De gestaalde kaders van de antiracismebeweging

Peter Breedveld

Illustratie door Bernhard Pangkok uit het
Duitse tijdschrift Jugend (1896 – 1940)

In navolging van de open brief in Harper’s Magazine heeft ook het groepje Leidse juristen rond Paul Cliteur en Thierry Baudet in een open brief stelling genomen tegen de cancelcultuur en voor het ‘vrije debat’. Die brief wordt, evenals het Amerikaanse origineel, weggehoond door zowat iedereen in het progressieve kamp. Dat ligt ook voor de hand, want de opstellers ervan hebben zowat allemaal in het openbaar opgeroepen tot het cancellen van mensen wier mening hen niet aanstaat, waarbij zelfs de weerman van het NOS-Journaal het moest ontgelden. Toen historicus Nadia Bouras één van de ondertekenaars, Geerten Waling, herinnerde aan zijn aandeel in een onsmakelijk debat in de Balie, waarin onder andere de mogelijkheid werd geopperd om moslims te deporteren, dreigde hij meteen aangifte tegen haar te gaan doen.

Vrij debat, maar alleen voor wie moslims wil deporteren.

Toch getuigt het van extreme kortzichtigheid om te stellen dat cancel-culture niet bestaat, of dat de vrijheid van meningsuiting niet in gevaar zou zijn. Dat is ie wel degelijk. Niet alleen in Amerika, waar wetenschappers ontslagen zijn voor bijvoorbeeld het delen van wetenschappelijk onderzoek, maar ook in Nederland. Progressieve intellectuelen en pseudo-intellectuelen beweren dat cancel-culture een term is die is verzonnen door mensen in machtsposities, die zich bedreigd voelen door de kritiek van gemarginaliseerde groepen, maar in het rijtje gecancelde individuen dat ik in deze column opsom, zitten weinig machtige mensen. Bovendien kun je je schouders ophalen over iemand als J.K. Rowling, die klaagt te worden gecanceld terwijl ze superrijk is en in sjieke media publiceert, maar het verbale geweld, de bedreigingen en oproepen tot boycot tegen haar zijn een duidelijk signaal naar minder machtige mensen dan zij, die hun mond houden uit angst publiekelijk te worden geschandpaald en brodeloos te worden.

“Mooi”, zeggen veel mensen, “want dat zijn toch vieze vuile TERFS en transfoben die hun bek moeten houden.”

Voilá, cancel-culture.

De OneWorld/Dipsaus-kliek

Het is goed te zien dat de antiracistische beweging in Nederland massa begint te krijgen. Wat begon met de arrestatie van Quinsy Gario en Jerry Afriyie bij een Sinterklaasintocht, de demonisering en cancelling van het duo, van Sylvana Simons en van DENK is inmiddels uitgegroeid tot een beweging waarnaar geluisterd wordt, die serieus genomen wordt. Zwarte Nederlanders schuiven aan in de praatprogramma’s, zitten in Zomergasten. Er wordt gedebatteerd over racisme, racisme staat in the picture. Er zit schot in de zaak.

Minder positief vind ik dat binnen die antiracistische beweging een groep actief is van fascistoïde extremisten die iedereen intimideren en bedreigen die kritiek op hen heeft, en die een steeds grotere invloed lijken te krijgen op de rest van het antiracisme. Het is de groep rond het magazine One World (dat onlangs één van zijn freelancers wipte vanwege een onwelgevallige mening) en de podcast Dipsaus, die inclusief pretendeert te zijn maar een liturgie van strenge dogma’s en taboes uitdraagt waarvan elke puntkomma door iedereen dient te worden omarmd, op straffe van uitsluiting en publieke veroordeling. Zij wijst ketters aan die dienen te worden verstoten. Dat kunnen mensen zijn die hun hele leven hebben gestreden tegen racisme, dat maakt haar geen zak uit. Zo schopte één van de leden een boel stennis op het literaire Winternachtenfestival, waar de Zuid-Afrikaanse dichter Antjie Krog optrad. Krog is wit en dus “hella problematic” en moet daarom worden gecanceld.

Het streven van deze groep is niet mensen te overtuigen maar ze te terroriseren tot gehoorzaamheid. Ter illustratie: één van de leerstukken van het huidige antiracisme, het beginsel van het witte privilege, wordt door weinig mensen begrepen, tot grote ergernis van de antiracisten. Maar in plaats van beter uit te leggen wat wit privilege is, moet aanvaarding van dit leerstuk worden opgelegd. Het moet niet langer sociaal geaccepteerd worden het niet te snappen, zegt Sander Philipse. Streng verboten om niet te begrijpen wat wit privilege is. Philipse is één van de sleutelfiguren binnen de OneWorld-kliek, een witte man die in lange artikelen in One World uitlegt dat witte mannen hun mond moeten houden en niet voor zwarte mensen mogen spreken, wat kennelijk het speciale witte privilege van Philipse zelf is.

