Hoe Nederland hard op weg is een totalitaire dictatuur te worden (2)

Peter Breedveld

Na de aanslag op een homobar in Orlando klonk uit de monden van politici en andere opportunisten weer wellustig het “dit is een aanslag op onze manier van leven”. De schandalig onderschatte, messcherpe blogger Petra Kramer maakte er korte metten mee in een stuk op Vileine.com: ‘Als je het waagt om de aanslag te kenschetsen als een homofobe daad, dan word je voor policor versleten. Je moet en zult erkennen dat het een aanslag was op “onze manier van leven”.’

Kramer tweette: ‘”Een aanslag op onze manier van leven” is een pathetisch kulargument.’ Ik retweette met instemming, toevoegend: ‘Aanslagen op onze manier van leven kunnen er niet genoeg zijn.’ Ik realiseerde me meteen dat dit door domrechtse trollen op een kwaadaardige manier kon worden uitgelegd en maakte mijn eigen tweet onschadelijk door erbij te zetten: ‘Ja, Aarsema/Bennink, maak er een screenshot van.’ Voor alle duidelijkheid vulde ik ook nog aan: ‘Met “aanslagen” bedoel ik uiteraard iconoclastische kunst, grensoverschrijdend gedrag, vuige homoseks en veel schandalige ophef.’

Verrot schelden

De hierboven genoemde ‘Aarsema/Bennink’ is een anonieme troll (waarachter de door mij geobsedeerde reclameboer Jan Bennink schuilgaat) die me al vier jaar lang intensief stalkt op Twitter, echt uitsluitend met mij bezig is, iedereen lastigvalt met wie ik contact heb om te proberen ze met gemanipuleerde screenshots van mijn tweets te overtuigen dat ik een jodenhatende terrorist ben. Het is iedereen, die mij kent, inmiddels wel duidelijk wat voor sujet Aarsema is, maar bepaalde, laat ik zeggen weinig integere mensen, maken graag gebruik van de munitie die Aarsema ze aanlevert. Eerder dit jaar belasterde Lodewijk Asscher mij, met Aarsema als bron, en verschillende media, waaronder NRC Handelsblad, Joop.nl en Powned, stookten het vuurtje extra hoog op, met als gevolg dat er journalisten bij mijn werkgever mijn ontslag eisten.

Laat dit tot u doordringen: journalisten, altijd klaar om te janken over ‘persbreidel’ wanneer iemand geen zin heeft met ze te praten, eisten het ontslag van een collega-journalist, omdat hij was getrolld door de vicepremier.

Aarsema is nu driftig een screenshot aan het rondtweeten van mijn commentaar op de ‘aanslagen op onze manier van leven’, in combinatie met een aantal andere uit de context gerukte citaten, mij ervan beschuldigend te ‘dansen’ bij elke aanslag en dergelijke. Het doel hiervan maakte Aarsema van de week nog expliciet: ik mag geen kritiek uiten op vertegenwoordigers van Domrechts als ze joods, vrouw of homo zijn. Hou ik daarmee op, dan belooft Aarsema op te krassen. Het staat er gewoon. Op zich niks nieuws, en doorgaans dringen zich op Twitter dan anonieme types met heraldische leeuwen en wolven en kruisvaartsymbolen als ava aan me op die me verrot schelden en bedreigen en die ik onmiddellijk op ‘negeer’ zet. Maar vorige week stonden journalisten Jan Dijkgraaf, Esther Voet, Chris Aalberts en Ewout Klei opeens weer tegen mijn werkgever te blèren om mijn ontslag.

Rechters beuken

Het is inmiddels een vast ritueel. Ik ga op vakantie, probeer lekker tot rust te komen en in Nederland zetten Dijkgraaf en Voet hun fanatieke pogingen tot karaktermoord een paar tandjes hoger. Zo werd ik er vorig jaar tijdens mijn vakantie van beschuldigd Dijkgraafs zoon (van wie ik nog nooit had gehoord) te hebben bedreigd. Esther Voet heeft er een handje van opdrachtgevers van mensen, die ze niet aardig vindt, te bellen om ze te beschuldigen van antisemitisme. Voet gaat zelfs zover om tweets te verminken zodat het lijkt alsof ze antisemitisch zijn. Hufteriger en racistischer dan Esther Voet komen ze niet snel, toch wordt ze in de media, die constant heisa maken om elk fout tweetje van mensen als Quinsy Gario, Abou Jahjah en ikzelf, regelmatig opgevoerd als redelijke, respectabele woordvoerder van ‘conservatief rechts’.

Jan Dijkgraaf is een gewetenloze schoft. Veroorlooft zich werkelijk alles, van fantasieën over het onvruchtbaar beuken van rechters die hem onwelgevallige vonnissen vellen tot dreigementen journalisten van zijn erf te schieten, maar zit als een religieuze Saoedische politieman te loeren naar ‘foute’ uitspraken van mensen met wie hij het niet eens is, om vervolgens hun ontslag te eisen.

Ewout Klei, de meest achterbakse slijmerd die ik ken, en in Nederland is de concurrentie moordend op het gebied van achterbakse slijmerigheid, belt opdrachtgevers om mensen van antisemitisme te beschuldigen. Een extreem vies kereltje, is de nieuwe adjunct van de ‘conservatieve’ website Jalta, die Esther Voet eruit heeft gegooid.

Verdrinkende vluchtelingen

Chris Aalberts ken ik niet zo goed. Ik weet dat zijn argumentatie rammelt, of liever gezegd, hij propt feiten in het procrustesbed van zijn eigen drammerige gelijk. Werkt voor The Post Online, een uitzinnig xenofobe, racistische website. Sheila Sitalsing is fan van hem. Maar hij is wit en rechts en ik heb hem tegengesproken en mijn ervaring is dat ik dan kapot moet.

