Er is er een jarig

Peter Breedveld

‘Er ligt nog veel werk voor Hirsi Ali. In plaats van haar te verraden zou u er dus goed aan doen haar uw volledige steun te beloven’, schreef ik vandaag precies tien jaar geleden op dit weblog. Het was mijn allereerste stukje voor Frontaal Naakt.

Dat was op 27 januari 2005, drie maanden na de moord op Theo van Gogh. Ik was nog steeds verdrietig en woedend over de moord en heel erg gefrustreerd dat mijn stukken door geen enkele krant, geen enkel blad werden geaccepteerd.

Met verbijstering las ik die bladen, hoorde ik op televisie en radio de types Ayaan Hirsi Ali veroordelen vanwege haar kritiek op de islam. Het gezeur over de toon en de woordkeuze. Over de moslims die slachtoffer werden van haar polemische aanvallen, terwijl zij werd bedreigd, haar vriend op straat was afgeslacht als een beest, door een moslim!

Nubische godin

‘Nubische godin’, noemde ik haar. Zij en Van Gogh hadden voor elkaar gekregen, betoogde ik, wat anderen nooit was gelukt: problemen bespreekbaar maken, zaken benoemen. Als dank voor haar moeite moest ze niet alleen worden beschermd, maar kreeg ze ook nog eens de elite achter zich aan en hoorde je links en rechts dat Van Gogh het er natuurlijk wel een beetje naar had gemaakt. En dat woorden dodelijker waren dan kogels en dat soort onzin.

De reactie van het kabinet op de moord was een voorstel tot aanscherping van het wettelijke verbod op smadelijke godslastering. De boodschap die daaraan was verbonden: wie met de profeet spot, moet op de blaren zitten (of beter: met z’n hoofd er half af als prikbord fungeren voor een halfgare geiteneuker). Een voorstel van Lousewies van der Laan om dat verbod juist af te schaffen, werd getorpedeerd door iedereen die tien jaar later met zijn potloodje in de lucht zou beweren dat-ie Charlie was.

Niet grappig

Als dan geen redactie is geïnteresseerd in wat ik in te brengen heb, begin ik gewoon mijn eigen webmagazine, dacht ik. Ik riep de hulp in van wat mensen die ik van Internetfora kende. Cartoonist Ad Kolkman, blogger Lagonda en het moest niet allemaal over de islam gaan, dus ik vroeg ook de Brit Jon Howells, die ik kende van Bowienet, om stukjes te leveren over literatuur. Van de Vlaamse striptekenaar Ilah mocht ik haar strips plaatsen. Net als Van Gogh had gedaan met zijn site De Gezonde Roker zou ik wekelijks een nieuwe editie plaatsen, met verschillende bijdragen van verschillende mensen en met steeds een interview met iemand die in het nieuws was geweest.

Als ik dat eerste stukje nu teruglees, vind ik het maar een futloos ding. Ik was woedend, maar hield me duidelijk in. Het is ook niet grappig, al zit er wat sarcasme in. Het is een beetje onbeholpen geschreven. Het is erg naïef. Het interview, in diezelfde eerste editie, met de dominee die had gepreekt dat Van Gogh een koekje van eigen deeg had gehad, is beter geslaagd. De plaatjes bij de artikelen zijn ook vrij dramatisch. Dat werden later, geïnspireerd door de naam van de site en het idealistische karakter ervan, plaatjes van naturisten en weer later naakten in bredere zin.

Gekwetste gelovigen

Kolkman leverde een harde cartoon, dat heeft hij lang volgehouden, wekelijks een nieuwe. Ik vind hem één van de beste cartoonisten van het land. Onbegrijpelijk dat-ie geen landelijk podium meer heeft.

Ik was er best trots op, mijn eigen blaadje, maar dan op Internet. Een webmagazine. Een ‘fundamentalistisch-hedonistisch webmagazine voor de hele familie’ stond in mijn missieverklaring maar ik weet het niet meer zeker. Ik heb die verklaring sindsdien vaak aangepast.

