbele paspoorten en radicalisering. Een raar betoog, voor mij het zoveelste bewijs dat Marokkanen pas mogen publiceren in de gevestigde media als ze de vooroordelen van de blanke redacteuren van die media bevestigen.

Mij was niet bekend dat de roem van Mourabit, die tot gisteravond 130 volgers op Twitter had, al tot in de Verenigde Staten reikt, zoals althans op De Correspondent wordt beweerd.

Marokkaan in Nederland

Want Mourabit bestaat niet echt. Mourabit blijkt een Zwolse kunstenaar, Nelle Boer te zijn, die zich op Internet voordeed als Marokkaan om te ‘ervaren hoe het is om Marokkaan in Nederland te zijn’. Hij ontdekte dat het voor hem als Marokkaan makkelijker is om tot de opiniepagina’s van de Nederlandse media door te dringen dan als autochtoon Nelle Boer.

Sommige mensen vinden het fantastisch, anderen beschuldigen hem van een vorm van ‘blackface’. Ik heb er niet heel sterke gevoelens bij. Ik vind het niet fijn om voorgelogen te worden, maar wat ik Boer wél zeer kwalijk neem, is dat hij op De Correspondent beweert dat hij in het geval van Nanninga ‘geen idee had waarover hij schreef’: ‘Ik wist helemaal niet of Nanninga wel of geen incident zou hebben uitgelokt en of ze nu wel of niet wist wat die jongens op haar foto’s precies zeiden.’

Een geweldige aanleiding voor GeenStijl om de slachtofferrol weer eens uit te wonen, want Boer heeft naar eigen zeggen Nanninga ten onrechte belasterd. Nu heet het bij de Roze Khmer dat ‘Boer en Breedveld zijn geen haar beter dan dat middeleeuwse moslimtuig dat meisjes doodgooit in Syrië’.

Gevolg was de gebruikelijke horde agressieve troglodieten op mijn dak, onder aanvoering van Powned-freak Jan Roos, die pas onlangs nog dreigde naar mijn werk te komen om me in elkaar te slaan, nadat ik kritiek had geuit op zijn luid beleden homohaat.

Opzettelijke beschadigingsactie

Maar Boer, die zichzelf omschrijft als een professionele leugenaar, wist heel goed waarover hij schreef toen hij Nanninga’s beweringen, dat ze in de Schilderswijk belaagd en bedreigd zou zijn, analyseerde. Nanninga, die bij een demonstratie was waar werd opgeroepen tot geweld tegen Joden, slaagde er desondanks in de aandacht naar zichzelf te trekken door een ruzie uit te lokken met een jongeman die ze een dag tevoren op GeenStijl met zijn foto erbij had beschuldigd. Boer laat als Mourabit precies zien waar Nanninga zichzelf tegenspreekt en verraadt. Hij geeft bovendien voorbeelden van eerdere pogingen van GeenStijl om mensen zonder enig bewijs verdacht te maken en van antisemitisme te beschuldigen.

Waarom zegt hij op De Correspondent dat hij maar wat verzon over Nanninga? Omdat het past in het beeld dat hij en de auteur van het stuk, Karel Smouter, willen neerzetten van de media die zo gretig zijn een stuk van een Marokkaan te publiceren, dat ze niet malen om de feiten. En Breedveld heeft zo’n hekel aan GeenStijl, die vindt alles best. Daarnaast is Boer, lees ik op de Republiek Allochtonië, bevriend met de gereformeerde kwispedoor Ewoud Klei, die nogal veel met mij bezig is, om het woord ‘geobsedeerd’ maar eens een keer niet te gebruiken.

Het kan dus zomaar een opzettelijke beschadigingsactie van Boer zijn, die het trouwens vooral op Francisco van Jole lijkt te hebben voorzien.

Uiterst zorgvuldig

Nu is er voor mij niks mooiers dan voor de achtduizendste keer aantonen dat GeenStijl niet deugt (nou vooruit, er is heel veel mooiers, maar het blijft mooi), maar het moet wel kloppen. Ik weet als geen ander dat je keihard en genadeloos wordt aangepakt, dat alle goede dingen die je eerder hebt gedaan, in één klap van nul en generlei waarde worden als je over Nanninga schrijft en ergens een accent aigu in plaats van een accent grave boven zet. Ik ben uiterst zorgvuldig te werk gegaan. Dat stuk van Mourabit/Boer staat als een huis.

Ik heb Mourabits achtergrond niet gecontroleerd. En ik zal het u nog sterker vertellen: ik ga ook niet beginnen met het checken van de achtergronden van mensen die me iets aanbieden. Het gaat me om de inhoud, om de argumentatie en de boodschap. Als iemand zegt dat-ie Nizar Mourabit heet en politicologie heeft gestudeerd aan de UvA, zet ik dat als korte biografie onder zijn stuk. En als hij later iemand anders blijkt te zijn, neem ik hém dat kwalijk en niet mezelf.

Japanner zijn

Wat Boers bedoeling betreft, dat hij wilde ervaren hoe het is om Marokkaan in Nederland te zijn, ik vind dat Smouter dat nogal kritiekloos neerpent. Ik wil wel eens ervaren hoe het is om Japanner te zijn, maar iets zegt me dat zulks niet gaat lukken als ik een Japans pseudoniem neem, een foto van Jackie Chan photoshop en in het Japans ga tweeten.

O, en zonder ooit een Japanner te hebben gesproken. Zou ik dat Smouter vertellen, dan zou hij me toch vierkant uitlachen? Maar in Nederland is het niets uitzonderlijks om als blanke man te oreren hoe het is om Marokkaan te zijn zonder ooit een Marokkaan te hebben gesproken. Iesj koeltoer hier. Kijkt niemand van op.

Flamboyante homoseksuelen

Zijn conclusie dat het voor een Marokkaan makkelijker is om in de kranten te publiceren dan als blanke man, is even lachwekkend als zuur-reactionair.

Toegegeven, als Nadia Ezzeroili een ‘blondine met een Fries schaatsblosje op de wangen’ was geweest en Nel de Boer had geheten , was ze vast niet weggekomen met de blakende nonsens waarmee ze thans het medialandschap verovert, maar vooralsnog zijn allochtone columnisten als zij excuusallochtonen, de uitzondering te midden van de blanke, neoconservatieve en voor de overgrote meerderheid mannelijke ZwartePiet-fans die de opiniepagina’s volkotsen met waarschuwingen voor het islamgevaar, oikofobie, moderne kunst en al te flamboyante homoseksuelen.

Als alle lezers van Frontaal Naakt, het enige echte dissidente geluid in Nederland, nou maandelijks twee euro zouden storten, zouden de makers van deze website volkomen autonoom zijn! Stort op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom ik om donaties bedel.