Dit gezelschap, dat dit voorjaar met overslaande stem de onbeperkte vrijheid opeiste voor Ebru Umar om verdrinkende vluchtelingen te demoniseren, dit gezelschap eist, willens en wetens gebruik makend van de gemanipuleerde screenshots van een anonieme, door mij geobsedeerde troll, dus mijn ontslag.

Dit is waarom ik, ook op vakantie, Twitter nooit durf uit te zetten. Het is me nu al verschillende keren overkomen dat ik nietsvermoedend geniet van een trip of vakantie, een etentje, een fijn gesprek, terwijl in de tussentijd dit gezelschap, met Jan Dijkgraaf en Esther Voet steevast als kern en Ans Aarsema als bron, de meest uitzinnige aantijgingen tegen me verspreiden, wat dan nog opgepikt wordt door een journalist of een vice-premier ook. Ik moet op mijn hoede zijn voor mijn eigen vrienden, want ook voor velen van hen geldt: als het geschreven staat, is het waar.

En dat allemaal omdat ik van mening ben dat we vreedzaam moeten samenleven met moslims en mensen met zwart haar moeten behandelen zoals we zelf graag behandeld willen worden.

Verwant met Breivik

Ik weet het, dit is gekkenwerk. Ik hóef dit niet te doen, ik word er niet voor betaald, het kóst me alleen maar geld en vooral ook mijn gezondheid. Het zet mijn relatie met mijn directe omgeving onder druk. Op je vakantie steeds Twitter checken om te zien wie er nou weer bezig is te proberen je leven te vernietigen? Hou ermee op. Het is het niet waard.

Alleen vind ik ’t het wél waard. Hoeveel geluiden als die van Hassnae en mij hoor je nog in Nederland? Wie blijft er nog hameren op de feiten? Wie waarschuwt tegen de ophitserij tegen vluchtelingen en moslims, op basis van verdraaiingen en pure verzinsels? Wie wijst er op de hypocrisie van de Abou Jahjah-critici, die zelf zonder terughoudendheid verklaren verwant te zijn met Breivik, of dat ze het mooi zouden vinden als er een jood wordt doodgeschoten, alleen maar om sliep uit te kunnen zeggen tegen Natascha van Weezel?

Niet veel mensen. En die het doen, zitten op Internet. NRC wordt gedomineerd door Ebru Umar-achtig gebrul, de Volkskrant is in handen van een conservatief-christelijke islamofoob als Chris Rutenfrans. De NOS is de spreekbuis van de ‘bezorgde burger’, Van De Groene Amsterdammer mag je het niet over Breivik hebben. Trouw verzint gewoon hele shariawijken om de stemming er eens goed in te krijgen en alle media vormen een massief blok tegen DENK, de politieke partij die het voor de multiculturele samenleving opneemt. Het hele medialandschap is gelijkgeschakeld. Frontaal Naakt is een anomalie. Een doorn in het oog van de journalisten (merk op dat ik eigenlijk nooit door een PVV-politicus word aangepakt, maar wel vaak door ‘linkse’ politici en vooral door journalisten).

Laatste der Mohikanen

Dat is precies waarom Esther Voet en Jan Dijkgraaf zo fanatiek jacht op me maken. Ik ben één van de laatste Mohikanen en ik moet kapot. En er zijn genoeg mensen, vooral journalisten, die hen graag een handje helpen. Want vrijheid van meningsuiting bestáát de facto niet in Nederland. Hier doen journalisten wat Erdogan in Turkije doet. Dat is waarom Nederland alras in een totalitaire dictatuur verandert. Niet zozeer door de overheid met haar extra controles en haar inbreuk op onze privacy, maar door journalisten, publicisten en satirici die als razende harpijen losgaan op elk dissidente geluid.

Het is af en toe een nachtmerrie, ik heb nooit echt rust, moet constant op mijn hoede zijn dat mijn woorden niet worden verdraaid (aan het begin van dit stuk stond eerst een bom-metafoor, maar die heb ik geschrapt, want Aarsema. Dáár is je vrije meningsuiting, Sjarlies! Dit is mijn manier van leven!) maar ik ga me niet nog eens zo laten pakken als in 2013, en zeker niet door louche types als Dijkgraaf en Voet.

Ik eis voor mezelf de vrijheid op om in prikkelende bewoordingen, gebruikmakend van stijlvormen als sarcasme en ironie, de valse retoriek van politici en journalisten aan de kaak te stellen. Ik eis van mijn critici dat ze me aanspreken op wat ik zeg en schrijf, en niet op wat een anonieme troll als Ans Aarsema ervan maakt.

Ik wil dezelfde vrijheid als Esther Voet en Jan Dijkgraaf. Ik maak er op een fatsoenlijker manier gebruik van, maar ik wil dezelfde vrijheid.

Frontaal Naakt kost me geld! Véél geld zelfs. Is het Vrije Woord u écht lief? Help me dan de financiële schade te beperken. Steun Frontaal Naakt. Doneer aan de enige dwarsdenkende, onafhankelijke site van Nederland. Stort wat u missen kunt op rekeningnummer NL59 RABO 0393 4449 61 (N.P. Breedveld, Rabobank Rijswijk), SWIFT BIC RABONL2U o.v.v. ‘Frontaal Naakt’. Lees hier waarom dat niet met PayPal kan. Nog liever heb ik dat u op Frontaal Naakt adverteert of mij inhuurt. Mail mij.