Het werd meteen al een succesje. Vanuit alle hoeken en gaten op het Internet kwamen de lezers en de reageerders die precies hetzelfde leken te voelen als ik. Het was het gevoel in de steek gelaten te zijn door een overheid die meer oog had voor zielige moslims dan voor de nabestaanden van Van Gogh. Die zich drukker maakte om gekwetste gelovigen dan om de vrije meningsuiting. De Frontaal Naakt-familie werd snel groter. Mensen boden me hun stukjes aan, Gregorius Nekschot meldde zich. Op aandringen van publicist Bernadette de Wit, die bijna elke dag wel een mening of een vertaling van iemand anders zijn mening had te publiceren, begon ik FN dagelijks te verversen in plaats van wekelijks. Met FN had ik een gat in de markt gevonden: een podium waarop de verschoppelingen van de meningenindustrie hun ei kwijt konden. Een geluid dat, werkelijk waar, nergens anders te horen was.

Draaikont en zelfislamiseerder

Anti-islam of anti-moslim is FN nooit geweest. Meteen in het begin al schreef ik stukjes waarin ik aandacht vroeg voor gediscrimineerde moslims, ik interviewde moslims over hun standpunten, ik plaatste stukjes van ze op FN. Het werd me niet in dank afgenomen. Toen ook al werd ik uitgescholden voor ‘draaikont’ en ‘zelfislamiseerder’ en dergelijke, hoewel ik pittige moslimnoten kraakte, op een manier waar ik nu, als sommige dingen teruglees, het schaamrood van op de kaken krijg.

Ik probeerde FN breder te trekken, met stukjes over andere dingen dan de islam. Maar om met Michael Corleone te spreken: every time I thought I was out they pulled me back in.

Hafid Bouazza begon mee te doen, en hij nam een vriend mee, die vent die historische romans schrijft, hoe heet-ie. Het werd waarlijk een libertijnse boel op Frontaal Naakt. Er werd geschmierd dat het een aard had, het kon niet hard genoeg worden opgeschreven, niet oneerbiedig genoeg. Het was erg grappig. Frontaal Naakt werd het zonnetje in mijn grauwe bestaan. Ik hield eet- en drinkfestijnen in mijn huis, waar soms best wel beetje sneue figuren op afkwamen. Ik gaf ze duidelijk een beetje zin in het leven.

Anil Ramdas

FN trok media-aandacht. In een EO-reportage over Lousewies van der Laan werd FN terloops genoemd alsof het al een huishoudnaam was. Elsevier schreef lovende woorden, HP/De Tijd en Nieuwe Revu citeerden me. Het Reformatorisch Dagblad en het Nederlandsch Dagblad schreven met een zeker respect over me. Ze behoren tot de weinige kranten die leken te begrijpen waar ik mee bezig was, ondanks mijn totale gebrek aan ontzag voor geloof en religie. Anil Ramdas sneerde in een NRC-column over me, alsof hij veronderstelde dat zijn lezers mij allemaal wel kenden. Ik werd gehoord!

Links en rechts waarschuwden mensen mij: pas op, je verliest je baan, ze gaan je afluisteren, je wordt vermoord, net als Van Gogh, het is gevaarlijk wat je doet! Maar ik ben nooit bedreigd. Nooit op het matje geroepen, hoe bont ik het ook maakte. Integendeel, ik was overal welkom, werd door iedereen te woord gestaan en kreeg de foto’s en documenten, waar ik om vroeg, zonder veel omhaal toegestuurd.

Vrije meningsuiting

Tot ik het begon op te nemen voor de vrije meningsuiting van iedereen in Nederland, dus ook die van de moslims. Toen begon de oproer. Toen ik ook nog een relatie kreeg met de zus van Hafid, die gewoon moslim was gebleven, brak de pleuris uit. Vanaf dat moment begonnen de bedreigingen en de verdachtmakingen in de media, nu al zo’n acht jaar lang.