Bedreigd en doodgewenst

Ik heb zelf ook al al heel wat te stellen gehad met Philipse en zijn makkers, die geen gelegenheid voorbij laten gaan om mij te verketteren als racist, seksist, ‘misogynoir’, klootzak en hufter en meer van dat fraais. Sinds vorige week is het weer raak, omdat ik het gewaagd had voor te stellen niet iedereen verrot te schelden en te terroriseren die nog niet alles begrijpt rond trans mensen. Streng verboten. De afgelopen week ben ik vanuit antiracistische hoek weer eens veelvuldig uitgescholden, verdachtgemaakt, belasterd, bedreigd en doodgewenst. Philipse en Dipsaus-redacteur Zaire Krieger verspreidden een screenshot van een uit de context gerukt fragment uit een oude column van mij, om te ‘bewijzen’ dat ik een racistische seksist ben. Antiracist Michael van Zeijl, landelijk bekend van hun (pluralis genderalis) nogal plastische doodsbedreigingen, wil dat ik zelfmoord pleeg.

Ook werd mijn Marokkaans-Nederlandse geliefde door de antiracisten belaagd, want net als de racisten hebben ze er grote moeite mee dat een “vrouw van kleur” met een witte man is. In de woorden van de antiracistische roeptoeter Arzu Aslan: gemengde relaties zijn racistisch.

Trollenoffensief

Deze groep was tot voor kort makkelijk te onderscheiden van de beschaafde antiracisten, maar de laatste tijd hou ik ze nauwelijks meer uit elkaar. Afgelopen weekend, bijvoorbeeld, ging ik op Twitter een discussie aan over wit privilege (onverbeterlijk, die Breedveld) die door twee van mijn progressieve vrienden werd geprezen om haar redelijkheid en beschaafdheid, maar waarin ik door mensen, van wie ik altijd dacht dat ze me goedgezind waren, werd uitgekafferd en soms regelrecht als een hond behandeld op een manier die ik gewend was van de One World-kliek. Dat is inmiddels ontaard in een trollenoffensief waarbij ik word doodgewenst, waarin wéér mijn “niet-witte partner” er bij de haren wordt bijgesleept en waarin ik word uitgemaakt voor transfoob en cishet-trash (toen ik vorige week de trans activisten bekritiseerde was ik racist en misogynoir, nu bekritiseer ik antiracisten en ben ik transfoob).

Echt niet normaal, deze ongebreidelde agressie van totale psycho’s die op hoge toon eisen dat je ze met de juiste voornaamwoorden aanspreekt maar zich volkomen gerechtvaardigd voelen jou voor alles uit te maken wat er in ze opkomt en zich te buiten gaan aan de ziekste geweldsfantasieën.

Gevreesd en gehaat

Cancel-culture noem ik dat, en reken maar dat het een bedreiging van de vrije meningsuiting is. De bedoeling van deze snoeiharde intimidatie is mij en anderen onze bek te laten houden, want tegenspraak wordt niet geduld. Ik zie de antiracisten steeds vaker hun toevlucht zoeken tot de methoden die GeenStijl en De Telegraaf zo gevreesd en gehaat hebben gemaakt. En wat “problematisch” is, is dat er vanuit het beschaafde antiracisme geen veroordeling komt van deze militante onverdraagzaamheid.

En terwijl u zich vrolijk maakt om de zoveelste blonde rechtenstudent die solliciteert naar de positie van schildmaagd voor Baudet, ga ik me de komende tijd met deze gestaalde kaders van het antiracisme bezighouden.

Is het Vrije Woord u écht lief? Help me dan met een financiële bijdrage. Deze website wordt elke dag bedreigd door de virtuele knokploegen van Domrechts, malafide Nederlandse journalisten en zelfs door de vicepremier. Vorig jaar moest ik voor de rechter verschijnen wegens belediging van een racistische troll! Steun Frontaal Naakt. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke site van Nederland. Stort wat u missen kunt op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom dat niet met PayPal kan, maar steunen via Patreon kan weer wel. Nog liever heb ik dat u op Frontaal Naakt adverteert of mij inhuurt. Mail mij.