Mensen verwijten me zo vaak – pas onlangs deed een knaagdier het nog – dat ik ben ‘gedraaid‘. Ik ben nooit gedraaid. Ik ben juist altijd consequent geweest en de zelfbenoemde islamcritici, díe zijn gedraaid. Als je opkomt voor de vrije meningsuiting kom je ook op voor de vrije meningsuiting van diegenen wier mening je verschrikkelijk vindt. Anders ben je gewoon niet voor de vrije meningsuiting. Ga mij dan niet verwijten dat ik draai. Wees eerlijk tegen jezelf. Zeg tegen jezelf: ik ben voor de vrije meningsuiting van iedereen die tegen de islam is en verder moet iedereen zijn bek houden. Eigen vrije meningsuiting eerst.

Honderd wonden

Die oproer was in 2007, toen ik het hele islamofobe zooitje de deur heb gewezen. Sindsdien heeft bijna iedereen geprobeerd Frontaal Naakt, en Hassnae en mij, kapot te maken. Vanwege onze mening. De Telegraaf, Elsevier, GeenStijl, Powned, NRC, de Volkskrant, Het Parool, het CIDI en zowat iedereen die tegen de islam is omdat die onze vrije democratie bedreigt, hebben geprobeerd ons de mond te snoeren. Toen er op 9 januari een grote demonstratie op de Dam was naar aanleiding van de aanslag op Charlie Hebdo, liepen daar heel wat mensen met hun potlood te zwaaien die Frontaal Naakt maar wat graag hadden zien verdwijnen.

Jammerdebammer, om met de Grote Wetenschapper Linda Duits te spreken. Frontaal Naakt is er nog. Ik voel me als een bokser met al zijn tanden uit zijn bek geslagen, een hersenbeschadiging, bloedend uit honderd wonden, nauwelijks in staat op mijn eigen benen te staan, maar die tien jaar heb ik mooi gehaald.

Antisemitisch hitsen

Tien jaar. Tien. Fucking. Jaar. Godverdomme. Bijna dagelijks een mening die helemaal niet mag van de meesten van u. Op een toon die van u niet mag. In bewoordingen die niet mogen van u. Zelfs naar het tijdstip van plaatsing wordt met argusogen door u gekeken, dus ik moet elke dag om vijf uur mijn bed uit om een vers stukje te kunnen plaatsen zonder dat mijn baas wordt lastiggevallen door mafkezen die schreeuwen dat HIJ ZIT ANTISEMITISCH TE HITSEN ONDER WERKTIJD!!1! Maar wel mooi twee miljoen hits per jaar, bijna 200.000 per maand. Er zijn margebloggers met een kleiner bereik.

Van mijn journalistieke carrière is verder weinig terechtgekomen, ik word door iedereen in de media gehaat en uitgekotst, maar Frontaal Naakt bestaat nog. Frontaal Naakt bestaat godverdomme nog. Dat heeft niemand me kunnen afpakken. Jammer hè, Knaagdier?

Groot feest

Dat komt overigens door de mensen die me wel steunen. Het zijn vaak mensen die dat niet openlijk durven doen, maar het zijn er veel en ze laten zich horen. Die mensen bedank ik nogmaals innig. Zonder u was FN er niet meer geweest, was ik er niet meer geweest.

U verdient een groot feest, met muziek en eten en drinken maar ten eerste realiseerde ik me pas vorige week dat FN vandaag tien jaar bestaat en ten tweede heb ik de middelen niet.

Maar ik trakteer op stukjes! Gratis stukjes voor iedereen! Het is feest! Slingers! Toeters! PÈÈÈÈP! Neem er wat te drinken bij!

En wie Frontaal Naakt een cadeautje wil geven:

Wees een échte Charlie en doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke site van Nederland. Stort wat u missen kunt op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom dat niet met PayPal kan. Nog liever heb ik dat u op Frontaal Naakt adverteert of mij inhuurt. Mail mij.